Μπαίνοντας κάτι παράξενο, πέρα από εκείνο, το διάχυτο κόκκινο φως ή τη μουσική (κυρίως electronic sounds και acid jazz), με έκανε να νιώσω οικεία, παρότι ο χώρος έχει αλλάξει εντελώς. Κι αυτό το κάτι δεν οφειλόταν στο ότι είχα ξανάρθει, και μάλιστα αρκετές φορές, σε όλα τα δημοφιλή εστιατόρια που στεγάστηκαν εδώ, στο παρελθόν. Θα το απέδιδα μάλλον σ’ εκείνα τα απροσδιόριστα vibes, που μετέφρασα ως θετική ενέργεια.
Σκέφτηκα ότι δεν θα πρέπει να βιαστεί κάποιος να συμπεράνει πως ακόμα και αυτή, η πρώτη Japanese kissa της Αθήνας ακολουθεί την τρέχουσα «συνταγή της επιτυχίας» των voguish εστιατορίων Αθήνας, που βασίζεται στο τρίπτυχο "vinyl, food & late nights”.
Αυτός είναι κι ο λόγος που θα αρχίσω από το τέλος, προτάσσοντας αυτό που αποκόμισα από τη βραδιά. Αφενός γιατί το Kissa Athens δεν είναι ένα ακόμα γιαπωνέζικο εστιατόριο, αλλά ούτε ακριβώς μια αυθεντική μια γιαπωνέζικη jazz kissa, όπου η ακρόαση των βινυλίων δεν απλά ένα ηχητικό background, αποτελεί το κύριο γεγονός – όπως μας εξηγούσε τον περασμένο Σεπτέμβριο ο Σάββας Στανής, σε άρθρο του αναφερόμενο στα θρυλικά jazz Kissa του Τόκιο.
Εξάλλου η μεταφορά μιας kissa στη χώρα μας – και μάλιστα σε μια εποχή, που το κοινό αναζητά αυτό το «τρία σε ένα» για τις εξόδους του – όπως μπορεί κανείς εύκολα να καταλάβει χρειαζόταν και ένα δυνατό όνομα στην κουζίνα. Συνεπώς ο σεφ που ταίριαζε γάντι στη σύμπραξη του Γιάννη Ναθαναήλ με τον Νίκο Ζήκο και τον Γιάννη Μωράκη, ήταν ο «δοκιμασμένος» Θάνος Στασινός, που αυτή τη φορά έχει στο πλευρό του, ως head chef, την ταλαντούχα Βασιλική Βλάχου. Θαύμασα το λεπτό της άγγιγμα σε διάφορες φάσεις (από την tempura μέχρι το nori- tacos και το ramen).
Αν αναλογιστεί κανείς την πορεία του σεφ στις ασιατικές κουζίνες κατανοεί καλύτερα γιατί η κουζίνα του Kissa Athens δεν είναι αμιγώς ιαπωνική. Στις προτάσεις του μενού, με τα yakitori, το katsu sando, τα ramen, τα noodles και τα gyoza, παίζει ένα mix and match ασιατικών και λατινοαμερικάνικων στοιχείων.
Αρχίσαμε με ένα κοκτέιλ που συνοδεύσαμε μ’ εκείνα τα εθιστικά spicy edamame. Κι ό,τι ακολούθησε «μπήκε στη μέση», αφού στο Kissa η φιλοσοφία της κουζίνας είναι to share. Δοκιμάσαμε πρώτα ένα δροσερό seabass tartare με lychee, kumquat και πράσινο shiso, τα νόστιμα «nori- tacos» (αντί για το κλασικό τάκος σερβίρεται μέσα σε φύκι νόρι) με τσιπούρα και μια γλυκιά soysauce, που τους πρόσθετε μια ευχάριστη νότα umami, η rock shrimp tempura με μαγιονέζα κίτρινου κάρι. Μετά ήρθε τα άμυλα: ένα udon με πάπια, ένα ramen βαθιάς νοστιμιάς με iberico και το τηγανητό ρύζι- kissa με κοτόπουλο. Αλλά στα ενδιάμεσα, πήραμε κι εκείνο το ιδιαίτερο beef tataki με wafu sauce (σαν ένα dressing με soy sauce, ρυζόξιδο και mirin) και τα σουβλάκια gyu-gushi (yakitori μοσχάρι). Και όχι, δεν σκάσαμε, οι μερίδες που μοιραστήκαμε ήταν σοφά μελετημένες για τη μοιρασιά, τόσο όσο να γευτεί κανείς τι κάνουν εδώ και να πει «θέλω να ξανάρθω». Οι λόγοι είναι πολλοί: για την μουσική, για το comfort μιας ασιατικής κουζίνας, αλλά και για το fun της υπόθεσης, για τα θετικά vibes του χώρου, που κάνουν το Kissa Athens να φαντάζει οικείο από την πρώτη κιόλας φορά.
Α! Και αν αναρωτιέστε τι θα πιείτε εδώ, θα πω ότι κανείς δεν θα φύγει παραπονεμένος. Οι προτάσεις σε κοκτέιλ, μπίρες, γιαπωνέζικα ουίσκι είναι αρκετές και οι ετικέτες των κρασιών καλά διαλεγμένες.
Info: Λεβέντη 5, Κολωνάκι, Αθήνα, τηλ. 210 7294444, Ανοιχτά: Τρίτη-Κυριακή 19:00-01:00
Συνδεθείτε ή Εγγραφείτε για να συμμετάσχετε στη συζήτηση