Tailor’s House: Η νέα εποχή

22 Ιανουαρίου 2020
Στην πιο πολύσυχναστη πλατεία του κέντρου, ένας all day χώρος μας συστήνεται από την αρχή προσφέροντας ένα από τα πιο καλοφτιαγμένα dry Martini στην πόλη.
  • Tailor’s House: Η νέα εποχή | The Bars

Η πλατεία της Αγίας Ειρήνης οφείλει τη φήμη της στο Tailor Made. Ήταν από τα πρώτα μαγαζιά που άνοιξαν σε εκείνη την ξεχασμένη, τότε, πλατεία, της έδωσε ζωή, έκανε να μιλάνε όλοι γι’ αυτή και έβαλε επίσης στη ζωή μας τον ποιοτικό καφέ του λεγόμενου τρίτου κύματος. Τα τραπέζια του γεμάτα μέρα-νύχτα. Είχα κι εγώ φιλοξενηθεί σε αυτά. Πολλάκις, για να απολαύσω μια καλή κούπα καφέ.

Από το περασμένο καλοκαίρι το Tailor Made ολοκλήρωσε τον κύκλο του κι έκλεισε. Τη θέση του όμως πήρε ένα καινούργιο project μιας παρέας νεαρών ανθρώπων. Αφού έκαναν τις απαραίτητες αλλαγές, αφαίρεσαν από το πατάρι το καβουρδιστήρι, έφτιαξαν στη θέση του ένα όμορφο σχεδόν prive σαλόνι, έβγαλαν τη χαμηλή μπάρα του καφέ -πίσω από τη μεγάλη έβαλαν καθρέπτες-, και στη μεγάλη σάλα κρέμασαν έναν επιβλητικό πολυέλαιο.


Βρέθηκα πρόσφατα στο ανανεωμένο Tailor’s House –όπως λέγεται πλέον-, καθισμένος στη μπάρα και απολαμβάνοντας τη δική τους παραλλαγή του Americano, με blend από βερμούτ και σόδα από μάνγκο. Ένα aperitivo με ελάχιστα πικρά στοιχεία, γλυκό προφίλ και ευχάριστο τελείωμα που ήταν ό,τι έπρεπε για να κλείσει μια κουραστική μέρα. Παρατηρούσα τον κόσμο και τη ζωντανή ατμόσφαιρα που επικρατούσε. Ξεχάστηκα για λίγο. Ζήτησα να δοκιμάσω το No Rules. Ένα ευχάριστα δροσερό κοκτέιλ με πρωταγωνιστές το gin, το λάιμ και το αγγούρι. Με τη δεύτερη γουλιά φανερώνονταν και τα υπόλοιπα στοιχεία του (χαμομήλι, μέλι, σησαμέλαιο), όμως εμένα απ’ αυτό το σύνολο μου έλειπε λίγο το καυτερό στοιχείο, που ίσως να έδινε ένα παραπάνω ενδιαφέρον στο ποτό. Έτσι λοιπόν, γρήγορα πέρασα στο Ziller. Εκεί τα πράγματα άλλαξαν. Έχουν μαγειρέψει την τεκίλα με parmegiano και τοματίνια, δίνοντας ένα αλμυρό ενδιαφέρον στο ποτό που σου ανοίγει την όρεξη. Δεν θα σας πω ότι είναι εύκολο, είναι όμως ενδιαφέρον.

Από την άλλη το Mi Mujer που στην ουσία είναι ένα Dry Martini, ήταν μια ευχάριστη έκπληξη. Καλοφτιαγμένο, σωστά σερβιρισμένο σε χαμηλή θερμοκρασία, με δυνατό χαρακτήρα κι ελαφρώς αλμυρό λόγω της πίκλας αγγουριού που είχε. Ίσως δύο τρεις σταγόνες από ελαιόλαδο στο τέλος να του έδιναν μια ευχάριστη λιπαρότητα όμως και σε αυτή τη μορφή του, με κέρδισε. Ωραίο ήταν και το Bittertruth. Βρήκα τον συνδυασμό του ουίσκι με την αλμυρή καραμέλα και το blend από βερμούτ αρκετά δελεαστικό, αν και ελαφρώς γλυκό. Είναι από τα ποτά που διαθέτουν προσωπικότητα, όμως δεν μπορεί εύκολα να το επαναλάβει κανείς. Παρ’ όλα αυτά αξίζει να το δοκιμάσετε.

Σε γενικές γραμμές, η λίστα που έχουν ετοιμάσει ο Βαγγέλης Γρηγορόπουλος, ο Γιάννης Ντούκας και ο Ορέστης Ρούτσης ταιριάζει στο νεανικό και mainstream κοινό του Tailor’s House. Βέβαια έχουν και κάποια πιο «ψαγμένα», αν θέλετε, ποτά, που απευθύνονται σ’ εκείνους που προτιμούν τα πιο περίπλοκα και δυνατά. 

Info: Πλ. Αγίας Ειρήνης 2, Αθήνα, τηλ. 2103235388

Σχόλια Χρηστών

Συνδεθείτε ή Εγγραφείτε για να συμμετάσχετε στη συζήτηση

BACARDI SPONSOR