Όταν bartenders & ιδιοκτήτες μπαρ «ενηλικιώνονται», μέρος 2ο

08 Οκτωβρίου 2020
Πληθαίνουν οι κινήσεις των ανθρώπων των μπαρ στη γαστρονομία. Νέα, σχόλια και παρατηρήσεις για το σήμερα και το χθες των συνεργασιών μπάρας και κουζίνας.
  • ΟΤΑΝ BARTENDERS & ΙΔΙΟΚΤΗΤΕΣ ΜΠΑΡ «ΕΝΗΛΙΚΙΩΝΟΝΤΑΙ», ΜΕΡΟΣ 2Ο | Editor's Note

Έγραφα πριν δύο χρόνια, με αφορμή το άνοιγμα των Phi Beta Kappa (ΦΒΚ) και Frater & Soror, ότι καθώς η γενιά των ανθρώπων που δημιούργησαν την σύγχρονη μπαρ σκηνή στη χώρα αλλά και το κοινό τους, θα μεγαλώνουν θα μπαίνουν όλο και περισσότερο στα χωράφια των εστιατορίων. Αν μάλιστα -έγραφα τότε- προσεγγίσουν με το ίδιο πάθος και δημιουργικότητα και τη γαστρονομία, τότε έχουμε πολλά να περιμένουμε στο μέλλον.

Και δεν είχα άδικο από ότι φάνηκε. Το περσινό καλοκαίρι, οι δημιουργοί του The Gin Joint, Δημήτρης Κιάκος και Χριστίνα Μοάτσου μαζί με τον Κώστα Σκουλικαράκη και τον Ρένο Γραμμένο, άνοιξε το Λοκάλι στου Ψυρρή το οποίο πλέον αναβαθμίζεται καθώς την κουζίνα του αναλαμβάνει να επιμεληθεί ο σημαντικός σεφ Αλέξανδρος Χαραλαμπόπουλος. Ο Σπύρος Κερκύρας (Bar Solutions, Hide & Seek, 42) ασχολείται όλο και περισσότερο με εστιατορικά projects (τελευταίο παράδειγμα το Monzu, με σεφ το Γιάννη Λιόκα). Η ομάδα των Clumsies συνεργάζεται πλέον με τον Αθηναγόρα Κωστάκο για το μενού του Clumsies (φωτό παρουσίασης άρθρου) που αναμφίβολα θα αποκτήσει πολύ μεγαλύτερο ενδιαφέρον, ενώ δεν μπορούμε να ξεχνάμε και την πολυσυζητημένη σύμπραξη του καλοκαιριού με τον Αλέξανδρο Τσιοτίνη στο Καφενείο Σι Τι Ση (ο οποίος θα υπογράψει και το μενού του Theory bar & more). Τέλος, μαθαίνω ότι και ο Θάνος Προυναρούς ετοιμάζει ένα ενδιαφέρον project και μια ηχηρή συνεργασία προσεχώς.

Ο εναγκαλισμός bartenders & chefs γίνεται όλο και πιο σφιχτός και είμαι βέβαιος ότι αν δεν είχαμε και το πισωγύρισμα με τον κορωνοϊό τα παραδείγματα θα ήταν ακόμη περισσότερα. Όμως δεν πρέπει να μας κάνει εντύπωση το γεγονός. Ας μην ξεχνάμε ότι και πριν την εποχή της «επανάστασης των μπαρ», οι επιχειρηματίες της νύχτας πολύ συχνά πέρασαν -και- στον χώρο των εστιατορίων. Τα παραδείγματα άφθονα: Γιγουρτάκης, Παπαργυρόπουλος, Παπαθεοχάρης και βέβαια δεν μπορούμε να αφήσουμε απέξω τον Γιάννη Μωράκη που μετρά πλέον μερικές δεκάδες μαγαζιών πολλά εκ των οποίων είναι εστιατόρια.

Οι αναλογίες είναι ασφαλώς πολλές, άλλες τόσες όμως είναι και οι διαφορές. Στην σημερινή εποχή οι συμπράξεις που περιγράφω είναι κυρίως συνεργασίες δημιουργών, ενώ στην παλιότερη εποχή των επιχειρηματιών της «νύχτας» είχαμε κυρίως κινήσεις εντυπωσιασμού και «κοινωνικής καταξίωσης».

Σχόλια Χρηστών

Συνδεθείτε ή Εγγραφείτε για να συμμετάσχετε στη συζήτηση