Η ετήσια γευσιγνωσία του Αιόλου πάντα αναμένεται με λαχτάρα, αφού οι Έλληνες και ξένοι παραγωγοί που συνθέτουν το portfolio του είναι υπεράνω κριτικής. Όσο ευχάριστη όμως είναι η δοκιμή των κρασιών τους άλλο τόσο δύσκολη είναι η επιλογή των πλέον αξιόλογων.
Ευτυχώς η συμμετοχή κάποιων εξαιρετικών οινοποιείων –όπως πχ του Πετρακόπουλου- και σε άλλες εκθέσεις καθιστά το έργο λίγο ευκολότερο, με τις προσωπικές μου επιλογές να αποτυπώνονται στην παρακάτω λίστα.
Λευκά κρασιά
GrandVillage, Blanc 2023: Ένα blend Sauvignon Blanc και Semillon με ταπεινό Bordeaux status αλλά μυθική υπογραφή της ομάδας του Chateau Lafleur! Τυπικό στα αρώματα κίτρου και πιπί της γάτας διαθέτει νεύρο, δροσιά και ..αόρατο βαρέλι. (8/10)
Ζαφειράκης, Λόγος 2025: Σας δίνω το λόγο μου! Το Λόγος είναι ένα από τα κορυφαία Chardonnay δεξαμενής της χώρας! Ακόμα βέβαια είναι πολύ νέο αλλά ήδη κάνει επίδειξη τυπικότητας αχλαδιού και ακακίας καθώς και γευστικού μάκρος. Από το 2030… (8/10)
Cuilleron Yves (φωτό παρουσίασης), Condrieu LaPetit Cote 2024: Είναι διάσημος για τα Condrieu του και η βασική του cuvee–blend τριών plot- εξηγεί το γιατί! Το λευκόσαρκο ροδάκινο είναι καθαρότατο, η οξύτητα εκπληκτική και το βερίκοκο εκρήγνυται στο στόμα. (9/10)
Ντούγκος, Acacia 2024: Ίσως η καλύτερη χρονιά στην ιστορία αυτού του ωριμασμένου σε βαρέλια ακακίας Ασύρτικου. Το 2024 διαθέτει άφθονη αλλά εντυπωσιακά ενσωματωμένη οξύτητα, ξηροκαρπάτο χαρακτήρα, τανικό μάκρος και ph 2,98! Θέλετε κάτι άλλο; (8,5/10)
OenoP, Akulumbo 2022: Το ομόσταβλο 3 Αμπέλια είναι πιο φίνο, όμως το ωριμασμένο σε αμφορέα Akulumbo διαθέτει τρομακτική ωριμότητα, πληθωρικότητα και μάκρος. Μια Σαντορίνη που σε κάθε γουλιά σε κάνει να πιστεύεις ότι σε σπρώχνει ελέφαντας! (9/10)
Pegau, Chateauneuf du Pape Blanc Cuvee A Tempo 2023: Ναι, κοστίζει σχεδόν 200€ όμως αυτό το έπος του Ροδανού δεν αφήνει καμιά επιθυμία περί τελειότητας ανεκπλήρωτη! Μελένιο αλλά τρομακτικά μακρύ, συνδυάζει απόλυτα πλούτο και δύναμη. (9,5/10)
Roederer, Champagne Vintage 2016: 6 χρόνια με τις οινολάσπες προσδίδουν σε αυτή τη Σαμπάνια χαρακτήρα μπισκότου digestive και γευστική απαλότητα, χωρίς όμως εκπτώσεις στο μάκρος και την ντελικατέτσα που μας έχει συνηθίσει ο σπουδαίος οίκος. (9/10)
Στροφιλιά, Σαββατιανό Multi Vintage NV: Καρπός των 3 τελευταίων τρύγων, το γεμάτο λευκόσαρκα φρούτα και μπανάνα blend αποδεικνύεται ένα κορυφαίο Σαββατιανό. Απαλό και ισορροπημένο, διαθέτει ταυτόχρονα νεύρο και υπέροχο γευστικό μάκρος. (8/10)
Fevre, Chablis 1erCruVaillons2022: Πάντα αξιόπιστο και εντυπωσιακό το Vaillons, έστω και αν το ΄22 απαιτεί 10χρονη παλαίωση! Η ορυκτότητα βρεγμένου μαλλιού συνδυάζεται με τρομακτική οξύτητα, ενώ άφθονο φρούτο υποστηρίζει όλα τα παραπάνω. (9/10)
Χατζηδάκης, Σκυτάλη 2024: Το σπουδαίο οινοποιείο της Σαντορίνης κάνει εξαιρετικές αλλαγές και φέρνει τη Σκυτάλη του στις πρώτες θέσεις! Ένα σπουδαίο Ασύρτικο γενναιόδωρο στο φρούτο, την ορυκτότητα αλλά και το γευστικό μάκρος. +5 χρόνια. (9/10)
Ερυθρά κρασιά
Αβέρωφ, Rossiu di Munte Βλάχικο 2022: Ο ιστορικός παραγωγός θαρρείς ότι βύθισε το πόδι στο γκάζι και εγώ ένοιωσα τα G! Το Βλάχικο μπορεί να έχει πολλές τανίνες, όμως είναι υπέροχα αέρινο, πιπεράτο και επίμονο στο flavor τσουκνίδας. +3-5 χρόνια. (8,5/10)
Αβέρωφ, Rossiu di Munte Γινιέτς 2019: Πάντα αυτό το Cabernet από το ιστορικό cru που φύτεψε ο Ευάγγελος Αβέρωφ στα τέλη του ΄50 είναι ιδιαίτερα τανικό. Όμως παράλληλα είναι απίθανα «Μπορντολέζικο» και ικανό τουλάχιστον 10χρονης παλαίωσης! (8,5/10)
Ζαφειράκης, Λημνιώνα 2023: Η textbook Λημνιώνα υπηρετεί –καλύτερα από κάθε άλλο ελληνικό κρασί- τις αξίες της λεπτότητας, της φρεσκάδας και της Pinot Noir ευγένειας, ταυτόχρονα όμως διαθέτει και τη δομή για να το πράττει για 7-10 χρόνια ακόμα! (8/10)
Cuilleron Yves, Cornas Le Village 2022: Τρία αμπελοτόπια συνθέτουν αυτό το blend από τον μεγάλο παραγωγό του Βόρειου Ροδανού. Αν και η αυστηρότητά του απαιτεί 10 χρόνια για να υποχωρήσει, ήδη προσφέρει τυπικό χαρακτήρα πιπεριού και …νοσοκομείου! (8,5/10)
Λαλίκος, The Red 2019: Αν και εντυπωσιάζει με τα off dry κρασιά του, ο παραγωγός από την Καβάλα αποδεικνύεται πειστικός και όταν τα πράγματα …σοβαρεύουν. Το εκρηκτικό στα αρώματα πιπεριάς και κάσσες, όξινο και γεμάτο χόρτο Red το αποδεικνύει. (8/10)
Lafleur Chateau, Pomerol 2021: Η ποσότητα στο ποτήρι ήταν σχεδόν μη μετρήσιμη, ωστόσο το μεγάλο Lafleur κατάφερε να δείξει την πολυπλοκότητα τσαγιού Matcha, καπνού και κόκκινων φρούτων αλλά και την τελειότητα των τανινών του. Απλά αλάνθαστο... (9,5/10)
Mazzi, Amarone della Valpolicella “Punta di Villa” 2022: Αυτός ο 17βαθμος δυναμίτης είναι πολύ ιδιαίτερος στον χαρακτήρα τσουκνίδας, κερασιού και αφυδατωμένων φρούτων. Αν όμως θα σας αρέσει, θα σας αρέσει πολύ! Αέρινη, γλυκόπιοτη δύναμη… (9/10)
Ντούγκος, Ραψάνη 2023: Και οι τρεις Ραψάνες του Θάνου Ντούγκου είναι υπέροχες ωστόσο μια με κερδίζει ιδιαίτερα κάθε φορά. Τώρα ήταν η βασική του cuvee, λόγω της αρωματικής της εκρηκτικότητας και του μοντέρνου τρόπου που εκφράζει το κλασικό. (8/10)
Πιερία Ερατεινή, Nine Daughters Ξινόμαυρο 2021: Φυτεμένο στην Πιερία, αυτό όμορφο Ξινόμαυρο διαθέτει άρωμα τσαγιού με βατόμουρο, σχετικά πολιτισμένες τανίνες και ζουμερή, μοντέρνα γεύση. Είναι καμιά από τις 9 κόρες σας ελεύθερη; +2-3 χρόνια. (8/10)
Σκούρας, Σύνορο 2022: Μελάνι, πιπεριά, βύσσινο, βιολέτα, στάχτη: η πολυπλοκότητα του Συνόρου δεν αφήνει χώρο για να αναλύσω την αριστοκρατικότητα και την αυστηρή ευγένεια αυτού του ιδιαίτερα αγαπημένου μου blend. Κελάρι ως το 2035! (9/10).
Συνδεθείτε ή Εγγραφείτε για να συμμετάσχετε στη συζήτηση