Πόρτα μεγάλη και κλειστή. Αυτό είναι το σήμα-κατατεθέν της παραδοσιακής αρχιτεκτονικής της περιοχής Σαρέντ όπου βρίσκεται και η νομαρχία του Κονιάκ στη νοτιοδυτική Γαλλία. Αν βρεθείς, μόνος και ξένος, να περιπλανιέσαι στους έρημους δρόμους κανένα βράδυ του χειμώνα, ο πανικός είναι εγγυημένος. Στις αγροτικές αυτές επαρχίες της Γαλλίας ο χρόνος μοιάζει πολλές φορές να έχει σταματήσει και πως θα μπορούσε άλλωστε να είναι διαφορετικά, όταν το προϊόν-φάρος του Κονιάκ, το ομώνυμο απόσταγμα σταφυλής, ορίζεται από τη διαχρονικότητά του;
Η πιο παλιά αποσταγματοποιία του Κονιάκ, η Augier,
ιδρύθηκε το 1643 δηλαδή πριν από 371 χρόνια. Το 1715 ιδρύθηκε η Martell. Το
1724 η Rémy Martin· το 1760, η Delamain· το 1765 η Hennessy· τo 1795 η Otard· το
1817 η Hine. Όλες έχουν απέραντα κελάρια παλαίωσης, γιατί προέλευση και παλαίωση
είναι οι δύο πιο σημαντικοί παράγοντες στην ποιοτική κατάταξη του σπουδαίου
αυτού ποτού.
Οι μεγάλοι οίκοι διαγωνίζονται μεταξύ τους για το ποιος έχει τα παλαιότερα και πλουσιότερα αποστάγματα στις αποθήκες τους και δημιουργούν γκάμμες που ξεκινούν από τα ευκολοπρόσιτα VS και VSOP για να καταλήξουν σε προϊόντα απίστευτης σπανιότητας που απευθύνονται σε ένα απειροελάχιστο ποσοστό του πληθυσμού της γης, κονιάκ μεγαλειώδη, μοναδικά και φυσικά πανάκριβα. Ο αγώνας είναι επιπέδου φόρμουλα 1 και οι βολίδες των εταιρειών, σε κρυστάλλινες καράφες Μπακαρά και Λαλίκ, ακούν σε ονόματα όπως L’Esprit της Courvoisier, Triomphe της Hine, Le Voyage της Delamain, Richard Hennessy της Hennessy και Louis XIII της Rémy Martin. Όπως και τα πιο ακριβά αυτοκίνητα τα αποστάγματα αυτά είναι απλησίαστα για τους «κοινούς θνητούς» παίζοντας εν μέρει τον ίδιο ρόλο, της «ατμομηχανής», για ολόκληρη τη γκάμμα των κονιάκ των εταιρειών. «Δείτε τι μπορώ να κάνω με ό,τι καλύτερο έχω στην κάβα μου και αγοράστε για την καθημερινή σας κατανάλωση τα άλλα μου κονιάκ», μοιάζουν να λένε οι αποσταγματοποιίες του Κονιάκ.
Aυτός είναι και ο λόγος που «brand ambassadors» όπως ο Alexandre Quintin περιδιαβαίνουν τη γη εκθειάζοντας προϊόντα όπως το Louis XIII της Rémy Martin. Στα 2.500 € η φιάλη, το «Λουί Τρεζ» της Ρεμί απευθύνεται σε πολύ λίγους. Ωστόσο, ο κ. Κεντέν πέρασε πρόσφατα από την Αθήνα για να μιλήσει σε καταναλωτές και επαγγελματίες, όχι μόνο για το Louis XIΙI, αλλά και για τα υπόλοιπα κονιάκ της Rémy Martin, ενώ συζήτησε για λίγο με το FnL στο όμορφο περιβάλλον του Alexander’s Bar του ξενοδοχείου Μεγάλη Βρετανία.
«Το στυλ της Rémy Martin είναι κονιάκ που συνδυάζουν έντονα αρώματα με πλούτο στη γεύση, διατηρώντας ισορροπία και αρμονία. Δεν θέλουμε να “ακούγεται” το βαρέλι, ούτε τα κονιάκ μας να γλυκίζουν στη γεύση», λέει ο κ. Κεντέν και είναι αλήθεια πως το VSOP Mature Cask Finish, που είναι η νέα εκδοχή του θρυλικού κατά κάποιο τρόπο VSOP της Rémy Martin, είναι ένα εντυπωσιακό κονιάκ απόλυτα στρογγυλεμένο από το τελείωμά του σε παλια βαρέλια Λιμουζέν για ένα χρόνο, αφού το ποτό έχει ολοκληρωθεί ως χαρμάνι. Εξάλλου η κατηγορία αυτή (VSOP) είναι «ειδικότης» της Rémy Martin η οποία το 1927 λάνσαρε τo VSOP Fine Champagne σε μία αγορά όπου κυριαρχούσαν τα κονιάκ VS, ενώ ήδη από το 1948 είχε αποφασίσει πως θα χρησιμοποιούσε μόνο σταφύλια από τις περιοχές Petite Champagne και Grande Champagne (δηλαδή τις δύο καλύτερες του Κονιάκ) για όλα του τα χαρμάνια.
Ρωτώ προκλητικά τον κ. Κεντέν κατά πόσο η αγορά ενός καλού μαλτ ουίσκι δεν είναι πιο συμφέρουσα για τον καταναλωτή σε σχέση με ένα αντίστοιχο κονιάκ, για να εισπράξω την απάντηση πως το ουίσκι λόγω σιτηρών δεν έχει την ίδια ευγενή καταγωγή όπως το κονιάκ. Πιο πεζά, ο κ. Κεντέν υποστηρίζει πως «το κονιάκ είναι πιο εύκολο να το δοκιμάσεις και να το χαρείς γιατί εκφράζεται με ανθώδη και φρουτώδη αρώματα σε φόντο μπαχαρικών όταν στα μαλτ υπερισχύουν τα μπαχαρικά και το ξύλο. Επίσης, το κονιάκ εξελίσσεται περισσότερο μέσα στο ποτήρι και είναι λιγότερο μονοδιάστατο από ένα μαλτ».
Βέβαια, όπως και οι παραγωγοί του ουίσκι, έτσι και του κονιάκ προσπαθούν να διευρύνουν την πελατεία τους μέσα από νέους τρόπους κατανάλωσης του προϊόντος. «Στις ΗΠΑ το κονιάκ είναι τάση στις ηλικίες 25 με 35 που το πίνουν σε κοκτέιλ, στην Ασία καταναλώνουν τα VSOP με πάγο στα μπαρ και τα XO με το φαγητό στο εστιατόριο. Στην Ευρώπη, αν και το κοινό είναι πιο παραδοσιακό, είναι έτοιμο να υιοθετήσει νέες συμπεριφορές που έρχονται από αλλού. Εξάλλου στην Ευρώπη έχουμε τους καλύτερους mixologists», λέει ο κ. Κεντέν, ο οποίος ήταν ο ίδιος μπάρμαν προτού ασχοληθεί με την προβολή του κονιάκ.
Για εμάς, τους «παραδοσιακούς», ποιοι άραγε είναι οι ιδανικοί συνδυασμοί κονιάκ με πούρο, ρωτώ τον «brand ambassador», που δηλώνει φανατικός καπνιστής πούρων; «Με ένα Rémy Martin VSOP μ’ αρέσει το Hoyo de Monterrey Epicure No. 2 και με το XO τo Cohiba Behike BHK 52 που έχει αρκετό σώμα για να ταιριάξει με το κονιάκ αυτό. Όσο για το Louis XIΙI, εδώ αναζητώ απαρεγκλίτως ένα πούρο εσοδείας, παλαιωμένο και όχι επιθετικό, που είναι πλατφόρμα ιδανική για την ανάδειξη των λεπτών αρωμάτων του ώριμου αποστάγματος. Από την άλλη, το αλκοόλ δημιουργεί μία λεπτή μεμβράνη στο εσωτερικό του στόματος που λειτουργεί ως φίλτρο για την ανάδειξη των αρωμάτων του πούρου. Για όσους δεν καπνίζουν προτείνω να δοκιμάσουν, μετά το φαγητό, το κονιάκ τους με το γλυκό».
Συνδεθείτε ή Εγγραφείτε για να συμμετάσχετε στη συζήτηση