The French Laundry at Harrods: Ένα pop-up εστιατόριο του Thomas Keller

12 Οκτωβρίου 2011
Πάνος Σταθόπουλος

Όταν τον περασμένο Αύγουστο το Harrods ανακοίνωσε οτι ο Thomas Keller θα μεταφέρει το περίφημο εστιατόριο του, The French Laundry, για 10 μέρες μέσα στο πολυκατάστημα, δημιουργήθηκε πανικός στο Λονδίνο. Τα media, οι food-bloggers, οι επαγγελματίες-σεφ και όσοι αγαπούν το καλό φαγητό έδωσαν μάχη για τις λίγες διαθέσιμες θέσεις και τη μοναδική ευκαιρία να δοκιμάσουν το φαγητό ενός θρύλου. Αν και εξαιρετικά ακριβό, 250 λίρες το άτομο, έγινε αμέσως sold-out, με αποτέλεσμα τα τηλέφωνα να μπλοκάρουν και η λίστα αναμονής να φτάσει τα 1500 άτομα.

Αρχικά απογοητεύτηκα γιατί ούτε οι γνωριμίες μου στο Harrods βοήθησαν, ούτε ο manager του Per Se-το άλλο εστιατόριο του Keller-στη Νέα Υόρκη μπόρεσε να μου βρει τραπέζι. Αλλά για καλή μου τύχη, ο καλός μου φίλος ο Sam, κατάφερε να κάνει κράτηση περνώντας 3 ώρες καθε μερα στο τηλέφωνο κι ετσι την Κυριακή με πήρε μαζί του. Αυτό που μπορώ να βεβαιώσω είναι οτι είναι μια μοναδική εμπειρία και πραγματικά αξίζει να ταξιδέψει κανείς ακόμα και μέχρι την Καλιφόρνια για να επισκεφτεί το original French Laundry. Μια και το εστιατόριο έκλεισε τις πόρτες του, δε νομίζω οτι έχει σημασία να περιγράψω μια σειρά από πιάτα, που εκ των πραγμάτων δεν μπορεί κανείς να δοκιμάσει πια. Σκέφτηκα όμως, προς τιμή του διευθυντή του FNL και της παλιάς του στήλης, να γράψω τι μου άρεσε και τι όχι. Λοιπόν έχουμε και λέμε:

ΧΑΡΗΚΑ:

  • Που στο τραπέζι εκτός από τα σερβίτσια του French Laundry, υπήρχε ένα βιβλίο 26 σελίδων, με όλους τους παραγωγούς και τους προμηθευτές των προϊόντων.
  • Γιατι τα περισσότερα υλικά είχαν έρθει από την Αμερική, ώστε η εμπειρία να είναι όσο το δυνατόν πιο αυθεντική.
  • Που εκτός από κλασσικά πιάτα όπως το Oysters and Pearls και το Montechristo Sandwich, υπήρχαν και μικρές εκπλήξεις εκτός καταλόγου.
  • Που ο ίδιος ο Keller ήρθε στο τραπέζι μας και μιλώντας μαζί του καταλαβαίνεις ότι το ταλέντο και η σκληρή δουλειά συνδυάζονται με ευγένεια και προσωπικό όραμα.
  • Που το γλυκό S’mores με καραμέλα, φυστικοβούτυρο, ποπκορν και marshmallows είναι το ωραιότερο πράγμα που έχω δοκιμάσει στη ζωή μου.
  • Γιατί φεύγοντας πήρα goodie bag μ’ένα τεράστιο Cake and jam.

ΜΟΥΤΡΩΣΑ:

  • Με την ψεύτικη πρόσωψη που είχαν φτιάξει και το πλαστικό χορτάρι στην είσοδο.
  • Που το προσωπικό παρ’ολο που ήταν ευγενέστατο, δεν ήξερε πως να φερθεί cool σε μια πόλη όπως το Λονδίνο.
  • Γιατί 250 λίρες το άτομο χωρίς νερό, κρασί και σέρβις είναι υπερβολική τιμή σε μια περίοδο που η παγκόσμια οικονομία περνάει κρίση.
  • Που για να μεταφέρουν τον αστακό από την Αμερική, άφησαν τεράστιο carbon footprint ακυρώνοντας έτσι οτιδήποτε έχει σχέση με βιολογικά προϊόντα.
  • Που δεν έχει ακόμα ανοίξει εστιατόριο ο Keller στην Ευρώπη.

 

Ότι όμως και να πει κανείς – και ειπώθηκαν πολλά, μέχρι και ποίημα έγραψε γνωστός blogger- είναι εμπειρίες σαν αυτή που σε προχωράνε ένα βήμα παραπέρα. Γιατί ο Keller δεν φτιάχνει απλά νόστιμα ή δημιουργικά φαγητά , αλλά διηγείται μια ιστορία μέσα από γεύσεις.

Η Κλίμακα της Βαθμολογίας
Η κεντρική βαθμολογία στις κριτικές των εστιατορίων αφορά τη γεύση και μόνο, όπως άλλωστε και στα FNL Best Restaurant Awards.

0 - 4
Κακό
4.5 - 5
Μέτριο
5.5
Αποδεκτό
6 - 6.5
Καλό
7 - 7.5
Πολύ Καλό
8 - 8.5
Εξαιρετικό
9 - 10
Άριστο
*«βελάκι-σύμβολο»: το βελάκι προς τα πάνω, δεξιά από τον βαθμό, αν εμφανίζεται, συμβολίζει εστιατόριο που είναι κοντά στο να ανέβει το επόμενο βαθμολογικό σκαλοπάτι.
Σχόλια Χρηστών

Συνδεθείτε ή Εγγραφείτε για να συμμετάσχετε στη συζήτηση