Κοίταξα έξω από το bar. Πρώτα εμφανίστηκαν τρεις τύποι που φορούσαν μαύρα πουκάμισα. Δεν τους είχα ξαναδεί και σε συνδυασμό με το βαρύ περπάτημά τους, ομολογώ πως ανησύχησα. Αλλά για πολύ λίγο: Δυό όμορφες κοπέλες που τους συνόδευαν έτρεξαν για να τους προλάβουν. Σύσσωμη, πλέον, η παρέα μπήκε στο μαγαζί με αρκετά ζωντανή παρουσία. Κάθισαν στη μια γωνία του bar, όπου υπήρχε λιγοστός χώρος για όλους, αλλά αρκετός για να μπορέσω να τους προσεγγίσω. Ο μάλλον, πιο χαβαλές της παρέας με καλησπέρισε ευγενικά και με ρώτησε:
- «Αδερφέ έχεις καμιά τσικουδιά; Μόλις φύγαμε από έναν κρητικό γάμο και... καταλαβαίνεις...!»
- «Ωχ, όχι πάλι τα ίδια ωρέ Νικολιό, να χαρείς» γκρίνιαξε η χαριτωμένη κοπέλα.
- «Ε άμα πίνατε ρακή όλο το βράδυ, εδώ θα σας φτιάξω να πιείτε κάτι με grappa,κάτι αντίστοιχο με τη ρακή, αλλά το φτιάχνουν μόνο στην Ιταλία», εξήγησα στην παρέα.
- « Το αφήνουμε πάνω σου αδερφέ! Φτιάξε μας τρία τέτοια και βάλε μας και δυο μπυρίτσες».
Εντυπωσιάστηκα από την κεφάτη παρέα που μονομιάς με εμπιστεύτηκε για να πιει κάτι που δεν ανήκε στα ... εμπορικά κοκτέϊλ. Χωρίς να χάνω χρόνο έβαλα 5 κουμ κουάτ σε καθένα από τα mixing glass μου, τα συνέθλιψα με το γουδοχέρι, πρόσθεσα 45 ml grappa, 40 ml λικέρ elderflower και 1 splash σιρόπι ζάχαρης. Σέρβιρα σε παγωμένο ποτήρι cocktail. Αισθανόμουν την παρέα να με παρακολουθεί καθώς ψέκαζα λίγο κόκκινο κρασί για να επιπλέει (floating) στο πάνω μέρος του κοκτέϊλ. Τρία δροσερά Eighteen ’97 είχαν μόλις σερβιριστεί. Απομακρύνθηκα για να φέρω και τις 2 μπύρες, ενώ προσπαθούσα να κρυφακούσω τυχόν σχόλια και κριτικές. Καθώς επέστρεφα κρατώντας τις μπύρες, απέσπασα βλέμματα χαράς και ευγνωμοσύνης. Και αυτό μου ήταν αρκετό για να συνεχίσω με κέφι τη βάρδια μου...
Συνδεθείτε ή Εγγραφείτε για να συμμετάσχετε στη συζήτηση