Ο Γιάννης Τσέλεπος ήταν από τους πρώτους μικρούς παραγωγούς που επένδυσαν στην παραγωγή αφρωδών με την μέθοδο της δεύτερης ζύμωσης μέσα στην φιάλη. Και επιβραβεύτηκε με την εμπορική επιτυχία της αχρονολόγητης Amalia Brut η οποία μάλιστα στο πέρασμα των ετών απέκτησε ένα Vintage και ένα ροζέ αδελφάκι.
Τα αφρώδη από Μοσχοφίλερο μπορεί να έχουν αποκτήσει ΠΟΠ Μαντινεία status εντούτοις προσωπικά πιστεύω ότι άλλες λευκές ποικιλίες –όπως το Chardonnay και το Ασύρτικο- είναι πιο κατάλληλες για να κερδίσουν από τις μακριές παραμονές με τις οινολάσπες στις οποίες μας έχει συνηθίσει η παραδοσιακή μέθοδος.
Το κτήμα της Τεγέας ίσως να έχει την ίδια άποψη, επιλέγοντας το πρώτο για την νέα του ετικέτα Χ Amalia Cuvee. Διόλου τυχαία βέβαια η επιλογή αφού από το σκαρφαλωμένο στα 750 μέτρα αμπελοτόπι Μαρμαριάς παράγει την ομώνυμη ήσυχη cuvee, ένα από τα καλύτερα Chardonnay της νότιας Ελλάδας. Από τον ίδιο τόπο με τα αργιλοπετρώδη εδάφη προέρχεται και το X Amalia που παραμένει με τις οινολάσπες για 4 ολόκληρα χρόνια πριν κυκλοφορήσει στην αγορά μετά την προσθήκη dosage που είναι τόσο μικρή ώστε να το τοποθετήσει στην κατηγορία Extra Brut.
Παρόλη την μακρόχρονη παραμονή με τις οινολάσπες το αφρώδες αυτό ούτε έχει επηρεαστεί χρωματικά –μιας είναι ακόμα ιδιαίτερα ανοιχτόχρωμο και πράσινο- ούτε έχει αποκτήσει ισχυρό χαρακτήρα αυτόλυσης. Εντάξει, βάζει λίγες νότες ψίχας ψωμιού δίπλα στα αρώματα του κίτρου και του γκρέιπφρουτ αλλά σίγουρα κανείς θα φανταζόταν (και θα προσδοκούσε) πιο πολύπλοκες και ώριμες καταστάσεις.
Στο στόμα προφανώς και το κρασί είναι πιο πληθωρικό και μαλακό σε σχέση με τα Μοσχοφίλερα, με τον γευστικό όγκο μάλιστα να κρύβει την οξύτητα κάνοντας το Χ Amalia να φαίνεται πιο στρόγγυλο και γλυκό από ότι το Extra Brut στην ετικέτα σε κάνει να υποθέσεις.
Με δεδομένο μάλιστα το ότι η μύτη δεν προσφέρει ακόμα κάποια πολυπλοκότητα είναι προτιμητέο το σερβίρισμα στο Riedel Vinum Champagne και τους 8-10oC, επιλογές που ανεβάζουν το νεύρο και την λεμονάτη διάρκεια. Προς το παρόν ο ρόλος του απεριτίφ είναι αυτός που του ταιριάζει καλύτερα, οπότε και αλμυρά καναπεδάκια ή όστρακα θα προσφέρουν καλύτερα ταιριάσματα δίπλα του.
To Χ Amalia Cuvee δίχως αμφιβολία δεν είναι ένα κακό αφρώδες. Όμως με βάση την ποικιλία και την παραμονή του με τις οινολάσπες κανείς περιμένει αρωματική πολυπλοκότητα, συνδυασμό φρεσκάδας και ωριμότητας και μεγάλο γευστικό βάθος. Και αυτό το αχρονολόγητο αφρώδες δεν τα προσφέρει, τουλάχιστον όχι ακόμα και όχι στον βαθμό που το αφήγημά του υπόσχεται…
Βαθμολογία: 7,5/10.
- 0 - 4
- Κακό
- 4.5 - 5
- Μέτριο
- 5.5
- Αποδεκτό
- 6 - 6.5
- Καλό
- 7 - 7.5
- Πολύ Καλό
- 8 - 8.5
- Εξαιρετικό
- 9 - 10
- Άριστο
| 0 - 4 | 4.5 - 5 | 5.5 | 6 - 6.5 | 7 - 7.5 | 8 - 8.5 | 9 - 10 |
| Κακό | Μέτριο | Αποδεκτό | Καλό | Πολύ Καλό | Εξαιρετικό | Άριστο |
| *«βελάκι-σύμβολο»: το βελάκι προς τα πάνω, δεξιά από τον βαθμό, αν εμφανίζεται, συμβολίζει εστιατόριο που είναι κοντά στο να ανέβει το επόμενο βαθμολογικό σκαλοπάτι. | ||||||
Συνδεθείτε ή Εγγραφείτε για να συμμετάσχετε στη συζήτηση