Σε πρόσφατη έξοδό μου επισκέφθηκα το Son Athens, στην Ηλιούπολη, όπου είχα την ευκαιρία να διαπιστώσω ότι κάποια fun restaurants – που προφανώς οι ιδιοκτήτες τους αφουγκράζονται ότι ζούμε σε μια εποχή που ο κόσμος αποζητά το μοντέλο «όλα σε ένα» για την έξοδό του – έχουν αποφασίσει να πάρουν την κουζίνα στα σοβαρά. Και αυτό έχει ως αποτέλεσμα να προσελκύουν ένα πιο πλατύ κοινό που εκτιμώντας την ποιότητα των προσφερόμενων υπηρεσιών δείχνει διατεθειμένο να μυηθεί στις πιο άγνωστες και αυθεντικές μορφές κάποιας έθνικ κουζίνας. Κάτι που, φυσικά, δεν γίνεται από τη μια μέρα στην άλλη. Και θα εξηγήσω τι εννοώ, αρχίζοντας από το τι είναι το Son Athens, που άνοιξε κάπου στις αρχές του Οκτώβρη, ως συνέχεια και μετεξέλιξη του δημοφιλούς all day Geluk, που λειτουργούσε για πάνω από μια δεκαετία στο ίδιο σημείο.
Ίσως αναρωτηθεί κανείς τι σημαίνει συνέχεια. Θα έλεγα αυτό που δηλώνει η φράση “not born yesterday” που διαβάζει κανείς και στο bord των πιάτων του∙ είναι ένα μαγαζί που δεν γεννήθηκε χθες. Όπως μας εξήγησε εκείνο το βράδυ ο ένας από τους συνεταίρους, ο κ. Σπύρος Αργυρίου (που συμμετέχει και στα Mario & Luigi, επίσης στην Ηλιούπολη και στο Neropistolo, στο Σύνταγμα): «είναι ο γιος που γίνεται πατέρας, ο πατέρας που υπήρξε γιος» είναι, δηλαδή, η συνέχεια του Geluk και του μπαρ του, που ονομαζόταν «Son Qué Padre». Η saga μιας οικογένειας, τρόπον τινά.
Στα πρακτικά, τώρα, θα πω για τις δύο φάσεις του χώρου που αιτιολογούν τον προσδιορισμό του Son Athens και ως all day: Από τις 11.00 ως 18.00 σερβίρουν ένα κλασικό micro bakery brunch. Το βράδυ, που φωτίζονται μόνο τα τραπέζια, διακριτικά, ο χώρος μεταμορφώνεται χάρη στο μισοσκόταδο, γίνεται πιο ατμοσφαιρικός, και ενώ, κάποια στιγμή, ανεβαίνουν τα μπιτ, σε ξεσηκωτικούς ρυθμούς, στην κονσόλα του DJ η κουζίνα αποκτά μια πιο latino ταυτότητα, πιο εστιατορική. Σε αυτό βέβαια συντελούν με την παρουσία τους ο executive chef ο Δημήτρης Αφεντάκης, με τον head σεφ Μανώλη Σιγέρη. Ναι, όπως ίσως καταλάβατε εννοώ τον σεφ-ιδιοκτήτη του εξαιρετικού μεξικάνικου Atole της οδού Γριβαίων – ο οποίος αυτή την εποχή είναι σε αναζήτηση νέας στέγης. Αν επισημαίνω την παρουσία του και το background του chef Δημήτρη Αφεντάκη είναι κυρίως για να δώσω ένα hint για την ταυτότητα της κουζίνας. Οι επιρροές της, όπως μπορεί κανείς να φανταστεί, είναι μεξικάνικές, με κάποια στοιχεία tex-mex (π.χ. ένα chili con carne ) και λατινοαμερικάνικα. Στοιχεία που εντοπίζονται και στις κοπές κρέατος οι οποίες συνοδεύονται από γευστικότατες σάλτσες και mole.
Συμφωνήσαμε πως επιβαλλόταν να ξεκινήσουμε τη δική μας βραδιά με ένα guacamole, το οποίο ήταν όπως το περίμενα πολύ γευστικό μεν, αλλά καθόλου καυτερό. Συνοδευόταν από ένα μπολάκι με χειροποίητα totopos (που μοιάζουν με τορτίγιες και φτιάχνονται από ειδικά επεξεργασμένο καλαμπόκι). Φυσικά δεν μείναμε στο ένα μπολάκι. Στη συνέχεια πήραμε μια παντζαροσαλάτα που πάντρευε το μεσογειακό στοιχείο με το λατιναμερικάνικο (είχε μάνγκο, ξινομυζήθρα, δυόσμο, φιστίκι Αιγίνης και παλαιωμένο ξίδι Jerez – από την Ισπανία). Ακολούθησε ένα εξαιρετικό ceviche λαβράκι, με μάνγκο, αγγούρι, χυμό εσπεριδοειδών και «κλωστούλες» τηγανητής γλυκοπατάτας, το οποίο «τίμησα» τόσο που ελπίζω να μην αδίκησα κάποιο συνδαιτυμόνα μου. Δοκίμασα και το γευστικά πολύ ενδιαφέρον, χορτοφαγικό tacos με τηγανητό μανιτάρι king oyster, κρέμα αβοκάντο, πίκλα φινόκιο, herb mayo και ρόκα. Μετά πήραμε και κοπές, που ήρθαν όλες κομμένες σε φετούλες σε στιλ tagliata: μια με χοιρινό iberico με κρέμα κολοκύθας και σάλτσα από ξίδι Jerez, μια από rib eye με καπνιστή σάλτσα chimichurri και μια τρίτη μπούτι κοτόπουλου, με salsa salmorejo – ενθουσιάστηκε, ο Ισπανός της παρέας.
Ως γνωστόν τα γλυκά δεν είναι το φόρτε μου, αλλά ομολογώ ότι εκείνο το cheesecake με το dulce de leche από κατσικίσιο γάλα ήταν το κάτι άλλο. Επίσης να πω ότι ο sommelier Πάνος Γιαννάκος (που ανήκει στην ομάδα των ιδιοκτητών, μαζί με τους Γιώργο Αργυρίου και τον Δεληγιαννάκη) έχει επιμεληθεί μια easygoing λίστα με καμιά 50αριά ετικέτες, που εστιάζει κυρίως στον ελληνικό και νοτιοαμερικανικό αμπελώνα. Κρίνοντας από το πόσο κρασί έπαιζε όχι μόνο στα τραπέζια γύρω μας, αλλά και σε όλο το γεμάτο εστιατόριο, συμπεραίνω ότι η λίστα του έχει κερδίσει το κοινό του Son Athens. Ήταν μια ευχάριστη βραδιά, με γευστικό πρόσημο, και αν με ρωτάτε, ναι, θα ξαναπάω.
Info: Λεωφόρος Ελ. Βενιζέλου 197, Ηλιούπολη, τηλ. (+30) 2109931190
Συνδεθείτε ή Εγγραφείτε για να συμμετάσχετε στη συζήτηση