Στην εποχή που τα μπαρ συχνά φλερτάρουν με την υπερβολή, το Quinn’s στα Ιλίσια έρχεται να θυμίσει ότι τελικά η ουσία βρίσκεται αλλού: στη λεπτομέρεια, στη ζεστασιά του χώρου, στο καλό ποτό που δεν χρειάζεται επεξηγήσεις. Ένα καινούργιο μπαρ που μοιάζει να υπήρχε πάντα, σχεδόν σαν μυστικό που περιμένει να το ανακαλύψεις.
Η αίσθηση ότι βρίσκεσαι σε ένα μπαρ που φτιάχτηκε πρώτα από αγάπη και μετά από ανάγκη για εντυπωσιασμό, είναι σπάνια. Το Quinn’s στα Ιλίσια, το νέο project του Ηλία Μαρινάκη, καταφέρνει να σου τη μεταδώσει από την πρώτη στιγμή. Ίσως φταίει το φιλόξενο μωσαικό πάτωμα, ίσως η βαριά μπάρα ή ο πίνακας του Ιερώνυμου Μπος που δεσπόζει από πάνω της. Ίσως, πάλι, φταίει το ότι πίσω από κάθε γωνιά του μαγαζιού υπάρχει μια ιστορία που είχε ξεκινήσει να γράφεται ήδη από το 2024.
Παρότι το Quinn’s άνοιξε μόλις πριν από
λίγες εβδομάδες, το logo του αναγράφει Est. 2024, τιμώντας την εποχή που η ιδέα
του γεννήθηκε. Ο Ηλίας Μαρινάκης, αποφάσισε να δημιουργήσει έναν χώρο που θα
θυμίζει τα κλασικά bar τα οποία αγαπάει. Ένα μπαρ όπου το ξύλο θα φθείρεται
όμορφα με τον χρόνο, τα σκαμπό θα είναι βιδωμένα στο πάτωμα και η κουβέντα θα
κυλάει ανεμπόδιστη. Η υλοποίηση της ιδέας μπορεί να πήρε τον χρόνο της, όμως
σήμερα το Quinn’s αποδεικνύει ότι άξιζε κάθε αναμονή.
Ο Ηλίας Μαρινάκης δεν είναι καινούργιος στη σκηνή. Με σχεδόν δύο δεκαετίες παρουσίας πίσω από τις πιο γνωστές μπάρες της Αθήνας, το Quinn’s είναι το προσωπικό του στοίχημα – και ίσως και η προσωπική του λύτρωση. Το όνομα έχει διπλή σημασία: είναι αφιερωμένο στην αγαπημένη του παμπ στο Κάμντεν, αλλά και στον πατέρα του, τον Αντώνη, που οι φίλοι φωνάζουν «Κουίν». Κάπως έτσι, το μαγαζί απέκτησε ψυχή πριν καν ανοίξει τις πόρτες του.
Η ξύλινη μπάρα δεσπόζει στο χώρο, στιβαρή και φιλόξενη, ενώ το μωσαϊκό δάπεδο και τα βαριά σκαμπό που είναι σταθερά καρφωμένα στο πάτωμα ενισχύουν το αίσθημα μονιμότητας. Πάνω από την μπάρα, ο πίνακας του Ιερώνυμου Μπος «Ο Κήπος των Επίγειων Απολαύσεων» λειτουργεί ως σιωπηλό σημείο αναφοράς, δημιουργώντας μια ατμόσφαιρα σχεδόν μυστηριακή.
Στο Quinn’s η cocktail λίστα τιμά την κλασική σχολή, με την υπογραφή μιας ανεπιτήδευτης δημιουργικότητας. Το Dry Martini με Plymouth Gin, dry vermouth και λεμόνι σερβίρεται κρυστάλλινο και ισορροπημένο, όπως ακριβώς πρέπει να είναι. Το Stupid F* Bird** πειραματίζεται παιχνιδιάρικα με μπανάνα, raspberry, Aperol, gin και λεμόνι, φέρνοντας στο στόμα μια ευχάριστη γλυκόξινη φρεσκάδα. Για τους λάτρεις των πλούσιων γεύσεων, το Luscious με αλμυρή καραμέλα, σοκολάτα γάλακτος, βότκα και espresso προσφέρει έναν γεμάτο, σχεδόν επιδόρπιο χαρακτήρα.
Από την άλλη, το Venus in Furs ενώνει τεκίλα reposado, mezcal, φράουλα και γκουάβα σε ένα τροπικό σύμπαν με νότες βανίλιας και καρύδας, ενώ το Flew Over My Head με sour grapes, Midori, blood orange και prosecco ισορροπεί ανάμεσα στην οξύτητα και το φρουτώδες προφίλ. Το Timorous Beasties προτείνει ένα δυνατό blend από Laphroaig, bourbon, Campari και bitters, με την απαλή πικράδα του μοσχοκάρυδου να αφήνει όμορφα το στίγμα της στο τελείωμα.
Για όσους αναζητούν ένα κλασικό Cosmopolitan με μια μικρή ανατροπή, το Cosmopolitan kinda ενώνει βύσσινο, vodka lemon, πορτοκάλι και cranberry. Και φυσικά, δεν θα μπορούσε να λείπει ένα δυνατό tiki twist: το Undead Quinn aka Zombie είναι ένα πληθωρικό mix από falernum, ρούμια Τζαμάικα, overproof ρούμι και absinthe.
Ακόμη και οι non-alcoholic επιλογές αξίζουν δοκιμή, με το Adam και το Eve να παίζουν ευχάριστα με μανταρίνι, σύκο ή gingerbeer, αποδεικνύοντας ότι στο Quinn’s η ποιότητα δεν κάνει εκπτώσεις πουθενά.

Το Quinn’s ανοίγει από το πρωί με καλό καφέ από την Create του Στέφανου Δωματιώτη, χωρίς συμβιβασμούς στη φρεσκάδα ή την ποιότητα της πρώτης ύλης. Όσο περνά η μέρα, η μπάρα γεμίζει με κόσμο που έρχεται για ποτό, αλλά σύντομα θα έχει και έναν επιπλέον λόγο να μείνει: το φαγητό. Ο Περικλής Κοσκινάς έχει επιμεληθεί το μικρό μενού, σχεδιάζοντας απλές αλλά άψογες προτάσεις: comfort food πιάτα, ιδανικά για να συνοδεύσουν το ποτό χωρίς να κλέψουν την παράσταση.
Στα Ιλίσια, λίγα βήματα από το πρώην Χίλτον, το Quinn’s έρχεται να προσθέσει κάτι αληθινό στην αθηναϊκή σκηνή. Ένα μπαρ που δεν προσποιείται, που δεν κραυγάζει, αλλά που κερδίζει με την αλήθεια και το ύφος του. Και κάπως έτσι, όπως συχνά συμβαίνει στα καλύτερα πράγματα, βρίσκεις τον εαυτό σου να θέλει να μείνει λίγο ακόμα.
Info: Μαιάνδρου 7, Ιλίσια

Συνδεθείτε ή Εγγραφείτε για να συμμετάσχετε στη συζήτηση