Ο άνεμος αυτός μας οδήγησε κι εμάς εκείνο το βράδυ στη Γλυφάδα. Το όνομά του δε φιγουράρει σε κανένα ανεμολόγιο. Αλλά δεν αναζητήσαμε κιόλας, καθώς τον εν λόγω «άνεμο» τον έφερε ο Χρήστος Λάπας, ο γνωστός σεφ του βραβευμένου με αστέρι FNL εστιατορίου, Sarantari, στην ομώνυμη περιοχή του Ηρακλείου Κρήτης, που πρόσφατα ανέλαβε την κουζίνα της Ψαρούς, ως consultant chef. Δεν είχα ξαναπάει, παρά τα τόσα χρόνια λειτουργίας του εστιατορίου και παρά το γεγονός ότι ο κόσμος, που την έμαθε «στο μιλητό», εκτιμά την casual ψαροφαγία της.
Από την είσοδο κιόλας ένιωσα πως βρισκόμουν σε
νησιώτικη ψαροταβέρνα και γρήγορα διαπίστωσα, ότι παρά την παγωνιά που έκανε
έξω, το mood μας έγινε πιο καλοκαιρινό. Αυτός ήταν κι ο λόγος που μας έκανε να
παραγγείλουμε στην αρχή ένα ούζο και να το συνοδέψουμε με κάποιους μεζέδες. Είπαμε
έναν ταραμά κι ένα χταπόδι. Φυσικά, αν τύχει αφήσει κανείς την παραγγελία του
στη διακριτική ευχέρεια του σεφ Λάπα, σύντομα θα διαπιστώσει ότι έχει
διευρυνθεί. Ο «ταραμάς» ρέγγας, ήρθε πάνω σε μπαμπάτσικες φέτες φρυγανισμένου,
προζυμένιου ψωμιού άφθονος, νόστιμος, πλούσιος κι αφράτος, και μαζί του ήρθε και
το αργοψημένο στο φούρνο χταπόδι, που αποδείχτηκε μια κανονική χταποδοσαλάτα,
με καπνιστή ρέγκα, ρόκα και ξύγαλο Σητείας. Αν ήμασταν στην εποχή της
μελιτζάνας, δεν θα ήταν απλώς καλό… θα έσκιζε.
Παρέμβαση -Λάπα νούμερο 2. «Δεν γίνεται, πρέπει να πάρετε και κάποια ωμά» – τι να τον κάνεις, που τα ωμά είναι το φόρτε του;
Παραγγείλαμε κι ένα carpaccio λαβράκι, με αχινό, λάιμ και σχοινόπρασο, σωστά αρτυσμένο ανθό αλατιού και στο ελαιόλαδο, αλλά έπρεπε, λέει, να δοκιμάσουμε και κάτι από τον ξεχωριστό κατάλογο με τα που επιμελείται ο επίσης consultant chef Αρνέλ Λάνγκεν. Δεν είχε άδικο. Κάποια ήταν πολύ ιδιαίτερα και μερικά, χωρίς να υπερβάλω, μου φάνηκαν μια από τις πιο ενδιαφέρουσες προτάσεις, στην κατηγορία sushi, που θα μπορούσε κανείς να δοκιμάσει, εκτός ιαπωνικού εστιατορίου. Αρχικά βρήκα, γευστικά, πολύ ενδιαφέρον το shiro (με παναρισμένη γαρίδα, αγγούρι και calamansi (αλλιώς φιλιπινέζικο μοσχολέμονο), λαβράκι, bonito flakes, φρέσκο κρεμμυδάκι και λάδι τρούφας που παραδόξως δεν με χάλασε. Μου άρεσε η ελληνικότητα που απέπνεε το nigiri σαρδέλας με ούζο λεμόνι, ταραμά και nikiri soy (μια σάλτσα με soja, ζεσταμένο mirin και sake). Προσωπικά, το sashimi σολομου-gravlax, με φράουλα, άνηθο, αυγά σολομού και yuzu kosho, παρόλη την πρωτοτυπία του, δεν μου είπε πολλά, αλλά αυτό ήταν θέμα γούστου. Ήθελα περισσότερες οξύτητες να αντιπαλέψουν τη γλύκα του φρούτου (και του gravlax), αλλά και τη λιπαρότητα του σολομού
Στη συνέχεια ήρθαν και δύο από τα πιάτα της αρχικής μας παραγγελίας: οι ουζάτες γαρίδες, με ψιλοκομμένο φινόκιο, άνηθο, ντοματίνια κι ελαφριά κρέμα μια βαθιάς νοστιμιάς αχνιστή σκορπίνα με πιπεράτη κρέμα κακαβιάς, η οποία πάντα είναι από τα πιο δυνατά χαρτιά του σεφ. Όσο κι αν η ψαροφαγία καλεί για επιδόρπιο ξεψαρίσματος τελειώσαμε το δείπνο μας συνετά, με εσπρεσάκια. Μια ακόμη γρήγορη ματιά στον κατάλογο μου επέτρεψε να δω ότι προτείνουν και δυο-τρία κρεατοφαγικά πιάτα και να σκεφτώ πως την άλλη φορά ίσως θα πρέπει να δοκιμάσω εκείνο το γαλακτομπούρεκο με φύλλο κανταΐφι.
Info: Ανδρέα Λαζαράκη 10 & Δουσμάνη 14, Γλυφάδα, τηλ. 2109680040. Ανοιχτά: καθημερινά: 13:00 - 23:00 & Κυριακή:13:00 - 19:00
Συνδεθείτε ή Εγγραφείτε για να συμμετάσχετε στη συζήτηση