Η ιστορία των αγγλικών pubs ξεκινάει από τα μεσαιωνικά ale houses, όπου τοπικοί ζυθοποιοί σέρβιραν την μπίρα τους μαζί με απλό φαγητό. Παραδοσιακά πιάτα όπως το ploughman’s lunch, ένα κρύο γεύμα με τυρί ψωμί, αγγουράκι τουρσί και κρεμμύδι, ήταν ιδανικό και γρήγορο για τους εργάτες της υπαίθρου ενώ για την εργατική τάξη ως φθηνή και χορταστική επιλογή εμφανίστηκε των 19ο αιώνα το περίφημο fish & chips.
Η μουσική ήταν πάντα εκεί. Τα παραδοσιακά τραγούδια, τα sea shanties των ναυτικών και οι τοπικές μπαλάντες αποτελούσαν το soundtrack των αγγλικών pubs για αιώνες. Τα pub piano ήταν όργανα συνήθως παλιά, στριμωγμένα σε μια γωνία όπου μπορούσε ο καθένας να παίξει και να τραγουδήσει μετατρέποντας μια απλή βραδιά σε γιορτή. (καμία σχέση με τα πιάνο που υπήρχαν στα saloon στην Αμερική και στα οποία έπαιζαν επαγγελματίες μουσικοί).
Η μεγάλη μουσική επανάσταση των pubs ξεκίνησε στα τέλη της δεκαετίας του 1950 όπου νεαροί μουσικοί όπως ο Lonnie Donegan μετέτρεψαν τις pubs σε αυτοσχέδιες σκηνές, παίζοντας μουσική με κιθάρες και κοντραμπάσο. Την δεκαετία του 60 χώροι που τεχνικά δεν ήταν pubs αλλά η ατμόσφαιρα τους ήταν παρόμοια εκτίναξαν τον συνδυασμό ζωντανής μουσικής με το φαγητό. Tο Marquee στην Oxford street όπου πρωτοέπαιξαν συγκροτήματα όπως οι Rolling Stones, οι Led Zeppelin και οι Yardbirds σέρβιρε φθηνή μπύρα και τηγανιτό κοτόπουλο ενώ στο The George Tavern στο East End έχουν εμφανιστεί πρόσφατα οι Arctic Monkeys, οι Blur και οι Oasis.
Την δεκαετία του 70 το φαγητό των Pubs έγινε σήμα κατατεθέν των punkers μιας και ήταν απλό, φθηνό και χορταστικό που έδινε ενέργεια για «μεγάλες» νύχτες διασκέδασης. Τα κλασικά πιάτα ήταν Fish & Chips η πίτες με πουρέ πατάτας, τα γνωστά pie & mash. Οι ιδιοκτήτες των pubs συνειδητοποίησαν ότι η μουσική έφερνε κόσμο και ο κόσμος κατανάλωση. Πολύ γρήγορα τα περισσότερα μαγαζιά σέρβιραν δωρεάν γεύματα στα συγκροτήματα δημιουργώντας έτσι ένα οικοσύστημα αλληλοϋποστήριξης. Ξεχωριστή αναφορά αξίζει η pub Cart & Horses στο Stratford που οι Iron Maiden έπαιζαν σχεδόν κάθε εβδομάδα από το 1976 έως και το 1978.
Τα 80s και τα 90s έφεραν νέα κύματα μουσικής και οι pubs εξακολουθούσαν να είναι το κέντρο όλης της μουσικής δράσης. Το Dublin Castle στο Camden Town που σέρβιρε μπριζόλες έγινε το σπίτι του indie rock ενώ το The Water Rats φιλοξένησε πρώτες εμφανίσεις συγκροτημάτων όπως οι Oasis και οι Radiohead. Η Britpop έφερε μια νέα σχέση με το φαγητό των Pubs. Το Fish & Chips καθώς και το Sunday Roast (μεγάλη αγάπη του γράφοντα) έγιναν κομμάτια της βρετανικής κουλτούρας που αναδεικνυόταν με τους στίχους των Blur και των Pulp.
Σήμερα οι αγγλικές Pubs βιώνουν μια γαστρονομική αναγέννηση που θα φαινόταν αδιανόητη στους punkers της δεκαετίας του 70. Η κίνηση των gastropubs που ξεκίνησε την δεκαετία του 90 μετέτρεψε πολλές παραδοσιακές pubs σε προορισμούς για fine dining διατηρώντας την χαλαρή ατμόσφαιρα αλλά αναβαθμίζοντας κατά πολύ την κουζίνα.
Το The Harwood Arms στο Fulham κέρδισε το πρώτο του αστέρι Michelin σερβίροντας κρέας ελαφιού από τα Berkshire Downs και αγριογούρουνο από την περιοχή του Hampshire σε ένα χώρο που εξακολουθεί να μοιάζει με παραδοσιακή pub. Το Anchor & Hope στο νότιο Λονδίνο σερβίρει κυρίως πιάτα για τη μέση με αρκετές επιρροές από την μεσογειακή κουζίνα ενώ διατηρεί την πολιτική να μη δέχεται κρατήσεις.
Η επανάσταση που έφεραν οι μικρές ζυθοποιίες τα τελευταία χρόνια έδωσε νέα ώθηση στις pubs. Μπυραρίες όπως η Brew Dog άνοιξαν pubs που σερβίρουν street food επηρεασμένο απ’ όλες τις κουζίνες του κόσμου ενώ θεωρείται πλέον πολύ σύνηθες τα fish & chips να συνυπάρχουν στο μενού με τηγανιτό κοτόπουλο και μεξικάνικα tacos. Πολλές pubs έχουν διατηρήσει τη μουσική παράδοση κάποιες βάζοντας DJs ενώ κάποιες άλλες όπως η The Old Blue Last φιλοξενούν συγκροτήματα για ζωντανές εμφανίσεις σε συνδυασμό με κλασικές αγγλικές συνταγές που έχουν πειραχθεί για να ταιριάζουν στο πνεύμα της εποχής.
Οι σημερινές αγγλικές pubs αντιμετωπίζουν την πρόκληση να διατηρήσουν την ταυτότητά τους και ταυτόχρονα να εξελιχθούν. Κάποιες έχουν μετατραπεί σε υβριδικούς χώρους που συνδυάζουν street food markets με ζωντανή μουσική ενώ από την άλλη πλευρά υπάρχουν μαγαζιά όπως η Ye Olde Mitre στο Holborn που σερβίρει παραδοσιακές συνταγές σε ένα κτήριο του 1546.
Η πανδημία έφερε νέες προκλήσεις αλλά και νέες ευκαιρίες. Πολλές pubs άρχισαν να προσφέρουν το φαγητό τους σε πακέτο ενώ την περίοδο που τα μαγαζιά εστίασης έβαζαν λουκέτο, πολλές από αυτές έδιναν τον χώρο τους σε συγκροτήματα για να κάνουν τις πρόβες τους και να ηχογραφούν μουσική.
Ακόμα και αν οι δεκαετίες περνάνε από δίπλα μας τόσο γρήγορα, η μαγεία που γεννιέται όταν το καλό φαγητό και η καλή μουσική συναντιούνται σε ένα χώρο παραμένει σταθερή. Η ιστορία των αγγλικών pubs είναι η ιστορία μιας κουλτούρας που αντιλαμβάνεται ότι μερικές από τις καλύτερες στιγμές της ζωή μας συμβαίνουν όταν μοιραζόμαστε φαγητό και μουσική με ανθρώπους, έστω και για μια βραδιά.
Συνδεθείτε ή Εγγραφείτε για να συμμετάσχετε στη συζήτηση