42: Αλχημεία, μυστήριο, επαγγελματισμός

02 Οκτωβρίου 2013
Πάντα θέλω να ξέρω ακριβώς τι πίνω. Πάντα, εκτός από περιπτώσεις σαν το 42...


Βαρύ ξύλο, επιβλητική μπάρα, υπέροχα φωτιστικά, σπουδαία αποστάγματα σε “υπεροπτική” παράταξη πάνω στο μπαρ, χώρος μεγάλος και άνετος αλλά ταυτόχρονα ατμοσφαιρικός και σκοτεινός όσο χρειάζεται για να αποπνέει εκείνο το όμορφο μυστήριο που πάντα θα αγαπάμε μέσα σε ένα μπαρ.

Το 42 είναι ένας από τους ομορφότερους χώρους της Αθήνας και αυτό δεν χωράει αμφιβολία.

Έχει αυτό το πέπλο της αριστοκρατίας διάχυτο παντού, τον αέρα του κλασικού λόμπι, την προσοχή στη λεπτομέρεια σε κάθε του σημείο κι όλα αυτά σε έναν χώρο όπου άλλοτε στεγαζόταν το Αθηναϊκό Cotton Club. Οξύμωρο... αλλά σίγουρα και ένα επιπλέον στοιχείο που ενισχύει τη διαφορετικότητά του.Γιατί κάπως έτσι είναι εδώ τα πράγματα: κομψά αντικρουόμενα και με στιλ αντιφατικό.

Σε έναν άλλοτε σόκιν χώρο, πλέον στεγάζεται μία κομψή επιχείρηση. Ή για να μπαίνουμε και στο θέμα μας, σε έναν φαινομενικά “κλασικό” χώρο, θα απολαύσουμε κυρίως ρούμι και tiki αλχημείες και όχι κλασικά ποτά εποχής όπως θα περιμέναμε -όχι ότι δεν σερβίρονται κι αυτά με εξαιρετική σαφώς επιτυχία.


Και να που φτάσαμε και στις αλχημείες. Ή με απλά λόγια, στα blend που κάνουν τον Χρήστο Χουσέα να θεωρείται ένας από τους πιο αξιόλογους bartender της πόλης, και τα cocktail του να ξεχωρίζουν μοσχομυρίζοντας γνώση και έχοντας επίγευση εμπειρίας.

Στο πλάι του, οι ταλαντούχοι Ηλίας Μαρινάκης και Δημήτρης Γκούμας να πλαισιώνουν το μπαρ, σε θέσεις που κατά το παρελθόν είχαμε συναντήσει τους Γιάννη Αλεξόπουλο (Cinco) και Γιάννη Σαμαρά (DallianceHouse).

Στο μπαρ του 42, μην περιμένετε να συναντήσετε σχεδόν καμία από τις ετικέτες που έχετε συνηθίσει να βλέπετε. Το 42 δεν είναι εμπορικό, δεν θέλει να γίνει ή τουλάχιστον δεν θα το δείξει ποτέ. Την πίσω του πλευρά στολίζουν βερμούτ και ουίσκι, σπουδαίες επιλογές σε ρούμι αλλά και ορισμένες σε τζιν. Υπάρχουν σπάνια κονιάκ, ενδιαφέρουσες χρονιές σε Armagnac... υπάρχουν τέλος πάντων όσα χρειάζεται εκείνη τη στιγμή ο κύριος Χουσέας και η ομάδα του για να δημιουργήσουν μια surmesure γευστική εμπειρία, κατάλληλη για κάθε ουρανίσκο.


Μια παρόμοια λογική ακολουθείται και στα cocktail τα οποία ωστόσο αποτελούν ξεχωριστό κεφάλαιο. Άλλωστε πόσο συχνό είναι να δουλεύεται πρώτα ο συνδυασμός των βοτάνων με τα άνθη, τα εσπεριδοειδή και τους καρπούς και μόλις εν τέλει καταλήξουν σε έναν ευρηματικό συνδυασμό να επιλέγεται στο τέλος το ή τα αποστάγματα που θα το πλαισιώσουν; Και τελικά... πόσο μελετημένο, προσεγμένο και άρτιο σε κάθε του λεπτομέρεια θα είναι για παράδειγμα ένα “απλό” cocktail με ροζ γκρέιπφρουτ, λεβάντα, Armagnac και τεκίλα που έχει δημιουργηθεί με αυτή τη λογική;

Ο κατάλογος των cocktail λοιπόν κάπως έτσι έχει δημιουργηθεί και μόνο αν κάποιος το σεβαστεί θεωρώ πως μπορεί να αντιληφθεί τη φιλοσοφία του 42. Γιατί στις περισσότερες περιπτώσεις όλοι θέλουμε να ξέρουμε τι ακριβώς πίνουμε. Εδώ όμως θα δούμε πως αυτό που παραγγείλαμε περιέχει “ρούμι, ρούμι, μαύρο ρούμι, σκούρο ρούμι” κάτι που μπορεί να σημαίνει... ό, τι τέλος πάντων σκέφτηκε εκείνη την ώρα ο δημιουργός του πως ήθελε να σημαίνει.

Ή μπορεί να αναφέρει στα συστατικά του ένα “blend απογευματινής ραστώνης με πορτοκάλι, λεμόνι και σόδα” και έτσι σωστά ο πελάτης να αναρωτιέται από τι μπορεί να είναι φτιαγμένη αυτή η “ραστώνη” αλλά να έχει παραβλέψει και κάτι ακόμα: το πορτοκάλι σημαίνει χυμός από πορτοκάλι; Να σημαίνει μαρμελάδα; Μήπως έλαια; Bitters;

Κι αν κάνεις πως ρωτάς, αυτή είναι η απάντηση που θα πάρεις: “Γιατί να σε προκαταλάβω αναφέροντάς σου τι σημαίνει; Κι αν δεν σου αρέσει η μαρμελάδα; Κι αν νομίζεις πως δεν θα σε ευχαριστήσουν τα bitter; Δοκίμασε κι αν δεν σου αρέσει θα σου φτιάξω κάτι άλλο” λέει και τελικά δεν κάθεσαι να το σκεφτείς και πολύ περισσότερο.

Ο Χρήστος Χουσέας κάνει πίσω από το μπαρ του μία από τις πιο σοβαρές δουλειές που γίνονται στην πόλη. Και μάλιστα σε τέτοιο βαθμό που τα ποτά που θα βγάλει στον πελάτη σπάνια θα έχουν σχέση με τα “ίδια” που θα δοκιμάσει αλλού.

Λογικό... θα περιέχουν σπιτικό σιρόπι “Τσίου” ή θα έχουν ως συστατικό “Mary`sEyes”. Ναι... της Παναγιάς τα μάτια...ένα blend που ποτέ δεν θα μάθουμε τι είναι, αλλά που σίγουρα δεν θα μας νοιάζει κιόλας.

(Κολοκοτρώνη 3, Αθήνα, τηλ. 6948242455)

Φωτογραφίες Alexandros Karavaselas

Σχόλια Χρηστών

Συνδεθείτε ή Εγγραφείτε για να συμμετάσχετε στη συζήτηση

BACARDI SPONSOR