Χρυσογέρακας, Κυρ-Γιάννη 2013

20 Οκτωβρίου 2016
Λευκό γλυκό κρασί από τις ποικιλίες Gewϋrztraminer και Μαλαγουζιά καλλιεργημένες στο Αμύνταιο και οινοποιημένες από την οινοποιία Κυρ Γιάννη. ΒΑΘΜΟΣ 90/100
  • ΧΡΥΣΟΓΕΡΑΚΑΣ, ΚΥΡ-ΓΙΑΝΝΗ 2013 | Κριτικές Κρασιών

Βαθύ κίτρινο χρώμα. Ώριμα και έντονα αρώματα τριαντάφυλλου που παραπέμπουν σε Μοσχάτο. Συνύπαρξη από ώριμα φρούτα και άλλα που θυμίζουν ευγενή σήψη, σιρόπια και ελάχιστη βανίλια. Στόμα με πάχος, μετρημένη γλύκα και οξύτητα που είναι μόλις αρκετή για να το ισορροπήσει. Εξαιρετικά μεγάλη διάρκεια, με την οξύτητα εδώ να μην αφήνει τα σάκχαρα να το κάνουν βαρύ και γλυκερό.

Όλα τα γλυκά του κόσμου στο Αμύνταιο.

Βαθμός 90/100 για ένα γλυκό κρασί που αποτελεί συνδυασμό μεσογειακών και βορειοευρωπαΐκών χαρακτηριστικών. Το σταφύλι φαίνεται να χει περάσει από μια ζώνη ωρίμανσης που του έχει δώσει ηλιοκαμένα αρώματα και στη συνέχεια να έχει καταφέρει να ξεπεράσει στο στάδιο του σταφιδιάσματος ώστε στο τέλος να υποστεί ευγενή σήψη. Το σταφίδιασμα, ανάλογα με την προτίμησή του, ο καταναλωτής μπορεί να το κάνει με παλαίωση στην κάβα του. Η πρώτη εντύπωση είναι ότι προέρχεται από σταφύλια μοσχάτου. Η εκτίμηση είναι αρκετά κοντινή αφού τόσο το Gewϋrztraminer όσο και η Μαλαγουζιά δίνουν νότες κοντά στο μοσχάτο. Η διαφορά βρίσκεται στην πυκνότητα των αρωμάτων και το εύρος τους. Υπάρχουν φρούτα μεσογειακά, βερίκοκο, ροδάκινο και κυδώνι, που βρίσκονται σε μια κατάσταση όχι απλά υπερωρίμανσης άλλα και ελαφρού σαπίσματος. Στο σημείο που το φρούτο δεν είναι καταναλώσιμο άλλα η μυρωδιά του είναι μεθυστική. Τα αρώματα του μελιού και της σταφίδας υπάρχουν ως υποψία. Σε ίδιο επίπεδο υποψίας είναι και τα αρώματα του βαρελιού που κρατιούνται σε υποστηρικτικό ρόλο χωρίς ευτυχώς να γίνονται ιδιαίτερα φανερά. Ελαφρά αίσθηση στυφού που μένει και στην επίγευση. Ίσως αποτέλεσμα της δυσκολίας να διαχωριστεί ο σιροπώδης χυμός από το στέρεα υπόλοιπο στου σταφυλιού, κάτι που του δίνει πιο ισχυρή γευστική βάση. Η οξύτητα αρκετή για τα μετρημένα ζάχαρα που δεν φτάνουν σε ποσότητα αυτά ενός γλυκού οινοπνευματωμένου κρασιού, περίπου στα 2/3 του. Προφανώς το κρασί είναι παχύ κάτι που οφείλεται στην άφθονη αλκοόλη και τα σάκχαρά του. Υβρίδιο ενός κρασιού που προσπαθεί να μοιάσει στα γλυκά της Αλσατίας, του Sauternes και το μοσχάτο της Σάμου.

Η επαρκής οξύτητα θα το κάνει να σταθεί διπλά σε ένα σιροπιαστό γλυκό, μια τάρτα φρούτων. Θα ήταν πολύ πιο ενδιαφέρουσα η αναζήτηση της αρμονίας του με τυριά και κυρίως αυτά με πικάντικη γεύση όπως η κοπανιστή και το ροκφόρ. Με σχετικά λίγα για γλυκό σάκχαρα, αρκετή οξύτητα και με εύρος αρωμάτων ίσως να αποδειχθεί το κρασί με τις μεγαλύτερες πιθανότητες να σταθεί δίπλα σε ένα πιάτο. Το δοκίμασα με καπνιστή ρέγκα και ήταν καταπληκτικό. Ο χρόνος παλαίωσης μάλλον άγνωστος και δεν φαίνεται να έχει κάποιον χρονικό ορίζοντα. Θα πρέπει να γίνει με τη γνώση ότι ο χαρακτήρας του σταδιακά θα γέρνει όλα και περισσότερο στα μεσογειακά χαρακτηριστικά του.

Η Κλίμακα της Βαθμολογίας
0 - 3
Κακό
3.5 - 4
Μέτριο
4.5
Αποδεκτό
5 - 5.5
Ικανοποιητικό
6 - 6.5
Καλό
7 - 8
Πολύ Καλό
8.5 - 9
Εξαιρετικό
9.5 - 10
Άριστο
Σχόλια Χρηστών

Συνδεθείτε ή Εγγραφείτε για να συμμετάσχετε στη συζήτηση