Ήταν ένα βράδυ με πολύ κρύο. Μπαίνοντας στη γνωστή αίθουσα του Malconi’s, που έχει κατά καιρούς «φιλοξενήσει» πολλές ευχάριστες στιγμές μας, ένιωσα πως κάτι είχε αλλάξει. Μου πήρε ώρα για να συνειδητοποιήσω, τι είχε αλλάξει, τελικά.
Όποιος φθάνει νωρίς – πράγμα που δεν μου συμβαίνει συχνά – έχει το πλεονέκτημα της επιλογής. Βρήκα τραπέζι στην "εσοχή" που πάντα μου άρεσε και στα λίγα λεπτά που μεσολάβησαν μέχρι να έρθει η παρέα μου, αφέθηκα να με παρασύρουν οι εξαιρετικές, μουσικές επιλογές του dj Μανώλη Χατζημανώλη. Συνεχίζοντας, βέβαια, να παρατηρώ το χώρο γύρω μου, χωρίς να μπορώ να εντοπίσω τις αλλαγές που έγιναν στη διακόσμηση. Ένιωθα απλά, πως κάτι απροσδιόριστο – μέχρι εκείνη τη στιγμή – μου έφτιαχνε τη διάθεση. Στο μεταξύ ήρθαν και οι άλλοι και ξέχασα για λίγο το θέμα.
Ένας ευγενέστατος κύριος, ο Νίκος – μου έκανε τόσο καλή εντύπωση που, θέλησα να μάθω το όνομα του – έσπευσε να πάρει παραγγελία, περιγράφοντας, όποτε χρειαζόταν κάποια πιάτα, έτσι ώστε να διαλέξουμε κρασί και προσπαθώντας, ταυτόχρονα, να «προλάβει» τις επιθυμίες μας, με αξιοσημείωτη διακριτικότητα.
Πρώτα έφερε το ψωμί. Και τι ψωμί! Μια ζεστή, αφράτη φοκάτσα, με τραγανή κρούστα που έφερνε κάπως σε πίτσα, και ένα μπολάκι με πολύχρωμα ντοματίνια, νόστιμα – πράγμα απρόσμενο μες το καταχείμωνο. Το περίεργο ήταν πόσο διαφορετικά, αλλά εξ ίσου γευστικά, ήταν αυτά τα ίδια ντοματίνια, όταν ήρθαν μαζί με τη burrata με πέστο βασιλικού και πίκλα κρεμμύδι. Θα εστιάσω για λίγο ακόμα και στα υπόλοιπα πιάτα του μενού που σχεδίασε ο chef Αλέξανδρος Σοφιανός, σε συνεργασία με τον executive chef Δημήτρη Σταμούδη, κυρίως για να τονίσω ότι, ενώ οι προτάσεις τους παραμένουν στη ζώνη του κλασικού, του οικείου, αυτού που συνηθίζεται να αποκαλούμε “comfort food” είναι ταυτόχρονα πολύ δελεαστικές και νόστιμες.
Αρχίσαμε όλοι μ’ ένα χτένι, που ήρθε μέσα στο κέλυφός του, σκεπασμένο με μια σάλτσα σαμπαγιόν με μύδια, κυβάκια πράσινου μήλου και ψιλοκομμένα εσαλότ και μοιραστήκαμε ένα κλασικό tartare από μοσχαρίσιο φιλέτο Black Angus, με εσαλότ, κάπαρη, αγγουράκι-cornichon, αντζούγια, κρόκο αυγού και πιπέρι καγιέν. Το ίδιο κάναμε και με τα τηγανητά gnocchi με γέμιση τυριών, βούτυρο, φασκόμηλο, προσούτο, αμύγδαλο που συνοδεύονταν από μια κρέμα παρμεζάνας. Ομολογώ, βέβαια, ότι έκλέψα και μερικές πιρουνιές από τα linguine με ψάρι ημέρας (που εκείνη τη μέρα ήταν λαβράκι, αλλά «έπαιζε» και ο φρέσκος μπακαλιάρος), με ζωμό ψαριού, τζίντζερ, σαλικόρνια και διάφορα μυριστικά. Αγωνίστηκα να περιοριστώ στην πιο «συνετή» tagliata μου (από striploin Βlack Angus Αυστραλίας) που ψήθηκε στο Josper κι ήρθε μαζί με ψητά μανιτάρια σιμέτζι και τηγανητή πολέντα με τρούφα, παρμεζάνα και σάλτσα κρασιού. Από την περιγραφή αυτή μπορεί κανείς να καταλάβει ότι όλα τα πιάτα βασίζονται μεν σε γνώστες συνταγές, αλλά αυτό που κάνει τη διαφορά τους είναι αφενός τα ποιοτικά υλικά τους και εκείνο το μικρό, ανανεωτικό touch.
Προς το τέλος της βραδιάς, όλοι νιώθαμε… happy. Αν, τώρα, αναρωτηθεί κάποιος ποιο είναι το μυστικό της αυτής της «ευτυχίας» – και της επιτυχίας του Malconi’s, τελικά – μπορώ να του το αποκαλύψω, δεδομένου ότι όλο το βράδυ «κατέγραφα» τη συνταγή της και τώρα την παρουσιάζω: σύσσωμη η ομάδα (κουζίνα, μπαρ, σέρβις, dj) είναι, ουσιαστικά, «παρούσα» και έτοιμη να αφουγκραστεί ή να προλάβει τις επιθυμίες του πελάτη, να τον κάνει να αισθανθεί πως τον προσέχουν. Και όταν αυτό συνδυάζεται με ένα απλό, χωρίς γρίφους, αλλά και συνάμα νόστιμο φαγητό, με καλές προτάσεις κρασιού ή κοκτέιλ και με μια ευχάριστη μουσική ενός dj που «ακούει» τη διάθεση του κοινού του, τότε εξηγείται και ποια ήταν αυτή η διάχυτη αλλαγή που ένιωσα στην ατμόσφαιρα, από το πρώτο κιόλας λεπτό.
Info: Πατριάρχου Ιωακείμ 43 & Πλουτάρχου 23, Κολωνάκι, τηλ. (+30) 210 7248920
Συνδεθείτε ή Εγγραφείτε για να συμμετάσχετε στη συζήτηση