Adam’s Yakitori: Το προσωπικό soundtrack του Άνταμ Κοντοβά

16 Νοεμβρίου 2026
Ελεάννα Γούση
Στο ολοκαίνουργιο dark sexy dining bar στον Νέο Κόσμο, τα ασιατικά καλαμάκια και οι μικρές μπουκιές που «αγγίζουν την καρδιά» συναντούν τα δυνατά House beats και την ανεπιτήδευτη αύρα του δρόμου.
  • ADAM’S YAKITORI: ΤΟ ΠΡΟΣΩΠΙΚΟ SOUNDTRACK ΤΟΥ ΑΝΤΑΜ ΚΟΝΤΟΒΑ | Νέα

Υπάρχουν στέκια που σχεδιάστηκαν για να αρέσουν σε όλους, αλλά και εκείνα που έχουν το θράσος να συστήνονται με τους δικούς τους όρους. Πριν λίγες μόνο μέρες, ένα από αυτά τα τελευταία έδωσε για πρώτη φορά στίγμα από την οδό Μεναίχμου στον Νέο Κόσμο. Εκεί, ο Άνταμ Κοντοβάς (Ex-Machina, Tavernaki) αποφάσισε να στεγάσει το πιο ηχηρό και απόλυτα προσωπικό του project.

Το Adam’s Yakitori έχει μια ακατέργαστη, street-smart αύρα, που παντρεύει το ιαπωνικό underground με το urban coolness της Αθήνας. Ο εξωτερικός χώρος με τους ξύλινους πάγκους-stands πλαισιώνεται από δέντρα και βαθυκόκκινη τέντα, ενώ η τεράστια τζαμαρία της πρόσοψης μοιάζει να σπάει από τα customized graphics με το όνομα του dining bar. Στη σάλα με τα δυνατά House beats το σκηνικό αποκτά μια έντονη rock ’n’ roll αισθητική: πορφυρό δάπεδο, γκρίζοι βιομηχανικοί τοίχοι, flash sheets και artwork από το crew των tattoo artists που έχουν φιλοτεχνήσει το σώμα του σεφ και μια disco ball στο ταβάνι που, μαζί με αμέτρητες ακτίνες φωτός, σκορπά party vibes και ζωντάνια στο χώρο.


Μέσα στην open-plan κουζίνα με τους ατμούς, τα σκεύη και τα αυτοκόλλητα, ξεδιπλώνεται η γνώριμη, αντισυμβατική μαγειρική ταυτότητα του Άνταμ Κοντοβά. Εδώ, οι έντονες ασιατικές επιρροές, οι τολμηροί συνδυασμοί και οι απίθανες σάλτσες γίνονται η βάση για ένα μενού γεμάτο νοστιμιά. Οι σχάρες του dining bar πετάνε φωτιές με υποδειγματικές εκτελέσεις, την ώρα που το σέρβις στη σάλα ρολάρει με απόλυτη ακρίβεια. Τίποτα δεν προδίδει ότι αυτή η ομάδα διανύει μόλις τη δεύτερη εβδομάδα του βίου της.

Οι umami εντάσεις στο τραπέζι ακολουθούν τα ντεσιμπέλ των ηχείων. To μενού πατάει πάνω στη λογική του yakitori. Έτσι, όλα στήνονται σε καλαμάκια πριν μπουν στο πιάτο ενώ την εμφάνισή τους κάνουν και τέσσερα dim sum, οι διάσημες μπουκιές της παραδοσιακής καντονέζικης κουζίνας που στην κυριολεξία σημαίνουν «αγγίζω την καρδιά».


Τη δική μου καρδιά άγγιξαν αναμφίβολα τα dumplings γαρίδας, συνοδευόμενα από μια απίθανη, βαθιά umami σάλτσα με λάιμ και fish sauce. Πέρα από τη super cool ατμόσφαιρα, δεν ήταν όμως μόνο αυτό το πιάτο για το οποίο θα ξαναγύρναγα με ευχαρίστηση στο Adam’s Yakitori. Εξίσου αριστουργηματικό ήταν και το μοσχαρίσιο καρπάτσιο – με σάλτσα πόνζου, πίκλες και φρέσκια μαύρη τρούφα – που ισορροπούσε ανάμεσα σε όξινες και γήινες νότες. Δίπλα του, το Adam’s fried chicken παρέδωσε σεμινάριο στο αρτιστικό τηγάνισμα με την άψογα τραγανή του κρούστα, ενώ το γλάσο σόγιας με τη γλυκόξινη έντασή του ήρθε σε απολαυστική σύγκρουση με την ξηροκαρπάτη, γήινη νοστιμιά της σάλτσας ρομέσκο. Ακαριαία καθήλωσαν και τα κρατσανιστά τσιπς πατάτας με bad boy μιξ μπαχαρικών και μαγιονέζα No.9 (που, όπως μου είπε ο Άνταμ, ούτε αυτοί δεν ξέρουν γιατί την έχουν ονομάσει «Νο.9»). Όσο για το αφράτο milk bread που καραμελώθηκε με μίσο και μέλι και ψήθηκε στα κάρβουνα, έδωσε επιτέλους «πρόσωπο» στον ορισμό του εθιστικού street food.

Στο γαστρονομικό line-up του δείπνου μου συμμετείχε και το ψητό παντζάρι, με κέτσαπ παντζαριού, πεκάν και ανθότυρο από την Κρήτη, που είχε ωραία αρώματα αλλά έκλινε ελαφρώς περισσότερο προς το γλυκό από όσο θα ήθελα. Τον λόγο πήραν και τα αραντσίνι — τα τρία χρυσαφένια, άψογα τηγανισμένα μπαλάκια, στολισμένα στην κορυφή τους με καπνιστό χέλι, ταραμά και αυγά tobiko. Αν και θα προτιμούσα το ρύζι τους ένα κλικ πιο al dente, ήταν νοστιμότατα και πάντρευαν όμορφα τη μεσογειακή παράδοση με τις γεύσεις της Ασίας. Το τσουκούνε, φτιαγμένο από τρεις διαφορετικούς κιμάδες, έπαιρνε αλμυρές, πικάντικες και γλυκόξινες γευστικές πινελιές από τη spicy σάλτσα κάρυ, το blueberry κέτσαπ και τις πίκλες ενώ η μοσχαρίσια μπριζόλα, ένα χυμώδες με φινετσάτη καπνάδα ribeye, κατέφθασε απλωμένο πάνω σε χειροποίητο μπριός και ραντισμένο πλουσιοπάροχα με jus. Επιλέγοντας την πιο luxury και badass εκδοχή του πιάτου, το συνόδευσα με φουά γκρα και χαβιάρι από τη Γαλλία και δεν το μετάνιωσα.

Πέρα από τα dumplings γαρίδας, στις επιλογές των dim sum ξεχώρισαν τα γκιόζα μανιταριού με την πυκνή κέτσαπ μαύρου σκόρδου, που τους χάριζε ένα γλυκό, γήινο βάθος, καθώς και το σπιτικό bao bun με το σιγομαγειρεμένο μοσχάρι, που είχε έναν πικάντικο αλλά συνάμα υπόγλυκο χαρακτήρα. Το κλείσιμο ανήκε στο τηγανητό παγωτό· μια ντελικάτη, ζεστή σφαίρα με βουτυράτο παγωτό βανίλια και έναν δελεαστικό μανδύα από καραμέλα μίσο με θρύμματα καραμελωμένης γκρανόλας και κακάο.

Η δράση στη σάλα καθρεφτίζεται στην επιβλητική μεταλλική βιτρίνα-κάβα, γεμάτη από φυσικά κρασιά (από Pet-Nat μέχρι Orange επιλογές), craft μπίρες, sake, kombucha και spirits. Ενδιαφέρουσα είναι και η λίστα των κοκτέιλ που επιμελείται ο Μάρκος Πρίφτης του Ham on Rye. Το cocktail με βάση το τζιν που δοκίμασα – δροσερό, με ευχάριστα βοτανικούς και διακριτικά γλυκούς τόνους – έκανε ωραίο παιχνίδι με τις εντάσεις και τις γευστικές εναλλαγές του μενού.

Info: Μεναίχμου 4, Αθήνα, Τηλ.: 210 9213 690

*Φωτογραφίες: Άννα Τασιούλα

Σχόλια Χρηστών

Συνδεθείτε ή Εγγραφείτε για να συμμετάσχετε στη συζήτηση