Το Ρίνι το ‘κάνε …και αυτές είναι οι πρώτες εντυπώσεις μας

Ένα από τα αγαπημένα σπορ της Μαρίνας Χρονά (SantoBelto) φαίνεται πως είναι οι γκάφες. Έτσι, ο Πειραιώτης σύντροφος και συνεταίρος της, Νίκος Τσιλίδης, αποφάσισε να της κολλήσει το παρατσούκλι «μπακαλιάρος», που στην πειραιώτικη αργκό σημαίνει «γκαφατζής». Από μπακαλιάρος έγινε μπακαλιαρίνι και έπειτα μετατράπηκε σε «ρίνι», αποκτώντας γρήγορα δικιά του ταυτότητα μια και για ό,τι ασυνήθιστο έκανε η Μαρίνα Χρονά έσπευδε να τονίσει πως «το ρίνι το ‘κάνε». Αυτό έγραψε και στον τοίχο της ανοιχτής κουζίνας του νέου της γαστρομαγειρείου, δίνοντάς του την πλήρη ευθύνη των μαγειρικών πεπραγμένων.

Το Ρίνι έκανε την εμφάνισή του αυτό το καλοκαίρι σε ένα δρομάκι στα πέριξ των Εξαρχείων, φέρνοντας καινούργιο αέρα στο χώρο όπου παλιά στεγαζόταν το γραφικό ψιλικατζίδικο της γειτονιάς. Πέρα από το παρκέ και την ξύλινη σκάλα, το μαγαζί έχει πλήρως ανακαινισθεί, δίνοντας έμφαση στη λιτή διακόσμηση και τα βιομηχανικά στοιχεία. Τα περισσότερα τραπέζια είναι απλωμένα στον πεζόδρομο ενώ κάνα-δυο στρώνονται στη λιλιπούτεια σάλα, η οποία αγκαλιάζεται έξυπνα από πτυσσόμενες τζαμαρίες που της παρέχουν άπλετο φως και, όταν ανοίγουν, την κάνουν να φαίνεται αισθητά μεγαλύτερη. Ένας από τους τοίχους του μαγαζιού παραμένει σκόπιμα ημιτελής, επιδεικνύοντας τα τούβλα. Μοιάζει με συμβόλο της ατελείωτης εξέλιξης που πρέπει να έχουν οι κουζίνες. Ταυτόχρονα, αποτελεί καμβά για τα έργα τέχνης του Φίλιπ – hin, όπως είναι ευρύτερα γνωστός στον καλλιτεχνικό κόσμο – τα οποία εκτίθενται πάνω του και διατίθενται, μάλιστα, προς πώληση.

Η κουζίνα έχει παραδοσιακή βάση με προσωπικές πινελιές της σεφ, που δεν αλλοιώνουν την αυθεντικότητα τους. Το μενού αλλάζει σύμφωνα με την εποχικότητα ενώ, ανάλογα με τα διαθέσιμα υλικά, την εμφάνιση τους κάνουν αρκετές φορές και ένα με δύο πιάτα ημέρας. Έμφαση δίνεται, επίσης, στα προϊόντα μικρών ντόπιων παραγωγών, όπως το νοστιμότατο λουκάνικο μαύρου χοίρου από φάρμα της Λάρισας που στόλιζε τις πατάτες γιαχνί με τυροκαυτερή – ένα από τα πιάτα που δοκίμασα την ημέρα της επίσκεψής μου. Πολύ αξιόλογα ήταν επίσης τα τσαουλιά με μυρωδικά, καβουρδισμένα αμύγδαλα, κρέμα αβοκάντο και σάλτσα λάιμ, που χάριζαν γήινα αρώματα αλλά και όμορφη βουτυράδα και οξύτητα στη γεύση, τα σωστά βρασμένα μακαρόνια με ραγού κόκορα και γραβιέρα Σύρου, καθώς και το μελωμένο κατσικάκι με κουσκούς και αρσενικό Νάξου από το τυροκομείο Μπαμπούνη. 

Από τα επιδόρπια ξεχώρισα τις «crepes αλλά suzette» με ψημένα ροδάκινα, που συνδύαζαν γλυκά, πικρούτσικα και όξινα στοιχεία. Την προσοχή μου τράβηξε και η ρεβυθάδα με σωτέ καλαμάρι και ταχίνι, που σε συνδυασμό με τις ωραίες γεύσεις και τις φιλικότατες τιμές θα με κάνουν να επισκεφθώ ξανά το Ρίνι. Η λίστα κρασιών είναι ενδιαφέρουσα και αποτελείται από επιλογές της σεφ και περιλαμβάνει ετικέτες μικρών εγχώριων οινοποιείων, με τις περισσότερες να διατίθενται και σε ποτήρι.

Info: Ρεθύμνου 8, Αθήνα, τηλ. 210 8836 781

Φωτογραφίες Άννα Τασιούλα