Food, Leisure and the City 17

20 Ιουλίου 2011

Εβδομάδα καύσωνα στην Αθήνα και δεν έχω κουράγιο ούτε για να χτυπήσω το πληκτρολόγιο, πόσο μάλλον για να βγω. Και η υπόλοιπη παρέα το ίδιο.

«Αυτή δεν είναι καθόλου κακή ιδέα να ξέρεις» μου έλεγε γελώντας στο τηλέφωνο η Μάρθα την Κυριακή το βράδυ. Βλέπαμε Top Gear στον Σκαϊ - λατρεμένη εκπομπή- και ο Jeremy Clarkson είχε ενσωματώσει στο αυτοκίνητο του ένα λάστιχο ποτίσματος το οποίο τον έκανε μούσκεμα σε όλη την διαδρομή  από Miami – Νέα Ορλεάνη. By the way, αν είσαστε στο σπίτι Κυριακή βράδυ στις 10 μην χάσετε το Top Gear με τίποτα. Μιλάμε για μυθιστορηματικού χιούμορ εκπομπή που δεν χρειάζεται καν να σας αρέσουν τα αυτοκίνητα για να την λατρέψετε.

Η αλήθεια είναι πως μερικές μέρες έχω μια τεράστια διάθεση να γεμίσω την μπανιέρα με νερό και να ζήσω εκεί σαν τεράστιο παπάκι αλλά ακόμα δεν έχω φτάσει σε τέτοιο σημείο απελπισίας. Άλλωστε επέστρεψε πια και η Λιάνα από το νησί και σκοπεύουμε να καταλάβουμε την πισίνα της με συνοπτικές διαδικασίες μόλις ταχτοποιήσει ένα θέμα που έχει με το χλώριο γιατί δεν διακινδυνεύω να γίνει δεύτερη φορά το μαλλί μου λαχανί μέσα σε ένα καλοκαίρι.

Βέβαια, την πρώτη φορά ακολούθησα την συμβουλή της Μαρίας και το έβαψα μόνη μου στο σπίτι με τεράστια επιτυχία – «κάνε παιδί μου μια δοκιμή, πόσο χειρότερα να γίνει το μαλλί σου από αυτό το λαχανί που δεν λες να εγκαταλείψεις?» με αποστόμωσε η φιλενάδα μου - αλλά δεν ξέρω αν αυτό οφειλόταν τελικά σε ένα ταλέντο που δεν ήξερα πως διαθέτω ή στην τύχη του ατζαμή. Πάντως, επειδή βαριόμουν τόσο να πάω στο κομμωτήριο και να φάω τρεις ώρες από την ζωή μου για χρώμα – έστω και στην δροσιά των κλιματιστικών- προτίμησα να συρθώ μέχρι το super market – γιατί μπορεί να μείνω με την ρίζα άβαφτη και την τρίχα στο πόδι κάγκελο αλλά να πεινάσω δεν υπάρχει καμία πιθανότητα- και να πάρω την βαφή Silken Color της Schwarzkopf στην οποία η κολλητή μου ορκίζεται ευλαβικά. Διάλεξα το πιο ανοιχτό ξανθό που υπήρχε, το νούμερο 1001, ακολούθησα τις οδηγίες που είναι απλούστατες και μέχρι να γράψω την προηγούμενη στήλη μου ήμουν έτοιμη να λουστώ. Και όσοι είδαν το χρώμα έπαθαν την πλάκα τους. Περιττό να σας πω ότι έχω άλλα δύο κουτιά στο ντουλάπι του μπάνιου και ο Τασούλης θα με ξαναδεί για βαφή τέλη Σεπτεμβρίου με το καλό, που θα με έχει πιάσει πια το mood φθινοπώρου.

Κατά τα άλλα, η κάθε μια ασχολείται με τα δικά της, η Μάρθα όποτε βρει χρόνο παλεύει με τα λουλούδια της βεράντας της που σε λίγο θα κάθονται εκείνα στο τραπέζι αντί για μας, η Μαρία έφυγε για Κυπαρίσσι και με περιμένει να πάω να την βρω, και η Λιάνα μετά από δέκα μέρες στο νησάκι παλεύει να εγκλιματιστεί στην Αθήνα «ή να εγκληματήσει» όπως μου έλεγε αποκαρδιωμένη το πρωί στο τηλέφωνο. «Τόση ζέστη, τόση κίνηση και τόσες δουλειές που πρέπει να γίνουν! Και αν σκεφτείς πως δυο μέρες πριν ήμουν αραχτή στην ξαπλώστρα μου και τα είχα βγάλει όλα από το μυαλό μου..» Και εγώ κατεβάζω ηλεκτρονικά βιβλία για το iPad μου με αυτό το καινούριο πρόγραμμα που ανακάλυψα και λέγεται Kindle. Το κατεβάζεις από το App Store και μετά αγοράζεις ότι βιβλίο θέλεις – εγώ ξεκίνησα από τα βαριά, «Summer and the City» της Candace Bushnel και «Dating a Cougar» της Donna McDonald- και το διαβάζεις στην παραλία ή όπου αλλού θέλεις. Με τεράστιο πλεονέκτημα ότι πέραν του ότι να έχεις iPad είναι από μόνο του κάπως trendy, μπορείς να επιλέξεις και το μέγεθος της γραμματοσειράς και να διαβάζεις κάτι γράμματα ΝΑ! μετά συγχωρήσεως αλλά χωρίς γυαλιά πρεσβυωπίας.. Chic and simple και so very clever ταυτοχρόνως.

Τέλος, την Κυριακή που μας πέρασε μαζέψαμε τα κουράγια μας και πήγαμε εκδρομή αυθημερόν στην Αταλάντη. Συνδυάσαμε μπανάκι στην θάλασσα που είχε βέβαια τα πιο ζεστά νερά που έχω συναντήσει ever «φταίει το ρήγμα να δείτε, που βγάζει θερμοκρασία λάβας και την ανακατεύει με το νερό» μας κούφανε η Μάρθα, και σούπερ φαγητό σε μια από τις ωραιότερες ψαροταβέρνες της Ελλάδας, τον Φάρο. Η Μαριλού που είναι εκτός από ιδιοκτήτρια, φίλη μας, δεινή Facebooker και επίσης καθηγήτρια θαλάσσιου σκι και καταδύσεων, μας έφτιαξε τα νοστιμότερα όστρακα αχνιστά, μια σούπερ μακαρονάδα με γαρίδες και φυσικά το τρίπτυχο που εγώ ονομάζω  ένα από τα δύο απόλυτα καλοκαιρινά φαγητά. Δηλαδή καλαμαράκια τηγανητά, πατάτες, χωριάτικη. Το άλλο είναι κεφτεδάκια, πατάτες χωριάτικη. Και δεν ακούω κουβέντα. Τα τρως και μυρίζει καλοκαίρι!

Top Gear, κάθε Κυριακή στις 22.00 στον Skai.

Φάρος, Σκάλα Αταλάντης,  22330 31131.

Σχόλια Χρηστών

Συνδεθείτε ή Εγγραφείτε για να συμμετάσχετε στη συζήτηση

ΚΑΤΕΡΙΝΑ ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΥ - 21 Ιουλίου 2011

Λατρεύω, Εύη μου, αυτές τις γυναικο-κοριτσίστικες ανταλλαγές απόψεων περί βαφών, στυλ, "ψηλών τακουνιών", ακόμη και κηπουρικής, οικοκυρικών. Είναι πραγματικά πολλές φορές ανώτερες ακόμη και απ την πιο επαγγελματική θέση!!Άξιες να γραφούν σε βιβλίο-εγχειρίδιο.
Με αυτά και μ εκείνα που μας συμβαίνουν, ευτυχώς που έχουμε τον ήλιο και τον καταγάλανο ουρανό που συμβάλουν στο πιο πλατύ μας χαμόγελο, έστω κι αν είμαστε σαν παπάκια στη μπανιέρα, έτσι δεν είναι??Και τώρα που διαβάζω για Αταλάντη, το έλεγες την τελευταία φορά που βρεθήκαμε πόσο όμορφα ήταν!! Κρατώ το τρίπτυχο, ( κ,π,σ ) και προσδοκώ!!

Φιλιά ζεστού μεσημεριού:))

ΚΑΤΕΡΙΝΑ ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΥ - 21 Ιουλίου 2011

Τρελαίνομαι Εύη μου, γι αυτές τις γυναικο-κοριτσίστικες ανταλλαγές απόψεων περί βαφών, στυλ, ακόμη και κηπουρικής και αγορών, που πολλές φορές ξεπερνούν την πιο υψηλή επαγγελματική θέση!!
Με αυτά και με εκείνα που μας συμβαίνουν λοιπόν, δεν παύει ο ήλιος και ο καταγάλανος ουρανός να συμβάλουν στα πλατιά μας χαμόγελα, έστω κι αν γινόμαστε παπάκια στη μπανιέρα!!

Αταλάντη, το έλεγες και την τελευταία φορά που βρεθήκαμε, το πόσο όμορφα ήταν. Βάζω το τρίπτυχο ( κ,π,σ )στον εγκέφαλο και προσδοκώ!

Φιλιά ζεστού μεσημεριού:)))

ΕΥΗ ΦΕΤΣΗ - 22 Ιουλίου 2011

Η απαντηση έρχεται όσο καλοκαιρινη πρέπει, την πρώτη μερα των διακοπών..:-) Η ζωη ειναι πολύ μικρη για να μην την διασκεδάζουμε, εστω και ανταλάσσοντας χαζές, χαριτωμένες πληροφορίες για πράγματα που μας κανουν να χαμογλάμε... Φιλια και θα τα πουμε συντομα και απο κοντα..:-)

ΚΑΤΕΡΙΝΑ ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΥ - 21 Ιουλίου 2011

Τρελαίνομαι Εύη μου, γι αυτές τις γυναικο-κοριτσίστικες ανταλλαγές απόψεων περί βαφών, στυλ, ακόμη και κηπουρικής και αγορών, που πολλές φορές ξεπερνούν την πιο υψηλή επαγγελματική θέση!!
Με αυτά και με εκείνα που μας συμβαίνουν λοιπόν, δεν παύει ο ήλιος και ο καταγάλανος ουρανός να συμβάλουν στα πλατιά μας χαμόγελα, έστω κι αν γινόμαστε παπάκια στη μπανιέρα!!

Αταλάντη, το έλεγες και την τελευταία φορά που βρεθήκαμε, το πόσο όμορφα ήταν. Βάζω το τρίπτυχο ( κ,π,σ )στον εγκέφαλο και προσδοκώ!

Φιλιά ζεστού μεσημεριού:)))