Berberѐ: Πίτσα και μπίρα στην Φλωρεντία

Το 2010 τα δυο αδέρφια αποφάσισαν να εξερευνήσουν καινούριους τρόπους για να ανανεώσουν την πίτσα και εκτός από το προφανές που ήταν να βρίσκουν εποχιακά υλικά, φρέσκα και βιολογικά ήταν να πειραματιστούν με αλεύρια και διαφορετικές ζυμώσεις. Προωθώντας την ιδέα του slow food δημιούργησαν τα Berberѐ μια σειρά από πιτσερίες που προσφέρουν εύπεπτες πίτσες με βάσεις που ωριμάζουν 24 ώρες και είναι και χωρίς γλουτένη αλλά και χορτοφαγικές. Μαζί τους η ομάδα του Alce Nero, πάνω από χίλιοι παραγωγοί, αγρότες και μελισσοκόμοι που από τη δεκαετία του 70 αναπτύσσουν προϊόντα χωρίς τη χρήση φαρμάκων και χημικών.

Σήμερα έχουν 4 υποκαταστήματα και η επίσκεψη μου σε αυτό της Φλωρεντίας μου άφησε τις καλύτερες εντυπώσεις.Βρίσκεται στο Oltrarno μια συνοικία της πόλης γεμάτη από μικρά μαγαζάκια που φτιάχνουν κάθε είδους χειροποίητα αντικείμενα, απόλυτα ταιριαστό με τη «χειροποίητη» πίτσα του Berberѐ.

Ο χώρος είναι φωτεινός, μοντέρνος με τον ξυλόφουρνο να κυριαρχεί και ένα καλειδοσκόπιο να πιάνει όλο τον τοίχο, μια μοντέρνα τοιχογραφία που είναι σαν κλείσιμο του ματιού σε μια πόλη που είναι γεμάτη με τις ωραιότερες και πιο σημαντικές τοιχογραφίες σ’ολόκληρο τον πλανήτη.

Οι σερβιτόροι αλλά και οι πελάτες εκτός από μερικούς τουρίστες ανήκουν στην κατηγορία Ιταλοί χίπστερ δηλαδή χίπστερ λάιτ.

Το μενού χωρίζεται σε πρώτα, πίτσες κόκκινες και άσπρες και γλυκά και είναι κατα 60% χορτοφαγικό. Από τα πρώτα με ενθουσίασε το καρπάτσιο από παστό βακαλάο με ελιές κάππαρη και καραμελωμένα λεμόνια αλλά και το ψητό καρπούζι με parmigiano reggiano και balsamico. Έντονες, πυκνές γεύσεις, πιάτα με αρώματα και χρώματα χωρίς καμμιά βιασύνη και προσποίηση.

Από τις λευκές πίτσες λάτρεψα μια με σπεκ από το Τρεντίνο, γκοργκονζόλα καρύδια και μέλι και με ξάφνιασε ευχάριστα μια πολύ καλοκαιρινή με ψητό κοτόπουλο, τζατζίκι και αγγούρι. Από τις κόκκινες μια με μπουράτα, χοιρινό λουκάνικο και ξερά βερύκοκκα ήταν εξαιρετική με την γλύκα του φρούτου να «σπάει» τη σπιρτάδα του κρέατος. Βέβαια πέρα από τις γεύσεις αυτό που σε αφήνει άναυδο είναι η ζύμη της πίτσας που είναι ουσιαστικά ένα αλμυρό τραγανό μπριος, φουσκωτό, ζεστό και με πλούσια ψωμένια γεύση που συναρπάζει.  Και επιπλεόν δεν σε βαραίνει και τρώγεται και κρύο σαν πρωινό την επόμενη μέρα. Μιλάω εκ πείρας γιατί επειδή δεν μπορούσαμε 2 άτομα να φάμε τις 4 πίτσες που παραγγείλαμε μας τις δώσανε για το σπίτι.

Ειδικά στο εστιατόριο της Φλωρεντίας έχουν μια σειρά από artisan μπίρες από μικρούς παραγωγούς με πολύ ενδιαφέρουσες γεύσεις. Εγώ μπίρες δεν πίνω αλλά η παρέα μου με διαβεβαίωσε ότι ήταν εξαιρετικές σαν εμπειρία.

Στα γλυκά όμως που είμαι εξπέρ μπορώ να σας διαβεβαιώσω ότι ηταν πολύ καλά. Αν και στην Ιταλία η καλύτερη επιλογή για γλυκό είναι το παγωτό, δοκίμασα ενα τσιζκεικ τριαντάφυλλο και μια μους γιαούρτι με μέντα που ήταν ο τέλειος επίλογος για το δείπνο μας.

Σημείωση συντάκτη: Κοκα κόλα δεν σερβίρεται. (Μην είστε γύφτοι και κάνετε καβγά. Το μαγαζί είναι βιολογικό πέρα για πέρα)

Βαθμός: 7/10