MOET ICE

Τραβόλτα (updated): Το πετράδι του στέμματος στην ελληνική ψαροφαγία

06 Μαρτίου 2019
Το φημισμένο εστιατόριο στο Περιστέρι κερδίζει με το σπαθί του την ψήφο εμπιστοσύνης όσων αγαπούν το ψάρι, μια και εξελίσσεται συνεχώς.
  • Τραβόλτα (updated): Το πετράδι του στέμματος στην ελληνική ψαροφαγία | Κριτικές Εστιατορίων
7.5
Ατμόσφαιρα:
Εξυπηρέτηση:
Κάβα:
3.0 / 5.0
3.0 / 5.0
3.0 / 5.0
Τύπος:
Ποιότητα:
Κουζίνα:
Ταβέρνα
Μοντέρνα
Ψάρι

Τις προάλλες έπεσα τυχαία πάνω σε ένα διθυραμβικό σχόλιο που έκανε για το Τραβόλτα σε μια ανάρτησή του στο Instagram, ο σεφ και ιδιοκτήτης του παρισινού Table, Bruno Verjus, και σκέφτομαι ότι είναι ανακουφιστικό να ξέρεις πως μια προσωπικότητα αυτού του διαμετρήματος αναγνωρίζει την αξία ενός τέτοιου εστιατορίου. «Είναι το καλύτερο γεύμα μου μετά από πολύ καιρό σε όλο τον κόσμο. Εκπληκτικά προϊόντα.» Εντάξει, μπορεί να μην περιμέναμε τον Verjus για να μας το πιστοποιήσει, αλλά σημειώστε ότι πριν ανοίξει το Table στο Παρίσι και κάνει χαμό, υπήρξε ένας από τους πιο πολυταξιδεμένους και επιδραστικούς food bloggers, τον οποίο μάλιστα ο Πάνος Σταθόπουλος χαρακτήρισε μεταξύ άλλων και ως ορχήστρα της γαλλικής γαστρονομίας.

Η ιστορία του Τραβόλτα είναι λίγο πολύ γνωστή. Ο Λάκης Λαμπρόπουλος εκτός από τις δεινές χορευτικές του ικανότητες που τον στόλισαν με αυτό το χαριτωμένο προσωνύμιο, ήταν πασίγνωστος για την ψαροταβέρνα του στο Περιστέρι, στην οποία γινόταν το αδιαχώρητο από κόσμο. Όταν έφυγε από τη ζωή, ο γιός του και μάγειρας για εικοσιπέντε χρόνια στη κουζίνα Ανέστης, συμμάχησε με τον Βαγγέλη και τον Σπύρο Λιάκο κι σε απόσταση αναπνοής από το παλιό πόστο, το 2012 ξανάνοιξε το μαγαζί. Αυτό ίσως που δεν γνώριζε τότε σχεδόν κανείς ήταν η καρμική σχέση που είχαν οι δημιουργοί του Basegrill με τη ψαροφαγία. Μεγαλωμένοι και οι δυο τους στην Χαλκίδα, είχαν γίνει ένα με τη θάλασσα σε τέτοιο σημείο που αν τους άφηνες στην παραλία χωρίς φαγητό, θα επιβίωναν ακόμα και ψάρια να μην υπήρχαν στη θάλασσα, γιατί γνώριζαν ακόμα και ποια φύκια είναι βρώσιμα. Όταν τους δόθηκε λοιπόν η ευκαιρία να μαγειρέψουν το ψάρι με έναν δικό τους, εντελώς ιδιοσυγκρασιακό και «λογοτεχνικό» τρόπο, δεν αντιστάθηκαν στην πρόκληση, αφήνοντας να τους διαπεράσει για ακόμη μια φορά το πάθος τους για αυτή τη δουλειά.

Δίνοντας έτσι από την αρχή το στίγμα μιας έντεχνης θαλασσοφαγίας, που το ιερό της δισκοπότηρο θα ήταν η καλύτερη δυνατή πρώτη ύλη και ο ηθικός, όπως συνηθίζουν να λένε αλλά και όντως να είναι, τρόπος που θα την μαγείρευαν, έφτιαξαν μέσα σε μια επταετία ένα αξιοζήλευτο ρεπερτόριο από συγκινητικά νόστιμες σπεσιαλιτέ με άξονα το ψάρι. Το 2016, μάλιστα, έγινε διακοσμητικά κι ένα γερό ρετουσάρισμα, ενίσχυσαν με αξιόλογες ετικέτες την λίστα των κρασιών και των αποσταγμάτων, πατώντας ταυτόχρονα ακόμη περισσότερο το γκάζι στην κουζίνα, με αποτέλεσμα το Τραβόλτα να φιγουράρει πλέον στην κορυφή των ψαροφαγικών εστιατορίων στην Ελλάδα, αποσπώντας φέτος δύο αστέρια FNL και την πρωτιά στην κατηγορία του.

Υπάρχουν δυο τρόποι για να παραγγείλει κάποιος. Ο πατροπαράδοτος με τον οποίο παραγγέλνετε ότι σας γυαλίσει από το μενού, διαλέγοντας αν θέλετε και το ψάρι ή τα θαλασσινά σας από τα συρτάρια στη κουζίνα και ένας πιο εναλλακτικός, τον οποίο μάλιστα σας συστήνω ανεπιφύλακτα: να αφήσετε το πράγμα πάνω στον Ανέστη για να κάνει ένα omakase στα μέτρα σας. Του λέτε απλώς την τιμή και τις προτιμήσεις σας και εκείνος θα κάνει θαύματα. Με τον έναν ή με τον άλλο τρόπο, μη προσπεράσετε τα λεπτοκεντημένα ωμά τους, στα οποία η κουζίνα αναπτύσσει την προχωρημένη δεξιοτεχνία της με απαράμιλλη ικανότητα. Δοκιμάστε το σασίμι από φαγγρί με τις υπαινικτικές νότες του wasabi ή το ντελικάτο carpaccio από σάρκα τσιπούρας που ισορροπεί θαυμάσια με τον αχινό. Μεγάλο χιτ του Τραβόλτα παραμένει το ζουμερό και πεντανόστιμο καλαμάρι στο κοντοσούβλι, το οποίο a propos είναι και μια σκέτη ζωγραφιά. Το μιλφέιγ από φιλεταρισμένο και τραγανό γαύρο με κρέμα παντζαριού είναι σταθερή αξία, ενώ από τα μαγειρευτά που έχω δοκιμάσει για μένα τα διαμάντια είναι τα εξής δυο: ένας άπαιχτος ροφός ψημένος στην εντέλεια με μελωμένες μπάμιες που αν και λιώνουν στο στόμα δεν βγάζουν ούτε στο παραμικρό αυτά τα δυσάρεστα «σάλια», και η έξοχη σφυρίδα φρικασέ με δεκατρία διαφορετικά είδη χόρτων και φανταστικό αυγολέμονο. Ένα μεγαλειώδες στιγμιότυπο της ελληνικής παράδοσης που δεν το βαριέσαι όσες φορές κι αν το δοκιμάσεις.

Περίφημο όμως είναι και το τηγάνι τους που βγάζει με χρυσαφένια κρούστα και ζουμερή σάρκα τα μπαρμπούνια, αν και προσωπικά τα προτιμώ ψητά ή στη σούβλα μαζί με τις νοστιμότερες γόπες που έχω δοκιμάσει ποτέ. Από την άλλη κάτι μου κλωτσάει σχεδόν πάντα στα τηγανητά φιλετάκια τσιπούρας. Την τελευταία φορά η τεμπούρα τους ήταν λίγο βαριά και γευστικά μου φάνηκαν άτονα. Μη φύγετε χωρίς να δοκιμάσετε το κορυφαίο κιουνεφέ με το εξαιρετικά τραγανό κανταΐφι που το ποτίζουν με ένα λεπτό βούτυρο. Ακόμα και το τυρί που βάζουν μέσα είναι δικό τους. Μετά από όλα αυτά είναι να απορεί κανείς γιατί το Τραβόλτα δεν έχει ένα αστέρι Michelin, αν και δεν είναι της ώρας να ξαναγκρινιάξουμε για τα αντανακλαστικά του κόκκινου οδηγού. 

  • Τραβόλτα
  • Τηλέφωνο: (+30) 210 5719222
  • Διεύθυνση: Αγίου Παύλου 33 & Αρκαδίας, Περιστέρι, Αθήνα
  • Ιστοσελίδα: -
  • Ανοιχτά: καθημερινά εκτός Δευτέρας, μεσημέρι-βράδυ
  • Τιμή ανά άτομο (€)*: 40-55
  •  
  • * οι τιμές υπολογίζονται κατ' άτομο με πρώτο, κύριο και γλυκό συν κουβέρ, νερό αλλά και μισό μπουκάλι κρασί ή μια μπύρα ανάλογα και το στιλ του εστιατορίου κάνουμε δηλαδή μια προσπάθεια να προσεγγίσουμε το πραγματικό κόστος ενός πλήρους γεύματος
Ιστορικό Άρθρου
Η Κλίμακα της Βαθμολογίας
0 - 3
Κακό
3.5 - 4
Μέτριο
4.5
Αποδεκτό
5 - 5.5
Ικανοποιητικό
6 - 6.5
Καλό
7 - 8
Πολύ Καλό
8.5 - 9
Εξαιρετικό
9.5 - 10
Άριστο
Σχόλια Χρηστών

Συνδεθείτε ή Εγγραφείτε για να συμμετάσχετε στη συζήτηση

ΔΕΣΠΟΙΝΑ ΛΟΥΤΡΑΔΗ - 06 Μαρτίου 2019

Το Σάββατο 2 Μαρτίου 2019 για πολλοστή φορά επισκεφθήκαμε το Τραβόλτα. Το φαγητό όπως πάντα καταπληκτικό έως ότου ήρθε το στιφάδο. Μιά μακριά μακριά τρίχα ανακατεμένη με τα χόρτα έκανε το πιάτο ανατριχιαστικό. Επιστρέψαμε το πιάτο στο σερβιτόρο ,λέγοντας του όσο πιο χαμηλόφωνα μπορούσαμε για το εύρημα. Μέχρι εδώ κανένα πρόβλημα γιατί κατανοούσαμε ότι αυτό μπορούσε να συμβεί και στο σπίτι μας και άλλωστε όσες φορές έχουμε πάει δεν έχει συμβεί κάτι ανάλογο. Όμως όσο περνούσε η ώρα αρχίσαμε να νοιώθουμε προσβεβλημένοι και αργότερα θυμωμένοι.Κανείς απο τους υπεύθυνους του εστιατορίου δεν αισθάνθηκε την ανάγκη να πεί ένα συγνώμη ,να δείξει έστω και ψεύτικα ότι είχε συναίσθηση του είχε συμβεί.Δεν ξέρω τι απο τα δύο συμβαίνει: Ή θεωρούνε ότι είμαστε και τυχεροί που μας επιτρέπουν να τρώμε τις τρίχες του σέφ τους ή πολύ απλά μας γράφουν στα παλιά τους τα παπούτσια. Όπως και να έχει κρίμα που το ταλέντο , που πράγματi υπάρχει ,να μη συμβαδίζει με τον στοιχιώδη επαγγλατισμό.

MOET ICE