Αν και η σημαία της Κρητικής επανάστασης υψώθηκε πριν από μια 25ετία στα Χανιά, ο πανέμορφος νομός της Κρήτης δεν έχει εμφανίσει την δυναμική του Ηρακλείου. Δεν ξέρω αν οι στενοί παραδοσιακοί δεσμοί με τον Μαρουβά- το υψηλόβαθμο, οξειδωμένο κρασί από την ποικιλία Ρωμέικο- έχουν παίξει τον ρόλο της για αυτή την «απουσία», όμως τα τελευταία χρόνια τα Χανιά κάνουν ολοένα πιο εμφανή την παρουσία τους όχι μόνο ποσοτικά αλλά και ποιοτικά.
Το οινοποιείο της οικογένειας Ντουράκη δίχως αμφιβολία βρίσκεται στην πρώτη γραμμή αυτής της νέας κατάστασης με όπλα του μια από τις πλέον δυνατές επισκέψιμες υποδομές του νησιού και την φρέσκια ματιά που του προσδίδουν ο Αντώνης και η Εύη, άξιοι εκπρόσωποι της δεύτερης γενεάς. Βέβαια πίσω από όλα αυτά βρίσκεται η εμπειρία και η σοφία των Αντρέα και Ελένης Ντουράκη που το 1988 αποφάσισαν να ανοίξουν τα δικά τους φτερά στα ημιορεινά του Αλίκαμπου Χανίων.
Πολλές οι ποικιλίες (ντόπιες και διεθνείς) που οινοποιούνται για να δώσουν μια σχετικά εκτεταμένη, με βάση τις 250000 φιάλες της ετήσιας παραγωγής, συλλογή. Μια ιδιαίτερα βροχερή και μουντή μέρα είχα την ευκαιρία να δοκιμάσω το μεγαλύτερο μέρος της, αρχής γενομένης από το αγαπημένο μου Pavo 2024 (7,5/10). Αυτό το blanc de noir Ρωμέικο διαθέτει μια ισορροπημένη, απαλλαγμένη από τανίνες γεύση που θυμίζει Κυδωνίτσα, όμως στην τρέχουσα εσοδεία παρουσιάζεται πιο αρωματικό από ποτέ, με κίτρινα φρούτα και βούτυρο να κυριαρχούν στη μύτη.
Κάποια οινοποιεία του νησιού έχουν βαλθεί να μας αποδείξουν ότι βιαστήκαμε να ξεγράψουμε την πολυφυτεμένη Βηλάνα από την ποιοτική ποικιλιακή λίστα και ο Ντουράκης είναι ένα από αυτά. Το Monoceros 2024 (7,5/10) μοσχοβολά ανανά και κατιφέ ενώ παράλληλα αριστεύει τόσο στην ισορροπία όσο και στη σχέση ποιότητας τιμής.
Το Λευκό Kudos 2024 (7,5/10) και το Zelos 2024 (7,5/10) είναι δύο ανάλαφρες προτάσεις από Μοσχάτο Σπίνας και Malvasia Aromatica αντίστοιχα, που μοιράζονται αρώματα τριαντάφυλλου και μανταρινιού αλλά και σχετικά ντροπαλές μύτες.
Φυσικά ένα Βιδιανό δεν θα μπορούσε να απουσιάζει από ένα Κρητικό οινοποιείο, όμως το τροπικό, βανιλάτο και γεμάτο κίτρινα φρούτα πληθωρικό Lihnos 2024 (8/10) δεν «γεμίζει» απλώς την γκάμα αλλά αναδεικνύεται και στο δυνατότερο λευκό του παραγωγού. Το βαρέλι δείχνει να τα πηγαίνει λίγο χειρότερα με το Chardonnay Sur Lie 2022 (7/10) αφού αφήνει μια τονισμένη αίσθηση οινοπνεύματος σε ένα κατά τα άλλα ξηροκαρπάτο και αρκούντως όξινο σύνολο.
Δυστυχώς δεν δοκίμασα το Monoceros Rose που πάντα τιμούσε τον Best Buy τίτλο που του έχω απονείμει, όμως το blend Grenache Rouge/Syrah Zelos Rose 2024 (7,5/10) αναπλήρωσε επάξια το κενό με γεμάτη, στρόγγυλη γεύση και δροσερή ισορροπία.
Τα κόκκινα αντιπροσωπεύουν περίπου το 30% της συνολικής παραγωγής, όμως αυτό σημαίνει μόνο ποσοτική και όχι γευσιγνωστική υστέρηση έναντι των λευκών. Το Impromptu 2021 (7,5/10) είναι ένα 100% Μανδηλάρι που τιμά την τυπικότητα της ποικιλίας. Και το πράττει με μύτη κοκκινόμαυρων φρούτων και δέρματος, μέτριο σώμα, καλή οξύτητα και άγριες τανίνες που απαιτούν 2-3 παλαίωσης στην φιάλη. Το ίδιο θα μπορούσε να ειπωθεί και για το Kudos Syrah 2023 (7,5/10) το οποίο φέρνει στο ποτήρι φυτικότητα ευκαλύπτου, σχετικά χαμηλή οξύτητα και λίγες τανίνες, απαιτώντας ανάλογη παλαίωση.
Πάντα πίστευα ότι το Lihnos Red είναι το κορυφαίο ερυθρό του οινοποιείου και το 2022 (8/10) μάλλον ενισχύει αυτή μου την άποψη. Αυτό το βασισμένο στο Cabernet Sauvignon blend διαθέτει κλασικό χαρακτήρα πράσινης πιπεριάς, καλύτερη συμπύκνωση αλλά και εντυπωσιακό μάκρος. Ένα από τα κορυφαία κρητικά δείγματα του πολυταξιδεμένου σταφυλιού που θα φθάσει στο ζενίθ του περί το 2030.
Το Pavo αποτέλεσε ένα υπέροχο Ρωμέϊκο amuse bouche και το Euphoria 2024 (8/10) ένα υπέροχο Ρωμέϊκο επιδόρπιο. Τα σταφύλια λιάζονται για 8-10 μέρες όμως η μικρή ωρίμανση δεν λαμβάνει χώρα σε βαρέλι αλλά σε inox. Αν και τα τελευταία χρόνια η γεμάτη σταφίδα, σχετικά άγλυκη και μαλακή cuvee δεν διαθέτει την μαγεία των πρώτων εσοδειών, εξακολουθεί να τιμά το είδος και την ιδιαίτερη ποικιλία από την οποία προέρχεται.
Αν είσαστε κυνηγοί διαμαντιών όπου ψάχνετε για το ένα και μόνο διαμάντι μέσα σε τόνους οινικής λάσπης (και όχι οινολάσπης!) τότε ίσως πρέπει να κοιτάξετε πέρα από το Οινοποιείο Ντουράκη. Γιατί ο παραγωγός από τον Αλίκαμπο Χανίων προσφέρει ακριβώς το αντίθετο: μια εκτενή συλλογή της οποίας όποιο μέλος και να επιλέξεις θα βρεθείς μπροστά σε ένα πολύ καλό κρασί. Και πιστέψτε με, αυτό δεν είναι διόλου εύκολο!
Συνδεθείτε ή Εγγραφείτε για να συμμετάσχετε στη συζήτηση