Ο αμπελώνας της Πιερίας μπορεί να έχει γίνει γνωστός μέσα από 2-3 οινοποιεία, όμως διαθέτει αρκετά περισσότερα. Μάλιστα ο ιδιαίτερα δραστήριος Απόστολος Κούρτης τα έχει ενεργοποιήσει δημιουργώντας μια ένωση που σήμερα αριθμεί 17 μέλη. Εδώ ήρθε η εξίσου δραστήρια Πιερική Αναπτυξιακή για να διοργανώσει ένα –ευχάριστα εξοντωτικό –διήμερο που περιελάμβανε γνωριμία μαζί τους αλλά και μια ημερίδα όπου κορυφαίοι εισηγητές «έπιασαν» το θέμα κρασί από όλες τις πλευρές του, από το αμπέλι μέχρι τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης!
Δεν είναι εύκολο να συγκεντρώσεις όλους αυτούς τους ανθρώπους –συγχαρητήρια εδώ στον οργανωτή/ συντονιστή Λευθέρη Πλακίδα–για να σου μιλήσουν για θέματα τα οποία κατέχουν πολύ καλύτερα από εσένα. Παρόλ΄αυτα, η πλειοψηφία των παραγωγών έλαμψε με τον ένα η τον άλλο τρόπο δια της απουσίας τους, κάτι το οποίο πάντως δεν προκαλεί εντύπωση αν κανείς έχει έστω και μια μικρή αίσθηση περί του τι σημαίνει «τυπικός έλληνας παραγωγός» -ζητώ προκαταβολικά συγνώμη από τις λιγοστές λαμπρές εξαιρέσεις.
Ηγετικά οινοποιεία δεν συμμετείχαν καν –αν σνομπάρεις την πρώτη εκδήλωση μιας ένωσης της οποίας είσαι μέλος ποιος ο λόγος να ανήκεις σε αυτή; - ενώ κάποια άλλα εμφανίστηκαν μόνο για την γευστική δοκιμή που έλαβε χώρα στα μισά της ημερίδας. Μετά από αυτήν μόνο 3-4 παραγωγοί έμειναν για να ακούσουν τα του marketing, της εστίασης και της προβολής στο διαδίκτυο, σημαντικότατα θέματα για τα οποία (σχεδόν) όλοι έχουν μαύρα μεσάνυχτα. Υπήρχαν ακόμα και παραγωγοί που έφυγαν γιατί (παρόλα τα επαρκέστατα καναπεδάκια που σερβιρίστηκαν κατά την διάρκεια της δοκιμής) πείνασαν, λες και όλοι οι άνθρωποι από την Αθήνα και την Θεσσαλονίκη που ξύπνησαν στις 5 το πρωί για να τους τιμήσουν ποικιλοτρόπως, ήρθαν σκασμένοι στο φαί!
Από εκεί και πέρα, ο αμπελώνας της περιοχής διαθέτει δίχως αμφιβολία ένα αξιόλογο terroir ενώ παράλληλα προσφέρει και πανέμορφες εικόνες αφού βρίσκεται στριμωγμένος ανάμεσα στην θάλασσα, τα Πιέρια Όρη και φυσικά τον Όλυμπο. Βέβαια αυτό που διαπιστώνει κανείς δοκιμάζοντας τα κρασιά της περιοχής είναι οι διαφορετικές ταχύτητες αλλά και ο μικρός βαθμός στον οποίο οι παραγωγοί έχουν λύσει τα προβλήματά τους.
Τα παραπάνω αντικατοπτρίζονται στο ποτήρι με άφθονο φρούτο, επιτρέποντας ελάχιστες γκρίνιες σχετικά με την συμπύκνωση των κρασιών. Από την άλλη όμως συχνά βλέπει κανείς τα πιο νέα λευκά και ροζέ να είναι από τις χρονιές του 2021 και 2022, με ότι αυτό συνεπάγεται για την κατάστασή τους. Επιπλέον οι λάθος επιλογές στην στιγμή του τρύγου σαν αποτέλεσμα είχαν πολλά πλαδαρά / υπερώριμα κρασιά, ενώ οι απάνθρωπες τανίνες ήταν ο κανόνας και όχι η εξαίρεση.
Αυτά βέβαια δεν σημαίνουν ότι όποιος θέλει να έρθει σε επαφή με τον αμπελώνα της Πιερίας δεν θα βρει λίαν αξιόλογους εκπροσώπους. Απόδειξη οι επιλογές που ακολουθούν.
Κούρτη, Οινόβιον Λευκό 2024: Ασύρτικο, Trebbiano και Chardonnay συμπράττουν για αυτό το λευκό από τις Ράχες που βάζει σε πρώτο γευστικό πλάνο την ζωντάνια και σε πρώτο αρωματικό το ροδάκινο και τα λευκά, γλυκά λουλούδια. (7,5/10)
Παπαγιαννούλη, Κέραμος Λευκό 2023: Το λευκό αυτό προέρχεται από Μοσχάτο και δεν αφήνει καμία αμφιβολία περί αυτού. Μυρίζει ροδόνερο και αμυγδαλόπαστα και διαθέτει καλή οξύτητα, ωστόσο στερείται αέρινου χαρακτήρα και φρεσκάδας του flavor. (7/10)
Πιερία Ερατεινή, Nine Daughters 2024:O leader παραγωγός φλερτάρει με την υπερωρίμανση, αποφεύγοντας όμως τα κακά ενός γάμου! Έτσι η Μαλαγουζιά του είναι εξαιρετικά πυκνή, ώριμη και έντονη αλλά διόλου πλαδαρή ή βαριά. (8/10)
Χρυσοστόμου, Μαλαγουζιά 2024: Μια κορυφαία Μαλαγουζιά που αποδεικνύει γιατί η ποικιλία μπορεί να γίνει η αιχμή του δόρατος της Πιερίας. Ελαφριά, δροσερή και γεμάτη με υπέροχο flavor μανταρινιού, γκρέιπφρουτ και αρμπαρόριζας. (8/10)
Navitas, Mountcloud 2024: Το ροζέ από Grenache αποδεικνύεται και πάλι το δυνατότερο χαρτί στην τράπουλα της Navitas. Αυστηρό, όξινο και ελαφροπάτητο, διαθέτει …Ολύμπια φρεσκάδα φραγκοστάφυλου, καλή διάρκεια και κρυστάλλινη καθαρότητα (8/10)
Κούρτη, Όνειρος 2024: Ένα πυκνό, ώριμο, στιβαρό και πληθωρικό ερυθρό από την απόλυτη ποικιλιακή dream team, που περιλαμβάνει Syrah, Cabernet Sauvignon, Ξινόμαυρο και Αγιωργίτικο, όλα φυτεμένα στην ιδιόκτητο αμπελώνα στο Χοντρυπόδι! (7,5/10)
Nadir, Avus 2016: Ο Ιωακείμ δεν αρέσκεται στα επίθετα, αγαπά όμως τον ποιητικό λόγο και το Syrah! Και από το τελευταίο μας προσφέρει ένα πυκνό, δυνατό ερυθρό με βαλσαμικό χαρακτήρα που βάζει πολύ βαρέλι πλάι σε πολύ φρούτο. (7,5/10)
Navitas, Ξινόμαυρο 2022: Η Navitas δεν αποφεύγει ούτε εδώ τις άγριες τανίνες, τις υποστηρίζει ωστόσο με σχετικό μάκρος και συμπύκνωση αλλά και μια ευγενική, ανθώδη διάσταση. Καλύτερο από το 2027. (8/10)
Παπαγιαννούλη, Κέραμος Ερυθρό 2020: Η βασική ετικέτα του συμπαθούς παραγωγού από την Κατερίνη βάζει στη φιάλη Merlot, Cabernet Sauvignon και Αγιωργίτικο σε ένα σύνολο που χαρακτηρίζετε από γλυκό, ώριμο φρούτο και σχετική μαλακότητά του. (7,5/10)
Πιερία Ερατεινή, Γυμνός Βασιλιάς 2020: Το κορυφαίο ερυθρό της Πιερίας είναι εξίσου πειστικό και στις εσοδεία του ’20. Μάλιστα παρουσιάζεται πιο πιπεράτο και φρέσκο, υποστηρίζοντας το άφθονο φρούτο με πολλές αλλά λεπτοϋφασμένες τανίνες. (8,5/10)
Ωραία Γη, Δύο Βελανιδιές 2021: Ο χαμηλών τόνων Γιώργος Πουλιάκης καταφέρνει να διαχειριστεί τις τανίνες όσο ελάχιστοι στην περιοχή. Το Bordeaux blend του όμως εκτός από μαλακό είναι και ισορροπημένο όσο και αρωματικά τυπικό. (8/10)
* Η φωτογραφία παρουσίασης του άρθρου είναι από τη Navitas
Συνδεθείτε ή Εγγραφείτε για να συμμετάσχετε στη συζήτηση