Η κουλτούρα του μεζέ ξανά στο προσκήνιο

02 Ιουνίου 2021
Στην αντεπίθεση έχει περάσει εδώ και καιρό ο παραγκωνισμένος μέχρι σήμερα ελληνικός μεζές, ο οποίος στα χέρια πολλών αξιόλογων σεφ ανανεώνεται και επανέρχεται στην επικαιρότητα με πιο μοντέρνο προφίλ, χωρίς να χάνει τη νοσταλγική στόφα του.
  • Η ΚΟΥΛΤΟΥΡΑ ΤΟΥ ΜΕΖΕ ΞΑΝΑ ΣΤΟ ΠΡΟΣΚΗΝΙΟ | Editor's Note

Το μεζεδοπωλείο ήταν πάντα κομμάτι της ελληνικής μας ψυχής και του γευστικού μας ταμπεραμέντου. Αυτή η ζεν κουλτούρα του χαλαρού τρωγοπίνειν κάτω από μια νοσταλγική σκιά του «άλλοτε» που δεν ακολουθεί αυστηρές εθιμοτυπίες και δεν βασίζεται σε τελετουργικά πρωτόκολλα, αντιμετωπίζοντας το φαγητό και το ποτό σαν αφορμή για να συναντηθούν οι παρέες σε έναν κοινό τόπο χαράς και αποφόρτισης, είχε, έχει και θα έχει τη συναισθηματική της δύναμη. Αν βάλουμε δε και στην εξίσωση ότι τα δέκα τελευταία χρόνια, όχι μόνο δε περάσαμε λίγα αλλά η κρίση μας παραστρίμωξε ψυχικά και οικονομικά, αυτού του είδους τα μαγαζάκια παρότι είχαν αυτοαπαξιωθεί στη συνείδηση πολλών και μείνανε στο περιθώριο, βρήκαν πρόσφορο έδαφος να επαναπροσδιοριστούν. Απέκτησαν σύγχρονη αισθητική, και μας θύμισαν ότι ο μεζές μπορεί να είναι και μοντέρνος και γαστρονομικός και νόστιμος και φτιαγμένος με εξαιρετικά υλικά. Κι όλα αυτά χωρίς να χάνει την αξία και την ελληνική ταυτότητα του.

Παρότι υπάρχουν λοιπόν ακόμη ένα σωρό μεζεδοπωλεία που είναι παραδείγματα προς αποφυγή, διαφαίνεται πλέον ξεκάθαρα μια σχεδόν παγιωμένη τάση που θέλει τον μεζέ να ανεβαίνει σε μια ποιοτική πίστα και είτε κρατώντας τη κλασικότητα του είτε μπαίνοντας σε πιο δημιουργικά μονοπάτια, να γίνεται περισσότερο ελκυστικός από ποτέ. Βέβαια αυτό δεν θα ήταν εφικτό να συμβεί αν δεν καταπιανόταν μαζί του καταξιωμένοι μάγειρες με μεγάλο ταλέντο στα χέρια των οποίων άνθισε ξανά αυτός ο ανθός και μαζί του μια σειρά από new age καφενεία, γαστροταβέρνες και μπιστρονομικά στέκια που μπορεί να μη σερβίρουν μόνο μεζέδες, αλλά σίγουρα είναι μέρος της εμπειρίας τους. Από που να αρχίσω και που να τελειώσω; Ο Γρήγορης Χέλμης με τον Ανδρέα Διακοδημήτρη πρώτα στο βολιώτικο Μεζέν που άνοιξε αργότερα και στη Θεσσαλονίκη και μετά στο αθηναϊκό Omikron Mezze, ο Γιάννης Λουκάκης στο Πεζόδρομο κι έπειτα  στη Μούργα, ο Μανώλης Παπουτσάκης στα Δέκα Τραπέζια του, ο Φώτης Φωτεινόγλου με τον Θοδωρή Κασσαβέτη στο ΦΙΤΑ, ο Άλεξ Τσιοτίνης στο Καφενείον ΣΙ ΤΙ ΣΗ, ο Χριστόφορος Πέσκιας στο πρόσφατο Dopios, ο Μίλτος Αρμένης στο ολοκαίνουργιο Bocas Fine Meze, ο Βασίλης Ακρίβος στο Ψάριστον, ο Μιχάλης Χάσικος στο ρεθυμνιώτικο Hasika, ενώ μια και φτάσαμε στη Κρήτη θα κλείσω με το 1600 Raki Ba Raki της Κατερίνας Ξεκάλου. Ξέχασα σίγουρα αρκετούς, αλλά θα επανέλθουμε σύντομα με αναλυτικό ρεπορτάζ και δεν θα μείνει κανείς εκτός του Νυμφώνα. 

Φωτό: Καφενείο ΣΙΤΙΣΗ 

Σχόλια Χρηστών

Συνδεθείτε ή Εγγραφείτε για να συμμετάσχετε στη συζήτηση