Chateau Nico Lazaridi 2011

Ένα κρασί που εντυπωσιάζει με την υπερβολή του.

Βαθύ κόκκινο χρώμα με ελάχιστο κεραμιδί. Ικανοποιητικής έντασης αρώματα πολύ ώριμων μεσογειακών κόκκινων φρούτων. Νότες βανίλιας, μπαχαρικών, κανέλας, γαρίφαλου και καμένης καραμέλας. Στόμα με έντονη γλύκα αλκοόλης. Δίνει την αίσθηση ενός ημίγλυκου κρασιού. Οι μαλακές τανίνες του αναπτύσσονται αργά παράλληλα με την οξύτητα που φτάνει μέχρις εκεί που σχεδόν ισορροπεί το κρασί. Επίγευση που αφήνει το στόμα χωρίς γωνίες και μεγάλη διάρκεια, με αίσθηση καραμέλας φρούτων.

Βαθμός 90/100 για ένα ελληνικό κρασί που θέλει να εντυπωσιάσει με την υπερβολή του και την εμμονή του στην παρατεταμένη ωρίμανση των σταφυλιών που την σπρώχνει στα άκρα για να την εμφανίσει ως γλύκα στη γεύση. Ένα κρασί που κύριο χαρακτηριστικό του είναι η υψηλή αλκοόλη. Είναι το σημείο που επιτρέπει την υπερβολή και σε αυτό εστιάζεται φτάνοντας να δίνει την αίσθηση ενός ημίγλυκου κόκκινου κρασιού. Αυτό αποτελεί και το φράγμα του για παραπάνω ποιότητα. Κρατάει την εκχύλιση και τις τανίνες με μέτρο ενώ έχει απορρίψει την φρεσκάδα του φρούτου ως θυσία στο πάχος της αλκοόλης. Είναι ένα εκλεπτυσμένο στυλ νεοκοσμίτικου κρασιού. Στέλνει στα άκρα τη γλύκα της αλκοόλης και την κάνει σημαία του, περιορίζοντας τις τανίνες και το φρούτο αλλά και την οξύτητα. Ακολουθεί ή αν θέλετε χαράσσει το στυλ των κρασιών που σπρώχνουν την ωρίμανση μέχρι εκεί που μπορεί να δώσει το σταφύλι. Απευθύνεται στα πιο ευχάριστα χαρακτηριστικά αυτά της γλύκας και αφήνει απ’ έξω ή καλύπτει με μαεστρία οτιδήποτε θα μπορούσε να ενοχλήσει το στόμα, τανίνες και οξύτητα.

Ποικιλίες που στην περιοχή του Μπορντώ δίνουν 11 βαθμούς αλκοόλης μια κανονική χρονιά και 13 μια εξαιρετική, μεταφερμένες και στην Ελλάδα με θερμά ηλιόλουστα καλοκαίρια, έχουν τη δυνατότητα να φτάσουν και να ξεπεράσουν τους 14 βαθμούς σε περιεκτικότητα σε αλκοόλη. Αυτό έχει ως αποτέλεσμα να απαρνούνται το φρέσκο κόκκινο μικρό φρούτο, ας πούμε του φραγκοστάφυλου και να περνούν σε αρώματα πιο μεγάλων φρούτων όπως το δαμάσκηνο. Μάλιστα, τώρα μετά από κάποια χρόνια παλαίωσης, να το εμφανίζουν όχι σαν φρέσκο άλλα σαν μαρμελάδα. Φυσικά κανένα ίχνος μπορτολέζικης βοτανικότητας. Τα βαρέλι απλά κρατά μια θέση απόστασης σε δόσεις τέτοιες που να δηλώνει την παρουσία του χωρίς να επιδιώκει να πάρει τον πρώτο ρόλο. Δείχνει ότι εξελίσσεται με το χρόνο. Ο μόνος λόγος για να μην το καταναλώσετε σήμερα είναι ότι έχετε αρκετές φιάλες και την περιέργεια, να δείτε την εξέλιξή του και αν και πότε θα βγάλει σοκολάτα.

Τιμή στην Κάβα Ανθίδης: € 13,50