Poseidonion reloaded

08 Ιουνίου 2015
Είναι υπέροχο να υπάρχει ένα μέρος όπου μπορείς να μένεις και να απολαμβάνεις την μαγεία της κάθε στιγμής και το ξενοδοχείο Ποσειδώνιο, στις Σπέτσες, είναι ένα από αυτά. Σε αυτό βοηθούν βέβαια και οι πολύ ενδιαφέρουσες γαστρονομικές προτάσεις του.


Ήταν ένα πολύ σύντομο ταξίδι μέχρι τις Σπέτσες. Καθώς δεν πρόλαβα το καλωσόρισμα του brunch, η εμπειρία μου συνοψίστηκε σε ένα δείπνο στη βασιλική σουίτα του ξενοδοχείου, όπου δοκίμασα το μενού του νέου τους και πολλά υποσχόμενου σεφ, Σταμάτη Μαρμαρινού, και σε ένα πικ-νικ στο μποστάνι τους, το επόμενο μεσημέρι. Χρησιμοποίησα τη λέξη «εμπειρία» επειδή όσα σου προσφέρει ο χώρος με το στιλ του, οι φροντίδες της ομάδας των ανθρώπων που διευθύνει η Μαρία Στρατή, η ευγένεια και το όραμα των ιδιοκτητών, του Μανώλη Βορδώνη και του γιού του Αντώνη, λειτουργούν βιωματικά.

Στο Poseidonion Grand Hotel δεν βρίσκεσαι απλά σε ένα ακόμα πολυτελές ξενοδοχείο. Ταξιδεύεις πίσω στο χρόνο, σε εποχές που η ηρεμία και το dolce far niente ήταν η πεμπτουσία των διακοπών. Σήμερα που η προσοχή μας διαμοιράζεται σε χίλιες σκέψεις θεωρώ πως ο χρόνος που διαθέτεις για τις μικρές, απολαυστικές λεπτομέρειες είναι μια μορφή πολυτέλειας το χρόνο. Εστιάζεις σε όσα αντιλαμβάνεσαι με τις αισθήσεις σου, σε όσα υπονοούν οι κινήσεις των ανθρώπων γύρω σου, στο θρόισμα της κουρτίνας που «ξέφυγε» από το παράθυρό σου για να παρασύρει το βλέμμα σου στην μεγάλη esplanade, εκεί που θα είχες περπατήσει όταν πρωτο-λειτούργησε το ξενοδοχείο. Για μια στιγμή, μάλιστα, ένιωσα πως το αεράκι έφερνε στα αυτιά μου τις φωνές των ντυμένων ανθρώπων με τα λευκά καλοκαιρινά ρούχα και τα παρασόλ του μεσοπολέμου. Ονειρεύτηκα το φετινό καλοκαίρι με ζεστές βραδιές που θα πίνεις το κοκτέιλ σου στο νέο cocktail bar, Palms on the verandah ή θα απολαμβάνεις το δείπνο σου On the Verandah (φωτό κάτω)- ή ακόμα και στο sushi spot του Freud Oriental, που και αυτή τη σεζόν φιλοξενείται στο Poseidonion.


Το μενού που σχεδίασε ο σεφ Μαρμαρινός είναι εναρμονισμένο με την εντελώς ζεν αύρα του χώρου. Συνδυάζει την ελληνικότητα με τον κοσμοπολίτικο αέρα του ξενοδοχείου. Βασίζεται κυρίως στα ψάρια και τα θαλασσινά και τα ολόφρεσκα λαχανικά και φρούτα, που του προμηθεύει το κοντινό μποστάνι τους. Χρησιμοποιεί με πολύ διακριτικό τρόπο τις σύγχρονες μαγειρικές τεχνικές και έχει ξεφύγει τελείως από την παγίδα του εύκολου εντυπωσιασμού, που γραπώνει εύκολα τους φιλόδοξους ομότεχνους του.

Το αισθάνθηκα σαν ένα γευστικό ταξίδι που γεφύρωνε το χθες με το σήμερα. Οι γεύσεις των λαχανικών μου έφεραν στο νου μνήμες των καιρών που η ντομάτα είχε γεύση ντομάτας και τα καρότα έρχονταν στην κουζίνα με όλα τους τα φύλλα. Το πικ-νικ στο μποστάνι, με θέα στους καταπράσινους λόφους και πέρα τη θάλασσα, με μάγεψε εξ ίσου.


Σε αυτό το σύντομο χρονικό διάλειμμα ένιωσα όλα τα ξενοδοχεία που αγάπησα να συνοψίζονται σε ένα. Ακούγοντας δε τον Μανώλη Βορδώνη να μας «διηγείται»-μέσω Skype- πως ξανάδωσε ζωή στο ξενοδοχείο, ακολουθώντας ένα ξένο όραμα, ήταν σα να γύριζα πίσω σε μέρες που δεν υπήρχα ακόμα για να ζήσω ξανά την όμορφη ιστορία ενός ξενοδοχείου που χτίστηκε από έναν οραματιστή που απλά αγάπαγε τον τόπο του: Την ιστορία των Σπετσών, το όραμα του ευπατρίδη Σωτήριου Ανάργυρου, που το έχτισε το ξενοδοχείο, το 1914, στα πρότυπα των μεγάλων ξενοδοχείων της Κυανής Ακτής, για να δώσει ζωή στο όμορφο, αλλά και φτωχό νησί του, αγοράζοντας ακόμα και τα δάση του για να τα προστατεύσει από την υλοτομία. Αυτό το όραμα συνέχισε η Αναπτυξιακή Σπετσών και η οικογένεια Βορδώνη, η οποία το 2009, μετά από την εκ βάθρων ανακαίνιση που διήρκεσε πέντε χρόνια, παρέδωσε πίσω στο νησί το εμβληματικό του ξενοδοχείο, ενισχύοντας έτσι την αναπτυξιακή ικανότητα των Σπετσών.


Σχόλια Χρηστών

Συνδεθείτε ή Εγγραφείτε για να συμμετάσχετε στη συζήτηση