Desert Boots: Τα αξεπέραστα μποτάκια με το χαρακτηριστικό βρετανικό στυλ

Η ιστορία της προέλευσης τους, εντοπίζεται στην εποχή του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου, όταν ο Ιρλανδός Nathan Clark που υπηρετούσε στο 8^ο Βρετανικό τάγμα, τις πρόσεξε στα πόδια των αξιωματικών. Μπότες που έφθαναν μέχρι τον αστράγαλο και με σόλα από χοντρό φυσικό καουτσούκ. Ρωτώντας έμαθε ότι οι στρατιωτικοί, τις είχαν παραγγείλει σε ντόπιους τσαγκάρηδες στο Κάιρο, καθώς οι μπότες που τους είχε προμηθεύσει ο στρατός, χάλασαν με τις κακουχίες. Το πρώτο πράγμα που έκανε, ήταν να παραγγείλει ένα ζευγάρι για τον εαυτό του και μετά το πέρας του πολέμου, να πείσει τον πατέρα του να τις προσαρμόσει στην παραγωγή των υποδημάτων Clarks, με αποτέλεσμα το 1949 να παρουσιαστούν επίσημα στην έκθεση υποδημάτων του Σικάγο, ως «μπότα της ερήμου». Λέγεται επίσης ότι οι ρίζες τους φτάνουν μέχρι την Ινδία. Καθώς οι άνδρες του Βρετανικού στρατού, φορούσαν ένα κοντινό σε στυλ μποτάκι (Jodhpur) όταν έπαιζαν πόλο στον ελεύθερο χρόνο τους.

Από την έρημο στους δρόμους του Λονδίνου και της Νέας Υόρκης

Αυτή η κίνηση αποδείχθηκε μια μεγάλη εμπορική επιτυχία για την Clarks, η οποία μάλιστα συνέδεσε το όνομα της μαζί τους καθώς μέχρι και σήμερα, οι dessert boot που παράγει, καταλαμβάνουν μεγάλο μέρος της παραγωγής της. Όπως πάντα συμβαίνει, μετά την παρουσίαση στο Σικάγο, υιοθετήθηκαν από τις δύο τότε αναπτυσσόμενες αντικουλτούρες της εποχής, τους  Βρετανούς mods και τους Αμερικανούς beatniks, που έπαιξαν μεγάλο ρόλο στη δημοφιλία τους. Δεν είναι τυχαίο που σε μια εποχή, όπως αυτή που ζούμε τώρα, η οποία πρεσβεύει τη μαζική παραγωγή, τη γρήγορη μόδα τα εφήμερα trends, οι desert boots, χωρίς ιδιαίτερες αισθητικές αλλαγές, συνεχίζουν να βρίσκονται μόνιμα στις συλλογές ακόμα και οίκων πολυτελείας, όπως η Loro Piana και η Louis Vuitton. Θα λέγαμε μάλιστα, ότι η λιτή σιλουέτα τους, επανακάμπτει δυναμικά, καθώς ανήκουν πια στα κλασικά κομμάτια της ανδρικής γκαρνταρόμπας με αποδεδειγμένη μακροζωία και φανατικούς φίλους. Είναι αλήθεια, ότι στο πλαίσιο του βρετανικού στυλ, πρόκειται για ένα εμβληματικό και αναγνωρίσιμο στυλ παπουτσιών, που εξακολουθεί να είναι επίκαιρο στους δρόμους του Λονδίνου και όχι μόνο. Εύκολα στη χρήση, καθώς διαθέτουν μικρό αριθμό οπών για τα κορδόνια, διαθέτουν μαλακό και εύκαμπτο δέρμα και άνετη, χαλαρή κρεπ (συνήθως) σόλα. Στην πραγματικότητα δεν είναι ακριβώς μπότες, καθώς φτάνουν απλά στο ύψος των αστραγάλων, αλλά κυριολεκτικά, πρόκειται για τον ορισμό των smart casual υποδημάτων που φοριούνται όλη μέρα και εξυπηρετούν πολλά και διαφορετικά είδη ντυσίματος.

Πολλοί σύγχρονοι οίκοι τα έχουν λατρέψει και με ελάχιστες αλλαγές τα έχουν εντάξει στις συλλογές τους, από τους Todd Snyder, Drake, Anglo-Italian έως την Brioni, την Loro Piana και τον Paul Smith. Οι «μπότες ερήμου» παραμένουν δημοφιλείς λόγω της διαχρονικής ευελιξίας και του στυλ τους, μεταβαίνοντας αβίαστα από το casual στο smart-casual ντύσιμο. Η εύκολη εφαρμογή και αφαίρεση τους, αλλά και η ικανότητά τους να παλαιώνουν με χάρη (αν και το σουέτ χρειάζεται προσοχή και περιποίηση) συμβάλλουν επίσης στη διαχρονική τους γοητεία. Η ελαφριά τους κατασκευή, είναι και η ουσιαστική τους διαφορά από τα αδερφάκια τους, τις Chukka boots που είναι βαρύτερες κατασκευαστικά, ανθεκτικές μεν, αλλά υστερούν σε κομψότητα από εκείνες της «ερήμου». Αν θελήσετε να αγοράσετε ένα ζευγάρι, θα πρότεινα πάντως να μην παρασυρθείτε από τις «μοδάτες» προτάσεις των fashion οίκων, όπως Gucci, Louis Vuitton κλπ. Αντίθετα, καθώς η στήλη πιστεύει ότι κάποια πράγματα, στον βωμό των τάσεων δεν πρέπει να αλλάζουν το ύφος τους, προτιμήστε πιο κλασσικές εκδοχές όπως των Clarks, Drake, Todd Snyder ή Paul Smith και Brunello Cucinelli.