Marianne, London: Έχω ένα μυστικό...στο Notting Hill

11 Δεκεμβρίου 2013
Πάνος Σταθόπουλος
Φεύγοντας πριν μερικές μέρες από το μικροσκοπικό εστιατόριο της Marianne Lumb σκεφτόμουν ότι μόνο στο Λονδίνο μπορείς να δεις αυτές τις αντιθέσεις που χαρακτηρίζουν τη Βρεττανική ιδιοσυγκρασία να γίνονται κάτι χειροπιαστό.


Στην ίδια πόλη να υπάρχει το υπερπολυτελές Berners tavern και το λιλιπούτειο Marianne restaurant και να είναι και τα δύο σημεία αναφοράς και συζήτησης.

Το εστιατόριο Marianne είναι το ανάλογο του ταξιδιωτικού βιβλιοπωλείου  που είχε ο Χιου Γκραντ στην ταινία «Νοτινγκ Χιλ», ένας μικρός χώρος για 14 άτομα που κόντρα σε κάθε λογική και business plan έχει γίνει τόπος συνάντησης  με το κοινό να είναι μείγμα από foodies, bloggers, yummy mummies και industry insiders. Το 2009, όταν η Marianne Lumb ήρθε δεύτερη στο Master chef: The Professionals και συνέχισε την καριέρα της σαν private chef κανείς δεν φανταζόταν ότι θα επέστρεφε με το δικό της εστιατόριο και με μια καινούρια πρόταση: ένα σχεδον ιδιωτικό εστιατόριο που μοιάζει με members club και προσφέρει υψηλή γαστρονομία αλλά μ’ένα θηλυκό touch. Μπορεί οι άνδρες σεφ να φτιάχνουν αριστουργήματα αλλά οι γυναίκες σεφ ξέρουν να μιλάνε στην καρδιά μας πράγμα που οφείλεται κατ’εμέ στην χρόνια εξάσκηση που κάνει το πολύπλοκο γυναικείο μυαλό να μεταφράσει και ν’απλοποιήσει τα πράγματα ώστε να τα κάνει συμβατά με την ανδρική αντίληψη. Και για να μη μιλήσω για ορμόνες και νευροδιαβιβαστές ας περιγράψω το φαγητό της Marianne.


Η παρουσίαση σε όλα τα πιάτα είναι πανέμορφη, η τεχνική άψογη και τα αρώματα ισορροπημένα. Ξεχώρισα από τα πρώτα το ριζότο με τα μανιτάρια cèpes αλλά τα χτένια με τον πουρέ αγκινάρας ήταν σχεδόν βαρετά. Έξοχο το καλκάνι με το μάραθο και τη μαρμελάδα λεμονιού αλλά το φιλέτο αν και σωστα ψημένο ήταν waguy μια επιλογή που με ξένισε μιας και η σεφ καταγεται από οικογένεια κρεοπωλών από το Leicestershire. Θα περίμενα ν’αναδείξει ντόπια κρέατα και πιο ενδιαφέροντα cuts. Με αποζημίωσε όμως το γλυκό, ένα αριστουργηματικό σουφλέ με δαμάσκηνα και ένα kick από Armagnac.

Το σερβις είναι καλό  και ο σομελιέ έχει φτιάξει μια πολύ καλή λίστα και με σωστές τιμές ειδικά για την περιοχή.

Αν έχω μια κριτική να κάνω είναι ότι οι επιλογές στο φαγητό ειναι ασφαλείς  με κάποιες επιρροές από τον Gordon Ramsay στην περιοδο 2006-2009. Ελπίζω στο μέλλον η Marianne να πειραματιστεί περισσότερο γιατί έχει ταλέντο, όνειρα και δουλεύει σκληρά. Της αξίζουν τα καλύτερα και σε μια δύσκολη οικονομικά εποχή η επιτυχία κάθε ανεξάρτητης προσπάθειας δίνει ελπίδα σε όλους.

ΒΑΘΜΟΣ: 7 / 10


Η Κλίμακα της Βαθμολογίας
Η κεντρική βαθμολογία στις κριτικές των εστιατορίων αφορά τη γεύση και μόνο, όπως άλλωστε και στα FNL Best Restaurant Awards.

0 - 4
Κακό
4.5 - 5
Μέτριο
5.5
Αποδεκτό
6 - 6.5
Καλό
7 - 7.5
Πολύ Καλό
8 - 8.5
Εξαιρετικό
9 - 10
Άριστο
*«βελάκι-σύμβολο»: το βελάκι προς τα πάνω, δεξιά από τον βαθμό, αν εμφανίζεται, συμβολίζει εστιατόριο που είναι κοντά στο να ανέβει το επόμενο βαθμολογικό σκαλοπάτι.
Σχόλια Χρηστών

Συνδεθείτε ή Εγγραφείτε για να συμμετάσχετε στη συζήτηση