Κυρίως γιατί στα social media μιλούν όλοι πολύ και για πολλά, αλλά σπάνια τα λόγια γίνονται πράξη, και ειδικά πράξη που να βοηθάει έναν κλάδο που δουλεύει υπό πολύ δύσκολες συνθήκες.
Όταν διάβασα για πρώτη φορά το βιβλίο του αγαπημένου Τόνυ Μπουρντέν, το Κουζίνα Εμπιστευτικό, στο οποίο περιγράφει τα πρώτα του βήματα στις κουζίνες της Νέας Υόρκης και τις αδιανόητες συνθήκες που επικρατούν πίσω από τις σάλες των μεγάλων – ή και των μικρότερων εστιατορίων δεν θα σας κρύψω πως περισσότερο γοητεύτηκα παρά ένοιωσα άσχημα. Βοήθησε πολύ και το ότι ο Μπουρντέν ήταν αυτό που ήταν, γοητευτικός, περιπετειώδης και απίστευτα ταλαντούχος, οπότε για μας τους εκτός κουζίνας, το βιβλίο έμοιαζε περισσότερο με σκηνές από ταινία και λιγότερο με ζοφερή πραγματικότητα.
Και αργότερα, στην αληθινή ζωή, είτε ως πελάτισσα είτε ως δημοσιογράφος, η εικόνα που έπαιρνα και που συνεχίζω να παίρνω από τις κουζίνες είναι apparently επιφανειακή. Ή ακόμα χειρότερα, μια μαγική εικόνα φτιαγμένη για μας. Γραφικά ταβερνάκια, αστεράτα ή μοδάτα εστιατόρια, όταν μπαίνουμε στις κουζίνες τους, ή όταν υπάρχει ανοιχτό πάσο, όλα αστράφτουν, και όλα πάνε ρολόι. Tα πράγματα δεν είναι έτσι, και εννοείται πως όλοι ακούμε τις ιστορίες για το τι συμβαίνει στην πραγματικότητα σε μια δουλειά που έτσι κι αλλιώς ανήκει στα βαρέα και ανθυγιεινά. Με φωτιές, με ορθοστασία, με ατελείωτες βάρδιες, με ένταση, με ανθρώπους που εργάζονται όταν όλοι εμείς οι υπόλοιποι διασκεδάζουμε, και με τα προβλήματα που φέρνει η συνύπαρξη πολλών διαφορετικών ανθρώπων σε ένα περιβάλλον καθόλου εύκολο. Όμως τι μπορούμε να κάνουμε στ΄αλήθεια όταν κανένας δεν θέλει να μιλήσει σε δημοσιογράφους επώνυμα;
Και να που δυο άνθρωποι από μέσα, δυο chefs που προφανώς γνωρίζουν το θέμα πάρα πολύ καλά, αποφάσισαν να εκμεταλλευτούν την δύναμη που τους δίνει το διαδίκτυο, και η πετυχημένη σελίδα τους Gold Pig, για να πάνε ένα βήμα παρακάτω. Να δώσουν λύση στο πρόβλημα αντί απλά να το εντοπίσουν ή να το αναδείξουν. Μέσα από μια ανοικτή γραμμή επικοινωνίας προσφέρουν στους ενδιαφερόμενους την στήριξη ψυχολόγων, αλλά και έμπρακτη βοήθεια σε προβλήματα που έχουν να κάνουν με την δουλειά τους. Κυρίως, προσφέρουν μια διέξοδο. Μια εναλλακτική.
Και αυτό, είναι η ουσία της επιδραστικότητας. Να αποφασίζεις, αφού μπορείς, και αφού σου παρέχεται η δυνατότητα, να μην μείνεις αδρανής παρατηρητής ή τιμητής των πάντων, αλλά να κάνεις κάτι. Να δημιουργήσεις δράση και αντίδραση, και να βάλεις το πετραδάκι σου ώστε να βελτιωθεί ο κλάδος που υπηρετείς.
Για να είμαι ειλικρινής, να πω εδώ πως με πάρα πολλά θέματα που γράφονται στο Gold Pig δεν συμφωνώ καθόλου. Τα διαβάζω μεν με ενδιαφέρον γιατί μου αρέσει να βλέπω πως αντιμετωπίζουν οι διάφοροι chefs τα θέματα που αφορούν στην εστίαση και προφανώς και στο FNL, και εννοείται δεν σχολιάζω ποτέ, ούτε καν πράγματα που μας θίγουν γιατί σέβομαι την άποψη του καθενός, ειδικά όταν την γράφει επώνυμα ... αν και έχω μια αλλεργία στις θεωρίες συνωμωσίας που αναπτύσσονται κάτω από θέματα που έχουν να κάνουν με την κριτική των εστιατορίων, τις λίστες και τα βραβεία. Ειδικά από ανθρώπους με τους οποίους δεν έχουμε ασχοληθεί ποτέ και ίσως και να μην ασχοληθούμε στο μέλλον γιατί απλά δεν θεωρούμε ότι είναι απαραίτητο.
Γενικά, τα σόσιαλ μήντια είναι μια παγίδα για εκείνους που τα χρησιμοποιούν σαν να μιλάνε με τους φίλους τους, και επιμένουν να ξεχνούν πως τα γραπτά μένουν, αλλά αν δεν τους νοιάζει εκείνους μια που εκτίθενται τόσο για τις αστειότητες που υποστηρίζουν όσο και για την παντελή απουσία ορθογραφίας πέρα απο την κοινή λογική, εμάς δεν μας νοιάζει εκατό. Στην τελική, νεράκι στον μύλο μας ρίχνουν αποδεικνύοντας πόσο σημαντικούς μας θεωρούν, γιατί αν δεν τους έκαιγε η γνώμη μας, δεν θα ασχολούνταν καθόλου. Οπότε τους ευχαριστούμε από καρδιάς.
Όμως, πίσω στο σημερινό κομμάτι, η όποια διαφωνία ή ένσταση μου δεν σημαίνει κατά κανέναν τρόπο πως δεν μπορώ και δεν θέλω να αναδείξω μέσα από το FNL αυτά που θεωρώ σωστά και σοβαρά, και να επικροτήσω μια πρωτοβουλία αξιέπαινη που μακάρι να την στηρίξει όχι μόνο ο κλάδος των chefs, αλλά η εστιατορική αγορά γενικότερα.
Εμείς ως FNL δηλώνουμε παρόντες αν μπορούμε να βοηθήσουμε με κάποιον ουσιαστικό και εφικτό τρόπο, και μέσα από αυτό το κομμάτι, ελπίζω πέρα από το να πληροφορηθεί όσο περισσότερος κόσμος γίνεται για αυτή την πρωτοβουλία, να ανοίξει μια πόρτα σοβαρού διαλόγου στον ευρύτερο χώρο της εστίασης, μια που όταν βελτιώνεται ένας κλάδος, βελτιώνονται και οι υπόλοιποι. Κρίκοι μιας αλυσίδας είμαστε όλοι, οπότε ας βάλουμε άπαντες ένα χεράκι, να βελτιωθεί αυτή η δουλειά που όλοι αγαπάμε, ο καθένας με τον τρόπο του και για τους δικούς του λόγους.
In the meantime, κύριοι Σάφτη και Νικολάου, χίλια μπράβο σας!
Συνδεθείτε ή Εγγραφείτε για να συμμετάσχετε στη συζήτηση