Ο Μιχάλης. Τι τύπος και αυτός! Ο Μιχάλης είναι ένας από εκείνους τους φίλους που τους βλέπω πολύ αραιά - ίσως και δυο φορές το χρόνο. Είναι ένας πολύ θετικός άνθρωπος και εξαιρετικά ανοιχτόμυαλος. Ίσως σε αυτό να έπαιξε καταλυτικό ρόλο και η 4ετής φοίτησή του σε ένα από τα Πανεπιστήμια του Εδιμβούργου. Στο οποίο Εδιμβούργο, η μοίρα του έμελε να δοκιμάσει πολλά, μα πολλά ουίσκι.
Κάθε φορά που βρισκόμασταν είχε τόσα πολλά να μου διηγηθεί που φρόντιζα να έχω τουλάχιστον 2 ώρες περιθώριο μέχρι το επόμενο ραντεβού μου. Μιλούσε συνεχώς με έναν τρόπο που υπό φυσιολογικές συνθήκες θα με εξαντλούσε. Όμως μου μετέφερε τόση ενέργεια που τον άκουγα με χαρά. Α! και πάντα μου έφερνε ένα μπουκάλι ουίσκι που δεν είχα ξαναδεί ως τότε. Μου το έβαζε στη χούφτα και μου έλεγε: «Είναι λίγο περίεργο στη γεύση, δε μοιάζει με αυτά τα φλώρικα που σερβίρεις εσύ!» Και χαμογελούσε! Και ύστερα χανόταν για άλλους έξι ή και περισσότερους μήνες.
Κατά την επιστροφή του από το πρόσφατο, τελευταίο προγραμματισμένο ταξίδι του στη σκωτσέζικη πρωτεύουσα, Έντιμπορα, φρόντισε να γεμίσει μια βαλίτσα με διάφορα καλούδια που όλα μαζί συνέθεταν ένα πλήρως “fragile” πακέτο …υψηλού αλκοολικού βαθμού: Ναι, ήταν γεμάτη με μπουκάλια ουίσκι!
Αυτή τη φορά με επισκέφτηκε στο bar, μια ήσυχη απογευματινή ώρα, πριν ακόμα ξεκινήσει η βάρδια μου. Είχαμε μιλήσει αρκετά κατά το τηλεφώνημα της προηγούμενης ημέρας, οπότε η κίνησή μου να αρπάξω, σαν ένα μικρό παιδάκι, την χάρτινη συσκευασία που περιείχε το ουίσκυ –δώρο μου, ήταν δικαιολογημένα αγενής. Το λογότυπο στην ετικέτα μου φάνηκε ιδιαίτερα γνωστό και εκεί ήταν που κοίταξα το Μιχάλη:
- Δεν είναι αυτό που νομίζεις! Μόλις κυκλοφόρησε! Πρόλαβε να μου πει.
- Double Black; και Limited Edition; πλούσιο, έντονο, καπνιστό blend; διάβασα δυνατά, ενώ ταυτόχρονα γέμιζα τα μικρά ποτηράκια σε σχήμα τουλίπας.
Κοίταξα το κεχριμπαρί απόσταγμα, πήρα μια βαθιά ανάσα πάνω από το χείλος του ποτηριού, ξανακοίταξα το ποτήρι και έπειτα, επιτέλους, ήπια. Κοίταξα ξανά τον φιλαράκο μου με βλέμμα που επιβεβαίωνε τους χαρακτηρισμούς της ετικέτας και νομίζω πως μας ήρθαν στο νου οι ίδιες στιγμές, οι ίδιες αναμνήσεις. Χαμογέλασα και ψιθύρισα:- ό, τι πρέπει για ένα Royal Nail !
- Δηλαδή; ρώτησε ο Μιχάλης
- Απλά, 70 ml Johnnie Walker Double Black και 2 dashes Peychaud aromatic bitters, που θα το ανακατέψω σε χαμηλό old fashioned ποτήρι, φίλε μου!
Συνδεθείτε ή Εγγραφείτε για να συμμετάσχετε στη συζήτηση
Διαφορετικό, smooth, καλό. Το αγοράζω τους τελευταίους 9 μήνες απο τη Doha του
QATAR, αρέσει πολύ σε όσους το εχω προσφέρει και φροντίζω να υπάρχουν πάντα διαθεσιμες φιάλες στο σπίτι και το γραφείο. Ελπίζω να διατεθεί σύντομα και στην Ελλάδα.