Το εστιατορικό ρεπερτόριο στα στενά δρομάκια που εκτείνονται από το Σύνταγμα ως το Μοναστηράκι και την Πλάκα γράφονταν κάποτε από κουτούκια και ταβέρνες με ελληνικές παραδοσιακές γεύσεις. Στις μέρες μας, η περιοχή φιλοξενεί πληθώρα εστιατορικών εγχειρημάτων και έχει πλέον αναδειχθεί σε σημαντικό γαστρονομικό κέντρο.
Ένα από αυτά τα εγχειρήματα είναι και το Geco Athens. Ο χώρος με τα τολμηρά χρώματα, τα γεωμετρικά μοτίβα, το φυσικό φως που εισβάλει από τις τεράστιες τζαμαρίες και τον συνδυασμό χρωμίου, ξύλου και μαρμάρου δανείζεται πολλά στοιχεία από την art deco, που άνθισε τις δεκαετίες 1920 – 1930, ενώ τη γεμάτη ενέργεια ατμόσφαιρα συμπληρώνουν ήχοι pop μουσικής. Διόλου παράξενη επιλογή σκηνικού όταν το all-day εστιατόριο έχει πιάσει πόστο δίπλα στο ξενοδοχείο Gatsby (όνομα παρμένο από την περίφημη νουβέλα του F. Scott Fitzgerald που εξελίσσεται την ίδια εποχή της έντονης ζωής), με το οποίο μοιράζεται κοινό ιδιοκτήτη.
Ενώ το σκηνικό είναι ξενόφερτο, η κουζίνα, με τον executive chef Παναγιώτη Φλάκα και τον chef de cuisine Χρήστο Ρήγα στο τιμόνι, «τριγυρνάει» στην Ελλάδα και τη Μεσόγειο, χωρίς να λείπουν και στάσεις σε διεθνείς γαστρονομικούς προορισμούς. Το μενού του δείπνου προσφέρει καλή ποικιλία επιλογών και οι γεύσεις είναι νόστιμες και ισορροπημένες, με την οξύτητα και την αλατότητα (μεγάλες αγάπες του σεφ) να δίνουν συχνά το παρόν χωρίς να αγγίζουν επίπεδα υπερβολής. Οι συνδυασμοί των πρώτων υλών είναι πετυχημένοι και τα μαγειρέματα σωστά.
Δυνατή αρχή στο γεύμα μου έγινε με το carpaccio ψαριού – μια ολόφρεσκη στείρα από το Αιτωλικό που μοσχοβολούσε θάλασσα. Αρτιστικά φιλεταρισμένη και δροσερή, έπαιρνε φινετσάτη οξύτητα από το yuzu, γήινα αρώματα από το κόλιανδρο και σικάτες πικάντικες νότες από τις λεπτές ροδέλες jalapeño. Νόστιμη ήταν και η ντομάτα με νερό ντομάτας, λάδι και φύλλα βασιλικού και ρίγανη, συνοδευόμενη από ψωμί τραγανισμένο στον ξυλόφουρνο, καθώς και τα παντζάρια με κατσικίσιο τυρί, γιαούρτι, βατόμουρα, φιστίκι και καραμέλα sherry, που ανέβαζε το γλυκό στοιχείο του πιάτου σε λίγο πιο υψηλό στάδιο από ότι θα ήθελα.
Καθόλα εξαίσιες, βρασμένες υποδειγματικά και με μεστή, μα ταυτόχρονα ντελικάτη και γεμάτη φρεσκάδα, γεύση ήταν οι χειροποίητες ταλιατέλες με ελαφριά κρέμα σκόρδου, αυγοτάραχο και φρέσκο ζωμό από λευκά κόκκαλα ψαριού. Αναμενόμενο, όμως, αφού την επιμέλεια των πιάτων pasta του Geco Athens έχει αναλάβει ο εμβληματικός Ιταλός σεφ Antonino Cannavacciuolo, βραβευμένος με τρία αστέρια Michelin στο εστιατόριο Villa Crespi, όπως είχαμε γράψει και πριν λίγες εβδομάδες.
Ο γύρος από την Ιβηρική χερσόνησο ήταν ξεροψημένος αλλά κράταγε τη ζουμεράδα του και ταίριαζε γάντι με το ελληνικό γιαούρτι, τα αφυδατωμένα ντοματίνια, την πίκλα κρεμμυδιού και τα Ροδίτικα λαδοπιτάκια, τα οποία θα προτιμούσα πιο λεπτά και τραγανά από ότι ήταν. Το σνίτσελ από φιλέτο ελληνικού μόσχου μαρτυρούσε την μαεστρία της κουζίνας στο τηγάνι ενώ εξαιρετικό ήταν το ψημένο στα κάρβουνα μπούτι κοτόπουλο με σάλτσα από ζωμό κοτόπουλο, λεμόνι και ρίγανη που συνοδεύονταν από ξεροψημένες πατάτες και έλαμπε στην απλότητά του καθώς και ο τρυφερός αρνίσιος λαιμός που είχε μαριναριστεί και σιγομαγειρευτεί για δώδεκα ώρες πριν τελειώσει στον ξυλόφουρνο, αποκτώντας καραμελωμένη κρούστα.
Στα επιδόρπια η crème brûlée ήταν βελούδινη και έπαιρνε δροσερά αρώματα από τα μούρα ενώ το παγωτό αλμυρής καραμέλας με μους σοκολάτα και chips κακάο ήταν πλούσιο και απολαυστικό.
Info: Λέκκα 14, Αθήνα Τηλ.: 210 3216 001
*Φωτογραφίες: Άννα Τασιούλα
Συνδεθείτε ή Εγγραφείτε για να συμμετάσχετε στη συζήτηση