Το Iconic Cigar Dinner είναι το opus magnum των FNL Events, η στιγμή όπου όλη η ταυτότητα του FNL, που αντιμετωπίζει την απόλαυση που αποκτά μια μορφή τελετουργίας σαν πολιτισμό, βρίσκει την πιο πλήρη έκφρασή της. Στη φετινή τέταρτη έκδοση, του The Iconic Cigar Dinner 4.0 στο Alexander’s Cigar Lounge του εμβληματικού Hotel Grande Bretagne, ο τίτλος Les Légendes Françaises προέκυψε σχεδόν αυτονόητα μέσα από ένα θέμα που φαινόταν μεν απλό, αλλά τελικά δεν ήταν: να συγκεντρωθούν στο ίδιο τραπέζι κρασιά που έχουν διαμορφώσει την έννοια του μεγάλου terroir και πιάτα που αποτελούν τον πυρήνα της γαλλικής γαστρονομικής ταυτότητας, δίπλα σε θρυλικά αποστάγματα και πούρα.
Ποια είναι η Γαλλία όταν μιλάμε για θρύλους; Είναι οι αμπελώνες που καθόρισαν τι σημαίνει Grand Cru. Είναι τα châteaux που επιβίωσαν αιώνες και συνεχίζουν να ορίζουν το μέτρο της ποιότητας. Είναι οι σοδειές που άλλαξαν την αντίληψη για το τι μπορεί να κάνει ο χρόνος μέσα σε μια φιάλη. Είναι οι συνταγές που πέρασαν από γενιά σε γενιά και αποτελούν ακόμη σημείο αναφοράς. Αυτή τη Γαλλία θέλαμε να φέρουμε στο τραπέζι. Και πιστεύω ότι το καταφέραμε.
Πάνω σε αυτή τη βάση, ο Executive Chef του Grande Bretagne, Αστέριος Κουστούδης, έστησε ένα μενού με καθαρή γευστική ταυτότητα και εξαιρετική ακρίβεια στους συνδυασμούς. Έτσι γεννήθηκε μια αυθεντική επικούρεια εμπειρία στο απόγειό της: βαθιά απολαυστική, ουσιαστική και πραγματικά αξέχαστη. Στην όλη εμπειρία καθοριστικό ρόλο είχε βέβαια το -για μια ακόμη φορά- μοναδικό, τελετουργικό σέρβις του δείπνου, τα πολύτιμα σερβίτσια αντίκες της Μ. Βρεταννίας και βέβαια η Riedel που για μια ακόμη φορά μας προμήθευσε με τα εκατοντάδες διαφορετικά ποτήρια που ανέδειξαν μοναδικά κάθε ένα από τα σπουδαία κρασιά της αξέχαστης αυτής βραδιάς.
Η βραδιά άνοιξε με τη Comtes de Champagne 2013 της Taittinger, μια Blanc de Blancs από Grand Cru αμπελώνες της Côte des Blancs, με μακρά παραμονή στις οινολάσπες που της χάρισε κρεμώδη υφή και βάθος. Στο ποτήρι έδειχνε ακρίβεια, λεπτή ορυκτότητα, νότες λευκών λουλουδιών και εσπεριδοειδών, με φοβερή επίγευση.
Μαζί με την Comtes de Champagne 2013 της Taittinger, στο πρώτο σερβίρισμα ήρθε και το Château d’ Yquem 2023. Ένα κρασί που ακόμη βρίσκεται στην αρχή της διαδρομής του και ήδη δείχνει τη στόφα μιας μεγάλης χρονιάς. Για να καταλάβει κανείς τι σημαίνει Yquem σε τόσο νεαρή ηλικία, πρέπει να σκεφτεί τη διαδικασία που το γεννά. Διαδοχικοί τρύγοι, επιλογή ρώγας προς ρώγα, Botrytis cinerea που συμπυκνώνει τον χυμό και μεταμορφώνει τη δομή του σταφυλιού. Το 2023 εκφράζει αυτή τη φιλοσοφία με εντυπωσιακή καθαρότητα. Στο ποτήρι εμφανίζεται με λαμπερό, φωτεινό χρυσαφί χρώμα και αρώματα ώριμου βερίκοκου, λευκού ροδάκινου, άνθους πορτοκαλιάς και διακριτικού σαφράν. Πίσω από το φρούτο διακρίνεται ήδη η χαρακτηριστική βοτρυτική πολυπλοκότητα που δίνει στο Yquem εκείνη τη μοναδική υφή, πυκνή αλλά ευγενική.
Το στρείδι με τον ζωμό φιστικιού και το χαβιάρι συνδέθηκε αρμονικά με τη σαμπάνια, όμως το Yquem 2023 βρήκε την ιδανική του στιγμή στο φουά γκρα με βανίλια και σμέουρο. Η λιπαρότητα του φουά και η γλυκόξινη ένταση του φρούτου συναντήθηκαν με τη δομή και τη ζωντάνια του κρασιού, δημιουργώντας έναν συνδυασμό που είχε βάθος και καθαρότητα. Στο ταρτάρ από χτένια με σαγκουίνι, η φυσική γλυκύτητα της πρώτης ύλης συνομιλούσε με τη φρεσκάδα του κρασιού, προσθέτοντας μια διάσταση φωτεινής ισορροπίας. Η παρουσία ενός τόσο νεαρού Yquem στην αρχή της βραδιάς έδωσε στο δείπνο μια αίσθηση χρονικής συνέχειας που θα κορυφωνόταν αργότερα με το 1986. Από το παρόν στο βάθος του χρόνου, μέσα από δύο διαφορετικές στιγμές του ίδιου μύθου.
Από τη φωτεινή ένταση της σαμπάνιας και τη νεανική συμπύκνωση του Yquem, η βραδιά πέρασε σε μεγαλύτερο βάθος με την τριλογία του αστακού. Εδώ οι υφές έγιναν πιο σύνθετες, οι σάλτσες απέκτησαν πολυεπίπεδη διάσταση και τα κρασιά κλήθηκαν να σταθούν με δομή και εσωτερική ενέργεια. Το φρικασέ αστακού με σέσκουλο και αρωματικά βότανα βρήκε απέναντί του το Riesling Clos Sainte Hune 2018 του Trimbach. Ένα από τα πιο εμβληματικά σπίτια της Αλσατίας, που φημίζεται για την καθαρότητα και τη μακροβιότητά του. Στο ποτήρι είχε κρυστάλλινη ακρίβεια, λεμονάτη φρεσκάδα και εκείνη τη χαρακτηριστική αίσθηση πυκνής ορυκτότητας που δίνει μεγάλο βάθος.
Στο pithivier αστακού με πιπερόριζα και εσπεριδοειδή, η ένταση ανέβηκε. Η ζύμη, βουτυράτη και τραγανή, πρόσθετε όγκο, ενώ η πιπερόριζα έφερνε μια θερμή διάσταση. Εκεί το εμβληματικό Château-Grillet 2021 στάθηκε με αρωματική πληρότητα και βελούδινη υφή. Η κορύφωση της τριλογίας ήρθε με το royal αστακού και χαβιάρι, ένα πιάτο με συμπύκνωση και πολυπλοκότητα. Εκεί μπήκαν στο τραπέζι δύο από τα σπουδαιότερα λευκά του Bordeaux: Château Haut-Brion Blanc 2017 καιChâteau La Mission Haut-Brion Blanc 2017. SauvignonBlanc και Sémillon σε απόλυτη ισορροπία, με δομή, βάθος και διακριτική καπνιστή διάσταση που αποτελεί σήμα κατατεθέν του Graves. Από τη φρεσκάδα περάσαμε στη δομή. Από την ακρίβεια στη συμπύκνωση. Και μπροστά μας ετοιμαζόταν η μετάβαση στη Βουργουνδία, εκεί όπου η έννοια του GrandCru αποκτά σχεδόν υπαρξιακή διάσταση.
Εκεί όπου η έννοια του Grand Cru αποκτά σχεδόν υπαρξιακή διάσταση, στο τραπέζι εμφανίστηκαν δύο πολύ μεγάλα κρασιά, που συνόδεψαν την Poulet de Bresse en Croute, ένα πιάτο που από μόνο του αποτελεί ωδή στη γαλλική παράδοση, και που η πρώτη ύλη είχε τον πρωταγωνιστικό ρόλο. Η σάρκα της, ζουμερή και συμπαγής, τυλιγμένη σε τραγανή κρούστα περιχύθηκε από σάλτσα με τρούφα και ζητούσε κρασιά με βάθος, δομή και λεπτότητα. Και τότε μπήκαν στο ποτήρι δύο από τα πιο εμβληματικά ονόματα της περιοχής.
Το Montrachet Grand Cru 2004 Marquis de Laguiche του Joseph Drouhin εμφανίστηκε με τη βαρύτητα που αρμόζει στο όνομά του. Το Montrachet θεωρείται διαχρονικά το σημείο αναφοράς για το Chardonnay παγκοσμίως, και στην εσοδεία του 2004 το κρασί είχε αποκτήσει μια εκπληκτική ωριμότητα χωρίς να χάνει τη ζωντάνια του. Στο ποτήρι ανέδυε όλα εκείνα τα χαρακτηριστικά με τη βαθιά, σχεδόν αλμυρή ορυκτότητα που δίνει στο Montrachet τον μοναδικό του χαρακτήρα. Δίπλα στο Poulet de Bresse, η βουτυράτη υφή του κρασιού συντονίστηκε με τη σάλτσα και την τρούφα, κάνοντας το πιάτο να αποκτά μεγαλύτερο βάθος, σαν να φωτιζόταν από μέσα.
Απέναντί του, το Chambertin 2013 του Domaine Armand Rousseau έφερε την άλλη όψη της Βουργουνδίας. Το Chambertin αποτελεί έναν από τους πιο ιστορικούς αμπελώνες της Côte de Nuits, και ο Rousseau συγκαταλέγεται στους κορυφαίους εκφραστές του. Η εσοδεία του 2013 έδωσε ένα αριστουργηματικό κρασί με καθαρό κόκκινο φρούτο, νότες κερασιού και βατόμουρου, διακριτική γήινη πολυπλοκότητα και απίθανα τανίνες. Το ίδιο πιάτο, δύο Grand Crus, δύο διαφορετικές εκφράσεις μεγαλείου. Εκεί φάνηκε καθαρά πώς η Βουργουνδία μπορεί να αποδώσει βάθος, λεπτότητα και χαρακτήρα με τρόπους που παραμένουν μοναδικοί.
Μέσα σε εκείνη τη σχεδόν τελετουργική στιγμή, με το Chateaubriand να ακουμπά στα ασημένια σερβίτσια και τη sauce au poivre να μοσχοβολά ακόμη τη θαλπωρή της γαλλικής κουζίνας, τα κρασιά που μπήκαν στο ποτήρι κουβαλούσαν κάτι περισσότερο από τη φήμη τους. Το Château Margaux 2015 είναι ένα κρασί αφιερωμένο στον Paul Pontallier, τον άνθρωπο που για περισσότερες από τρεις δεκαετίες υπήρξε η ψυχή και ο νους του κτήματος. Εκείνος που διατήρησε την αριστοκρατική του ταυτότητα και ταυτόχρονα το οδήγησε με σύγχρονη ματιά σε μια νέα εποχή. Η χρονιά αυτή σφραγίστηκε από την αιφνίδια απώλειά του και μέσα στη φιάλη μοιάζει να υπάρχει μια αίσθηση αποχαιρετισμού, αλλά και ευγνωμοσύνης. Ήταν σαν να σηκώναμε το ποτήρι σε έναν άνθρωπο που αφιέρωσε τη ζωή του στο Margaux.
Αμέσως μετά, το Château Angélus 2019 “Hommage à Elisabeth Bouchet” έφερε μια δεύτερη, εξίσου έντονη φόρτιση. Η Elisabeth Bouchet υπήρξε καθοριστική μορφή για την οικογένεια de Boüard, ο άνθρωπος που στήριξε και διαμόρφωσε τη συνέχεια του κτήματος στη Saint-Émilion. Η συγκεκριμένη εμφιάλωση αποτελεί φόρο τιμής στη μνήμη της, μια πράξη αναγνώρισης της συμβολής της στην ιστορία του Angélus. Μέσα στο ίδιο πιάτο, μέσα στην ίδια στιγμή, δύο διαφορετικά κτήματα τιμούσαν δύο ανθρώπους που σημάδεψαν την πορεία τους. Σε μια βραδιά αφιερωμένη στους θρύλους της Γαλλίας, το τραπέζι φιλοξενούσε όχι μόνο εμβληματικά terroirs αλλά και τις ανθρώπινες ιστορίες που τα διαμόρφωσαν.
Μετά τη συγκίνηση των Bordeaux, το τραπέζι πέρασε στα τυριά και μαζί τους άνοιξε το μεγάλο κεφάλαιο του Ροδανού. Εκεί όπου η ένταση αποκτά πνευματικότητα και η παράδοση μοιάζει να κυλά μέσα από γενιές σαν φυσική συνέχεια. Το Hermitage Rouge 2001 του Domaine Jean-Louis Chave έφερε στο ποτήρι τη βαθιά, στοχαστική πλευρά του βόρειου Ροδανού. Η οικογένεια Chave καλλιεργεί τον λόφο του Hermitage εδώ και αιώνες, μεταφέροντας γνώση και ευθύνη από πατέρα σε γιο με συνέπεια σχεδόν ιερατική. Το 2001, ώριμο και κατασταλαγμένο, είχε εκείνη την εσωτερική ένταση που είναι καθηλωτική και δίπλα στα τυριά, η δομή του αγκάλιαζε πολύ όμορφα τις υφές.
Και ύστερα το Château Rayas 2013. Ένα κρασί που φέρει το αποτύπωμα του Emmanuel Reynaud με τρόπο σχεδόν προσωπικό. Ο Reynaud αφιέρωσε τη ζωή του σε αυτό το μικρό, αμμώδες κομμάτι γης στο Châteauneuf-du-Pape, περνώντας αμέτρητες ώρες στον αμπελώνα και στο κελάρι, δουλεύοντας με σιωπηλή προσήλωση. Συνέχισε το έργο του Jacques Reynaud με βαθύ σεβασμό και αίσθηση ευθύνης, κρατώντας το Rayas πιστό στη μοναδικότητά του, μακριά από επιδείξεις και τάσεις. Το 2013 στο ποτήρι είχε εκείνη τη χαρακτηριστική χάρη και εσωτερική λάμψη που έχουν κάνει το Rayas το απόλυτο σημείο αναφοράς.
Μπροστά μας περίμενε το Château d’ Yquem 1986. Το 1986 ανήκει σε εκείνες τις χρονιές που σφράγισαν το Yquem για μια ολόκληρη γενιά. Ήταν χρονιά μεγάλης συμπύκνωσης, με ιδανική εξέλιξη της ευγενούς σήψης και φυσική οξύτητα που χάρισε στο κρασί συγκλονιστική δομή και διάρκεια. Από τα πρώτα του χρόνια θεωρήθηκε κρασί με μακρύ ορίζοντα, σήμερα, σχεδόν σαράντα χρόνια μετά, βρίσκεται στο απόλυτο σημείο του. Δίπλα στην τάρτα αχλαδιού ποσέ σε Sauternes με σαφράν και καραμέλα, το φρούτο του γλυκού συναντούσε το φρούτο του κρασιού, το σαφράν αντηχούσε στο ποτήρι και η καραμέλα έβρισκε στήριγμα στη μελένια συμπύκνωση.
Και αν τα κρασιά της βραδιάς εκπροσωπούσαν τη Γαλλία των μεγάλων terroirs, τα πούρα εκπροσωπούσαν τη Γαλλία της πολιτισμικής της ακτινοβολίας. Γιατί η λέξη Légendes δεν αφορά μόνο αμπελώνες και châteaux, αλλά και κάθε έκφραση πολυτέλειας που άντεξε στον χρόνο και απέκτησε συλλογική μνήμη. Το Davidoff Château Margaux 1977 ανήκει σε αυτή ακριβώς την κατηγορία. Στην κουβανέζικη περίοδο του οίκου Davidoff, πριν από τη ρήξη του 1989, δημιουργήθηκε μια σειρά πούρων που έφεραν τα ονόματα των μεγάλων Bordeaux. Το Château Margaux 1977 αποτελεί σήμερα ένα από τα ελάχιστα σωζόμενα δείγματα εκείνης της εποχής, μιας περιόδου που καθόρισε την έννοια του luxury cigar διεθνώς. Η σπανιότητά του, η περιορισμένη διαθεσιμότητα και το γεγονός ότι η συγκεκριμένη συνεργασία δεν επαναλήφθηκε ποτέ, το έχουν καταστήσει αντικείμενο συλλεκτικής αναζήτησης. Στο πλαίσιο της βραδιάς, η παρουσία του λειτουργούσε ως γέφυρα ανάμεσα στο Bordeaux του ποτηριού και στο Bordeaux του καπνού.
Δίπλα του, το Davidoff Year of the Horse, μέρος της περιορισμένης σειράς Zodiac που παράγεται στη Δομινικανή Δημοκρατία σε αριθμημένες εκδόσεις, έφερνε τη σύγχρονη εποχή του οίκου. Με παλαιωμένα καπνά και σύνθετο blend, εκπροσωπεί τη συνέχεια και την εξέλιξη ενός brand που κατάφερε να μετασχηματιστεί χωρίς να χάσει την ταυτότητά του. Η συνύπαρξη αυτών των δύο πούρων μέσα στην ίδια βραδιά αποτύπωνε με σαφήνεια τη διαδρομή από το ιστορικό στο σύγχρονο, από το vintage στο συλλεκτικό.
Κάπως έτσι, η έννοια των Légendes Françaises επεκτάθηκε πέρα από το κρασί και τη γαστρονομία και έφτασε στο απόσταγμα που ίσως συμπυκνώνει όσο τίποτε άλλο τη γαλλική έννοια της διάρκειας. Στο τέλος της βραδιάς, ο Ανδρέας Ματθίδης γέμισε τα ποτήρια με το Rémy Martin Louis XIII. Δημιουργημένο αποκλειστικά από eaux-de-vie της Grande Champagne, το Louis XIII αποτελεί σύνθεση έως και 1.200 διαφορετικών αποσταγμάτων, με παλαίωση που μπορεί να φτάσει τα εκατό χρόνια σε tierçons, παλιά βαρέλια από γαλλική δρυ Limousin με χαμηλή περιεκτικότητα σε τανίνες. Κάθε εμφιάλωση είναι αποτέλεσμα διαδοχής cellar masters, μιας αλυσίδας τεχνογνωσίας που περνά από γενιά σε γενιά εδώ και περισσότερο από έναν αιώνα. Στο ποτήρι αναπτύσσεται αργά, με στρώματα αποξηραμένων φρούτων, μπαχαρικών, καπνού, κέδρου, παλαιωμένου ξύλου και εκείνη τη χαρακτηριστική, σχεδόν αιθέρια επίγευση που μένει για λεπτά.
Ο εκπληκτικός καφές Taf από την Βολιβία και την περιοχή La Paz , ποικιλίας Batian, με την έντονη πολυπλοκότητα που του χαρίζει το υψόμετρο των 1600-1700μ. χάρισε στο φινάλε την ομορφιά του, καθαρός και αρωματικός, σαν μια ήρεμη προσγείωση ύστερα από μια μεγάλη διαδρομή.
Καθώς η βραδιά τελείωνε, οι καλεσμένοι μας πήραν τα δώρα τους: το ειδικό ποτήρι για το Louis XIII της Baccarat, ένα όμορφο cigar stand από τη Davidoff, ένα εντυπωσιακό κερί της Range Rover και ένα travel kit από την εταιρία Augustinus Bader – μια από τις μεγαλύτερες διεθνώς στον χώρο της κοσμετολογίας- που προσέφερε η Relia. Ένα σετ που περιλαμβάνει όλα τα απαραίτητα για να αντιμετωπιστεί η κούραση και η ξηρότητα της επιδερμίδας μετά από ένα μεγάλο ταξίδι. Μια κομψή δερμάτινη θήκη που περιλαμβάνει ένα σετ eyepatches, την iconic Rich cream (την πιο διάσημη φόρμουλα του καθηγητή Bader για ενυδάτωση και προστασία) και το essence for skin, μια λοσιόν ενυδάτωσης, και τα δύο σε travel size, και όλα με βάση την πατενταρισμένη τεχνολογία TFC8 για αναδόμηση των κυττάρων. Τέλος, πολλοί καλεσμένοι μας επέστρεψαν σπίτι με ασφάλεια με οδηγό και Range Rover, η Tzortzis SA είχε αναλάβει τις μετακινήσεις από και προς το δείπνο!
Κοιτάζοντας γύρω από το τραπέζι, καταλάβαινες ότι η βραδιά είχε αφήσει κάτι πίσω της που τελικά δεν ξέρω αν αποτυπώνεται με λέξεις. Τελικά υπάρχουν στιγμές που λειτουργούν ως σημείο αναφοράς. Που ορίζουν ένα πριν και ένα μετά. Που ανεβάζουν τον πήχη και τον τοποθετούν εκεί όπου η εμπειρία αποκτά διαστάσεις μνήμης.
Αυτό σημαίνει Iconic!
*Φωτογραφίες: Βαλεντίνη Αμασιάδη / Valentiny
Συνδεθείτε ή Εγγραφείτε για να συμμετάσχετε στη συζήτηση