La Pantera Negra

06 Ιουλίου 2016
Η Θάλεια Τσιχλάκη επισκέφτηκε το ολοκαίνουργιο La Pantera Negra και γράφει τις πρώτες της εντυπώσεις
  • LA PANTERA NEGRA | Νέα

Όπως το είχαμε προαναγγείλει, ο σεφ Δημήτρης Κατριβέσης άνοιξε αυτή την Τρίτη το πρώτο στην Ελλάδα αμιγώς περουβιανό μπιστρό. Ένα πολύ γουστόζικο μικρό εστιατοριάκι με ανοιχτή κουζίνα, στην Πλατεία της Ρωμαϊκής Αγοράς, στην Πλάκα. Ο χώρος είναι όμορφα, διακοσμημένος, με γκρι- ανθρακί τοίχους, με τρία μεγάλα, παρεΐστικα τραπέζια και μερικά μικρότερα, με νησιώτικους ξύλινους καναπέδες, ντυμένους με μαύρο δέρμα, έθνικ μαξιλάρια κι ετερόκλιτες καρέκλες με ζεστά χρώματα. Αυτό που τραβάει όμως το βλέμμα στο χώρο είναι μια τεράστια αφίσα των Street Food Fighters, που δεσπόζει, κολλημένη στον εξαερισμό της κουζίνας. 

Εννοείται πως σερβίρουν και έξω, στην πλατεία, αλλά, προσωπικώς, προτίμησα τον πολύ πιο cosy εσωτερικό χώρο.

Το concept του Κατριβέση είναι απλό. Σερβίρει την πιο latino εκδοχή της περουβιανής κουζίνας, με ελάχιστες πινελιές Nikkei, κάτι πολύ κοντινό σε αντίληψη με τα φαγητά που θα μπορούσε κανείς βρει στη  Λίμα, στην Αρεκίπα, στο Καγιάο ή στο Τρουχίγιο, αλλά και στο Μαϊάμι ή στην Αριζόνα, δεδομένου ότι η κουζίνα του Περού είναι από τις πιο δημοφιλείς στη Βόρεια Αμερική. 

Αυτή τη φορά, όμως, ο σεφ ξεδιπλώνει, επιτέλους, και το κρυφό ταλέντο του ως bartender και μας προτείνει, μαζί με όλα τα άλλα, μια σειρά από piscos, λιγότερο γνωστά από το «chilcano de pisco» ή το «pisco sour», τα λεγόμενα «macerados de pisco», δηλαδή τα εκείνα ιδιαίτερα πίσκο που μπορεί να βρει κανείς στα περουβιανά μπαρ- pisqueros. Πρόκειται για εκχυλίσματα μπαχαρικών και φρούτων σε πίσκο, τα οποία μάλιστα σερβίρει με πολύ πρωτότυπο τρόπο, όχι σε ποτήρι, αλλά σε ατομική φιάλη-φλασκί, κρυμμένη σε χαρτοσακούλα, σαν αυτές βλέπουμε να κρατάνε στα χέρια τους και να πίνουν οι ήρωες στις αμερικάνικες b-moovies. 

Ο κατάλογος προτείνει ceviches, tiraditos και causas, από τα οποία δοκίμασα το εξαιρετικό-Κατριβέσης στα καλύτερα του- μαύρο σεβίτσε με leche de la pantera negra με κυβάκια ψαριού, καπνιστή γλυκοπατάτα, μαύρη και λευκή κινόα, κόλιανδρο και λεπτοκομμένα κρεμμύδια. Υπάρχουν διάφορα anticuchos, τα νοστιμότατα περουβιανά σουβλάκια, που είναι μια πολύ καλή και γευστική επιλογή. Επισημαίνω όμως ότι στο λήμμα Arroces y Pastas του καταλόγου θα βρείτε και μια εξαιρετική βοδινή ουρά με ρύζι, σόγια, σάλτσα gravy και κατσικίσιο τυρί, που είναι στην κυριολεξία ένα από τα πιο νόστιμα μαγειρευτά φαγητά που έχω δοκιμάσει τα τελευταία χρόνια, ανεξαρτήτως επιπέδου και εθνικότητας κουζίνας. Θεωρείται ότι το γάλα του τίγρη στο ceviche μπορεί να παράγει την 5η γεύση umami, όπως μπορεί να την παράγει και το τουρσί kimchi ή τα φασόλια σε ζύμωση που υπάρχουν σε μια causa τους. Σε αυτή όμως τη σάλτσα της μοσχαρίσιας ουράς (oxtail gravy) η γεύση umami ήταν τόσο έντονη, που χρειάστηκε μεγάλη αυτοπειθαρχία για να πάψουμε να κουταλίζουμε το μπολ μας. Φαίνεται όμως πως το έχουν υπόψη τους γιατί προτείνουν όντως κουτάλια για αυτό το φαγητό. 

Αυτό που βρήκα όμως εντυπωσιακό ήταν ότι μετά από αυτό το πληθωρικότατο πιάτο ήρθε, τυλιγμένο σε μπανανόφυλλο, ένα -πιο ήπιο όπως θα περίμενε κανείς- λαβράκι ατμού, με dressing με κίτρινη πιπεριά (aji amarillo), κόλιανδρο και sticky ρύζι με καρύδα, το οποίο όχι μόνο κατάφερε να τραβήξει την προσοχή μας, αλλά στο τέλος μας κέρδισε με τη αιχμηρή, αλλά και φινετσάτη γεύση του. 

Μπορεί να σκεφτόταν κανείς πως οι τιμές δεν είναι οι αναμενόμενες για την περιοχή, αλλά συνυπολογίζοντας την υψηλή τιμή των εξωτικών πρώτων υλών, την πρωτοτυπία των γεύσεων και την τελική γευστική απόλαυση, θεωρώ πως ένα πλήρες γεύμα στο La Pantera Negra αξίζει 100% τα περίπου 50 € κατ’ άτομο, που χρειάζεται να υπολογίσουμε, ενδεχομένως και χωρίς τα ποτά. 

Καλογριώνη 6, Αθήνα – Πλάκα, τηλ. 2130364214, www.lapanteranegra.gr

Σχόλια Χρηστών

Συνδεθείτε ή Εγγραφείτε για να συμμετάσχετε στη συζήτηση

G S - 06 Ιουλίου 2016

Ο Κατριβέσης είναι ίσως ο καλύτερος Έλληνας σεφ αυτή τη στιγμή και από τα πιο φυσικά ταλέντα στον χώρο της γαστρονομίας στη χώρα μας των τελευταίων δεκαετιών. Αυτός και ο Κοντιζάς είναι οι μόνοι αυτή τη στιγμή που μπορούν να εξελίξουν την Ελληνική κουζίνα σε κάτι πραγματικά μεγάλο. Και αυτό το "μεγάλο" φυσικά δεν μπορεί να είναι κάποιος αποδομημένος μουσακάς ή γεμιστά αλλά η fusion διεθνής μετενσάρκωση των Ελληνικών υλικών και γεύσεων.