Γεννήθηκε χάρη στη σύμπραξη ενός επιχειρηματία, του Γιώργου Παπαχριστοφόρου, με δύο ανθρώπους με πολύχρονη εμπειρία στο μοντέλο φιλοξενίας, που συνδυάζει την εστίαση με τη διασκέδαση, του Ανδρέα Ανδρουλακάκη, DJ, producer & compiler – γνωστού στους Αθηναίους από τα επιτυχημένα Doors και 4711, και από τα private clubs La Boom και Act – και του σεφ και επίσης ιδιοκτήτη, Δημήτρη Νίκολη, executive σεφ του Barbarossa της Πάρου.
Ο χώρος, με τα τραπέζια στρωμένα με λευκά τραπεζομάντιλα και τις μεταλλικές καρέκλες, παραπέμπει σε εστιατόριο ψαροφαγίας παλαιάς κοπής. Υπάρχει και μια δελεαστική ψαριέρα, φορτωμένη με μεγάλα, πελαγίσια ψάρια, αλλά και μικρότερα. Πληροφορούμαι δε ότι τα οστρακόδερμα, τα θαλασσινά και τα οστρακοειδή έρχονται, καθημερινά, από τη Χαλκίδα.
Σχεδόν απέναντί της, βλέπω μια κονσόλα ήχου, όπου ο dj ετοιμάζεται να ντύσει με ήχο τη βραδιά. Μέχρι εκείνη τη στιγμή, όμως, ο μόνος που «μιξάρει» είναι ο σεφ Δημήτρης Νίκολης, στην κουζίνα του. «Διασκευάζει» συνταγές από το ρεπερτόριο της ελληνικής ψαροφαγίας, προσθέτοντάς τους κάποιες πιο σύγχρονες πινελιές, άλλες με εξαιρετική επιτυχία, όπως η πούδρα αυγοτάραχου και το cracker από μελάνι σουπιάς στην ταραμοσαλάτα, ή το καπνιστό χέλι Μεσολογγίου, το τραγανό ρεβίθι και το σουμάκ στο χούμους. Για μένα, βέβαια η συνδυαστική του δεινότητα επιβεβαιώθηκε σε ένα από πιο απλά του πιάτα, σ’ εκείνη την εξαιρετική σαλάτα με τα φασολάκια, τα κυβάκια παντζαριού, τα λευκά και μαύρα ρεβίθια και την καλοδεμένη βινεγκρέτ με σουσάμι. Την εκτίμησα και την «τίμησα» με το παραπάνω, παρότι τα φασολάκια της ήταν κάπως σκληρά – φευ, έχει περάσει η εποχή τους.
Σε άλλα πιάτα,
όμως, υπήρχαν υλικά που, κατά τη γνώμη μου, κάλυπταν τη θαλασσινή ταυτότητα της
πρώτης ύλης. Το πιο χαρακτηριστικό παράδειγμα ήταν εκείνο το λάδι τρούφας στο
ταρτάρ με τις φρεσκότατες καραβίδες τις οποίες σερβίρει πάνω σ’ ένα αέρινο κράκερ
ρυζιού. Κάτι παρόμοιο ένιωσα δοκιμάζοντας τα νόστιμα, ομολογώ, λινγκουίνι του:
το ταρτάρ γαρίδας Κοιλάδας «πνιγόταν» σε μια πληθωρική σάλτσα σαμπάνιας.
Σίγουρα, όταν πια ξεκαθαρίσει ποιο είναι το κοινό του, το Sea You Restaurant|Mezeri θα βρει τα πατήματα του. Σε γενικές γραμμές, βρίσκω πως είναι μια καλή πρόταση για μια χαλαρή έξοδο με θαλασσινό πρόσημο. Σκοπεύω, μάλιστα, να επιστρέψω, κάποιο μεσημέρι Σαββάτου, για να δοκιμάσω και την πρόταση του mezeri. Βέβαια, πιθανόν να χρειάζεται να εξηγήσω τι σημαίνει εκείνο το mezeri, που ακολουθεί το όνομα του εστιατορίου. Πρόκειται για μια χιουμοριστική λεξιπλασία (από το μεζές+ούζο), όπως λέμε και σουβλακερί – κατά το boulangerie, croissanterie, pâtisserie. Ο γαλλικίζων αυτός νεολογισμός, λοιπόν, περιγράφει την πιο χαλαρή φάση και το ειδικό μενού που έχει σχεδιάσει ο σεφ, ειδικά για τα μεσημέρια του Σαββατοκύριακου, το οποίο περιλαμβάνει τους πιο δημοφιλείς μεζέδες των παραδοσιακών μας ουζερί.
.
Sea You Restaurant|Mezeri: Καρνεάδου 25, Lemos International Centre, Κολωνάκι, τηλ. 210 729 4056, https://seayou-athens.com/
Ανοιχτά: καθημερινά από τις 18.00, Σαββατοκύριακα και μεσημέρι. Τιμή: €50-70
Σημείωση: Και μια ακόμα είδηση: Ακριβώς δίπλα στο Sea You Restaurant |Mezeri, μεταφέρθηκε το 42 Bar Athens – το διάδοχο σχήμα του εμβληματικού, old school 42 Bar, που λειτουργούσε στη στοά Μπολάνη, στην Κολοκοτρώνη. Ξαναγύρισε και πάλι ως cocktail bar με τον Σπύρο Κερκύρα και πάλι επικεφαλής. Αυτή τη φορά όμως τα πιάτα του φέρουν την υπογραφή του σεφ Δημήτρη Νίκολη.
Επίσης στον όροφο, ακριβώς πάνω από το Sea You, ανοίγει ξανά, 12 χρόνια μετά, το μπαρ Doors Live Art Space, ξεκινώντας με το Vaginahood μια πολύ ιδιαίτερη, μουσικοθεατρική παράσταση σε σκηνοθεσία Πηνελόπης Αναστασοπούλου.
Συνδεθείτε ή Εγγραφείτε για να συμμετάσχετε στη συζήτηση