Θα ξεκινήσω από την κορυφαία τριάδα που τόσο άξια εκπροσώπησε τους Έλληνες οινοχόους στον διαγωνισμό του 2016. Επιπλέον ήταν και μια εξαιρετική απεικόνιση της ελληνικής αγοράς με την έννοια ότι στην τριάδα αυτή εκπροσωπήθηκε –και αναδείχθηκε- η σύγχρονη τάση των wine-bar, τα κορυφαία ξενοδοχεία και ο πολυτελής τουρισμός μας και βέβαια τα κορυφαία εστιατόρια της χώρας.
Πρώτος αναδείχθηκε ο Άρης Σκλαβενίτης. Ο νεαρός οινολόγος και σομελιέ ήταν αποτελεσματικός, ψύχραιμος, σωστός και κέρδισε. Μαζί του –κατά την προσωπική μου αντίληψη τουλάχιστον- κέρδισαν και τα αθηναϊκά wine-bar. Ο Άρης Σκλαβενίτης εργάζεται στο Oinoscent, το wine-bar που βραβεύτηκε από εμάς στα FnL Best Bar Awards! Κέρδισε η αποτελεσματικότητα, η ψυχραιμία, η ορθότητα αλλά ταυτόχρονα και η πιο χαλαρή προσέγγιση του επαγγέλματος του σομελιέ.
Παρακολουθώντας τον δεύτερο, τον Απόστολο Πλαχούρα του Danai Beach Resort, σκεφτόμουν ότι το επάγγελμα του οινοχόου (όπως και πολλά επαγγέλματα που έχουν να κάνουν με το κρασί) είναι επαγγέλματα που έχουν να κάνουν με τη διασκέδαση, την ψυχαγωγία, με κάτι ευχάριστο. Πιστεύω ότι αυτό δεν θα πρέπει να το ξεχνούν ούτε οι σομελιέ, ούτε εμείς οι δημοσιογράφοι …το να παίρνουμε τη δουλειά μας –και τον εαυτό μας- πιο σοβαρά από ότι χρειάζεται είναι πάντα ένα θέμα. Δημιουργεί έπαρση, στόμφο και τελικά μπορεί να εντυπωσιάζει αλλά ταυτόχρονα απομακρύνει τον κόσμο από το κρασί και στο κάτω-κάτω το ακριβώς αντίθετο είναι το ζητούμενο. Μην με παρεξηγήσετε, δεν προσάπτω αυτά στον κ. Πλαχούρα. Είναι απλά σκέψεις που έκανα από το τραπέζι των κριτών παρακολουθώντας τον –ιδιαίτερα απαιτητικό- διαγωνισμό.
Ο τρίτος νικητής, ο Άγγελος Αντωνίου της Σπονδής, ήταν ο λιγότερο έμπειρος στην κορυφαία τριάδα και σε αυτούς τους διαγωνισμούς η εμπειρία μετρά καθοριστικά. Δεν είναι απλό να ανταπεξέλθει κανείς σε τόσες δύσκολες δοκιμασίες παρουσία κοινού και μάλιστα σε ασφυκτικά χρονικά περιθώρια.
Ο Πανελλήνιος διαγωνισμός που γίνεται σύμφωνα με τα πιο αυστηρά πρότυπα της παγκόσμιας ένωσης οιχόοων, της ASI, είναι δύσκολος και γεμάτος παγίδες για τους διαγωνιζόμενους. Ασφαλώς απαιτεί γνώση και ταλέντο, αλλά και ψυχραιμία και εγρήγορση για να αποφύγει κανείς τις «παγίδες» και τις τρικλοποδιές. Μια σειρά από δοκιμασίες, όπως για παράδειγμα η «τυφλή» αναγνώριση πέντε αποσταγμάτων είναι σχεδιασμένες για να εντυπωσιάζουν το κοινό και να δημιουργούν μύθο γύρω από το επάγγελμα του οινοχόου, να το εξιδανικεύουν. Ωστόσο δεν έχω καταλήξει ακόμη -μετά από 20 και πλέον χρόνια που παρακολουθώ ή κρίνω (ή ακόμη και συμμετέχω μια και έχω πάρει και ο ίδιος μέρος στον πανευρωπαϊκό διαγωνισμό της Ruinart στο μακρινό 1994)- αν τελικά αυτές οι δοκιμασίες εξιδανικεύουν ή απομυθοποιούν το επάγγελμα ….αλλά και ορισμένα προϊόντα. Αν ένας κατά τεκμήριο έμπειρος δοκιμαστής, δεν μπορεί σε τυφλή δοκιμή –έστω και υπό πίεση- να διακρίνει μεταξύ ενός κονιάκ της Grande Champagne και μιας τζιβανίας ή μπερδεύει το τζιν με το τσίπουρο τότε –αναρωτιέμαι- πόση εμπιστοσύνη πραγματικά εμπνέει ο ίδιος ή πόσο απομυθοποιείται εκείνη την στιγμή ένα κορυφαίο προϊόν; Δεν είμαι καθόλου βέβαιος ότι ο κόσμος που παρακολουθεί είναι σε θέση να κατανοήσει πόσο δύσκολο είναι στην πραγματικότητα αυτό που ζητούν εκείνη την στιγμή από αυτούς τους ανθρώπους. Ιδιαίτερα όταν όλοι έχουμε δει στο σινεμά τον James Bond να αναγνωρίζει μια Dom Perignon και την εσοδεία της με μια μυτιά! Θα μου πείτε βέβαια ότι ο ίδιος ήρωας κάνει πολύ πιο απίστευτα πράγματα στα έργα …αλλά οκ εμείς εδώ ασχολούμαστε απλά με το κρασί και τη γαστρονομία…
Συνδεθείτε ή Εγγραφείτε για να συμμετάσχετε στη συζήτηση
Πολύ σημαντική η προώθηση του ελληνικού αμπελώνα από site γεύσης. Η προώθηση αυτή θα είναι πιο πετυχημένη αν προωθείται και η απαγόρευση καπνίσματος! Πρόσφατα κάλεσα για κράτηση σε εστιατόριο Βορείου Προαστίου, με καλή κάβα, ζητώντας θέση σε χώρο μη καπνιστών (αν και δεν είναι νόμιμη η διατήρηση αίθουσας καπνιστών, αλλά με ανοχή λειτουργούν σε πολλές ανάλογες επιχειρήσεις). Μου δηλώθηκε ότι "το εστιατόριο είναι καπνιστών". Ασφαλώς κανένα εστιατόριο δεν μπορεί να είναι καπνιστών (νόμος 3868/2010) και κανένας χώρος εστιατορίου αν είναι στεγασμένος δεν είναι καπνιστών, αν δηλ. δεν είναι αίθριος σύμφωνα με την εγκύκλιο αρ.πρωτ.Γ.Π.120995/30.9.2010. Είχα καιρό να επισκεφτώ το συγκεκριμένο εστιατόριο (πριν την πρόσφατη ανακαίνισή του) και διάβασα καλή κριτική εδώ στο site, αλλά η επιλογή να λειτουργεί επιτρέποντας το κάπνισμα σημαίνει ότι -ανεξαρτήτως εξαερισμού- δεν ενδιαφέρονται να επιβάλλουν σεβασμό στις γευστικές δημιουργίες τους, όπως κάνουν απαρέγκλιτα στη Γαλλία (παντού), την Ιταλία (και στην τελευταία επαρχιακή osteria) και προσφάτως στην Τουρκία, όπου ουδείς καπνίζει σε εστιατόριο στην Πόλη σήμερα ! Ήθελα να δοκιμάσω ένα καλό μπουκάλι κρασί με το φαγητό, χωρίς να εισπνέω το παράνομα κάπνισμα! Μετά την παραπάνω δήλωση, ασφαλώς, διέθεσα αλλού τα χρήματά μου, γιατί η μη συμμόρφωση στην απαγόρευση καπνίσματος μεταφράζεται σε άδεια τραπέζια, διότι μόνον έτσι θα αλλάξει η κατάσταση, αν σήμερα σε εποχή κρίσης αξιώνουμε να σέβονται έναν ευρωπαϊκό νόμο. Θα πρέπει να διαθέσετε χώρο για τη ζημιά που γίνεται από τη μη εφαρμογή του αντικαπνιστικού νόμου αντανακλαστικά και στους έλληνες οινοποιούς
Για σου Νικόλα. Δεν νομίζω ότι τα σχόλια μου ειναι καυστικά, απλά σαρκαστικά (κάποτε η διαφωτιστές δώσανε ένα όρκο μεταξύ τους- "διαφωνώ με αυτά που λέει αλλα θα δόσω έως τη ζωή μου να μπορεί να τα λέει) μέρος της Διονυσιακής λατρείας! Χάρηκα πολυ με τα νέα παιδιά που είδα, και εύχομαι να μην τα παρατήσουν σε λίγα χρόνια - η μεγαλύτερη αρετή ενός οινοχου δεν ειναι το ταλέντο αλλα η υπομονή/επιμονή. Όσο αφορά εμένα ούτε έφυγα ούτε τα παράτησα στα δύσκολα, παραμένω μέλος της ένωσης (είμαι και ΑΕΚαρααα) και συνεχίζω να αφιερώνω τον βίο μου στην σάλα! Τώρα που με το καλό θα πας στης Αργεντινή θα διαπίστωσης οτη η περισσότερη συνάδελφοι δεν εργάζονται στης χώρες του. Το όνειρο μου ήταν να διαχειρίζομαι μια απο της κορυφαίες λίστες στην Ευρώπη, και το βιώνω έχω το δικαίωμα να το βιώνω.
Ευχαριστούμε για την ενημέρωση, η ιστοσελίδα της ΠΕΝΟ έχει καιρό να ενημερωθεί (πολυ πιθανόν να οφείλετε στην προηγούμενη κυβέρνηση η την πρώτη φορά αριστερά, βλέπε ΕΡΤ, capital controls...κλπ..) Ευχαριστούμε επίσης το μονάκριβο μας Πρόεδρο, χωρίς αυτόν θα ήταν αδύνατο να αποφύγουμε τον αφανισμό
Γεια σου Έλβις! Χαιρετίζω το καυστικό σου σχόλιο. Μόλις πριν από δύο εβδομάδες ενημερώθηκα πως η ιστοσελίδα είναι ήδη έτοιμη, απλά είναι θέμα χρόνου το πότε θα ανέβει. Ναι, θα μου πεις ότι 5 χρόνια έτσι σου λένε, αλλά δεν πειράζει. Είναι σαν το μετρό της Θεσσαλονίκης. Κάποια στιγμή θα γίνει. Σχετικά περί αφανισμού, θα συμφωνήσω πως ο οινοχόος στην Ελλάδα είναι είδος προς εξαφάνιση, όπως εύστοχα μας αποκάλεσε γνωστός δημοσιογράφος οίνου "βρικόλακες", εγώ στεναχωρέθηκα τότε αλλά τώρα τον καταλαβαίνω. Σημασία δεν έχει τι λες εσύ, ένας οινοχόος με την πραγματική έννοια της λέξης, καθώς εργάζεσαι ανελλιπώς σε σάλα με αυτή την ιδιότητα, ή εγώ με τη δικιά μου αντίστοιχη διαδρομή, αλλά τα μέλη της ίδιας της ένωσης, το 80% της οποίας δεν έχουν ποτέ ασκήσει το επάγγελμα και ούτε πρόκειται. Αυτά τα μέλη λοιπόν που αποφασίζουν και για την εικόνα του ¨Οινοχόου" δεν τα ενδιαφέρει αν όντως δεν γίνεται τίποτα, ή αν το επάγγελμα αυτό τείνει να εξαφανιστεί, γιατί δεν ζουν από αυτό. Έχεις λοιπόν τεράστια ευθύνη, όπως κι εγώ που έχουμε αφήσει τα πράγματα να φτάσουν εδώ. Σου εύχομαι καλή συνέχεια στην επαγγελματική σου σταδιοδρομία στο κορυφαίο εστιατόριο που δουλεύεις και θα χαρώ να σε δω ξανά σε κάποιον από τους επόμενους διαγωνισμούς. Και κάτι τελευταίο, χωρίς να θέλω να υποτιμήσω την επιλογή σου, θα έλεγα πως ο εύκολος τρόπος είναι ο τρόπος της φυγής, ο δύσκολος είναι το να παραμένεις, να παλεύεις, να διεκδικείς, να μάχεσαι. Και πάντα μου άρεσαν τα δύσκολα...
Το παραπάνω σχόλιο ανήκει σε μένα.
Αγαπητέ Πάνο, Όλοι οι Οινοχόοι ανά τον κόσμο που συμμετέχουν σε διαγωνισμούς και που ουσιαστικά αποφασίζουν να εκτεθούν μπροστά σε επαγγελματικό και μη κοινό αξίζουν συγχαρητηρίων άσχετα με την τελική τους κατάταξη αλλά και την παρουσία τους στον κάθε συγκεκριμένο διαγωνισμό, πολλοί παράγοντες μπορούν να επηρεάσουν την ψυχολογία τους ακόμη και τον τρόπο έκφρασης τους. Μου κάνει ειλικρινά μεγάλη εντύπωση πως εσύ με τέτοια εμπειρία μπορείς να "στοχοποιείς" και μάλιστα από τη θέση Κριτή του συγκεκριμένου διαγωνισμού τον έναν από τους 3 φιναλίστ. Προβληματίζομαι και λυπάμαι συγχρόνως
Αγαπητέ Ανδρέα, η πρόθεσή μου φυσικά δεν είναι να στοχοποιήσω κανέναν, φέρνω απλά ένα παράδειγμα για να αναφερθώ σε αυτό που κατά την άποψή μου είναι το σημαντικό: ότι δηλαδή είναι καλό όσοι ασχολούμαστε με το κρασί και την επικοινωνία του να είμαστε πιο χαλαροί, πιο "καθημερινοί", να δίνουμε βάρος στην ουσία και να αποφεύγουμε τον στόμφο και το "βαρύ τελετουργικό" που θεωρώ ότι περισσότερο απομακρύνει παρά φέρνει κοντά τον κόσμο στο κρασί. Από εκεί και πέρα η εκτίμησή μου για τον κ. Πλαχούρα και τη δουλειά του είναι δεδομένη, όπως δεδομένη είναι και η εκτίμησή μου στην δική σας δουλειά γενικότερα.