Οι τελευταίες εβδομάδες ήταν τόσο δραστήριες όσο δεν περιγράφεται, και μέσα σε δεκάδες επισκέψεις σε bars μου δόθηκε η ευκαιρία να ανανεώσω τις απόψεις μου για ορισμένα εστιατόρια και να γνωρίσω και ένα δυο καινούργια. Πριν μερικές μέρες πήγα στο Indian Masala, χαμηλά στην Ερμού. Τα ινδικά στην Αθήνα ήταν ανέκαθεν μια πονεμένη ιστορία, με λίγες εξαιρέσεις κατά καιρούς. Το Indian Masala όμως είναι μια πειστική περίπτωση με την ευχάριστη, απλή ατμόσφαιρά του και την ανοιχτή του κουζίνα. Έχει όλα τα κλασικά πιάτα, νόστιμα, αρωματικά και σωστά πικάντικα τα «μαγειρευτά» του, πολύ ζουμερό και σωστά μαριναρισμένο το κοτόπουλο, όμως εγώ ξεχώρισα το ζουμερό και αρωματικό αρνίσιο κεμπάπ του. Για όποιον δεν το ξέρει, να σας πω ότι το ινδικό κεμπάπ είναι νοστιμιά πρώτης τάξης και εδώ το κάνουν πολύ καλά!
Όμως το αγαπημένο μου έθνικ εστιατόριο στην Αθήνα αυτή την στιγμή είναι το Tamarind. Το είχα κάνει και κριτική πριν λίγους μήνες, όμως τις προάλλες που το επισκέφθηκα ξανά το βρήκα ακόμη καλύτερο…ίσως επειδή δοκίμασα και μερικά πιάτα που δεν είχα δοκιμάσει την πρώτη φορά όπως τα θαυμάσια dumplings ατμού ή τα αρωματικά και όλο νοστιμιά pad thai noodles. Σίγουρα όμως στις πολύ καλές εντυπώσεις μου, πέρα από την αναμφίβολα γοητευτική ατμόσφαιρα, συνεισέφερε αποφασιστικά και η Ελεονόρα Τόσκα που ετοιμάζει υπέροχα κοκτέιλ που αποτελούν ιδανικό συνοδευτικό για την πικάντικη, όλο αρώματα κουζίνα του Tamarind.
Η Κηφισιά ήταν επίσης ένας «προορισμός» που έπαιξε πολύ τις τελευταίες μέρες. Τις πρώτες μου εντυπώσεις από το καινούργιο Block 146 σας τις έγραψα ήδη και θα επανέλθω πολύ σύντομα γιατί βλέπω μια φιλόδοξη προσπάθεια στην κουζίνα και την μπάρα και θεωρώ ότι μόλις περάσουν οι πρώτες «βρεφικές ασθένειες» το πράγμα θα έχει μεγάλο ενδιαφέρον. Προχθές όμως πήγα και στο κλασικό πλέον Cash που ετοιμάζει το νέο του μενού ενόψει της επιστροφής του στην υπέροχη αυλή του, οπότε δεν θα πω πολλά ακόμη. Το βέβαιο είναι ότι η σάλα του πρώτου ορόφου έχει στιλ και όμορφη ατμόσφαιρα με τα λευκά και μαύρα χρώματά της. Το μενού έχει αποκτήσει –σωστά- και πιο απλές επιλογές και ο σεφ Γιάννης Σολάκης είναι πάντα εκεί για να αποδεικνύει ότι είναι ένας από τους πολύ καλούς Έλληνες σεφ. Υπάρχουν πιάτα όπως τα “burgers” γαρίδας με «ψωμάκι» από ρύζι και αρώματα yuzu, σόγιας και ουασάμπι που το αποδεικνύουν εύκολα, το στοίχημα είναι να υπάρχει σε κάθε πιάτο η προσοχή στην εκτέλεση που απαιτεί κανείς από έναν σεφ του διαμετρήματός του. Κατά τα άλλα η νέα άφιξη στην Κηφισιά που συζητιέται ήδη πολύ είναι το Pablo. Άνοιξε εκεί που βρίσκαμε το κατάστημα Armani (Παπαδιαμάντη 4, Κηφισιά, 2106231151)από τους συντελεστές του Bellini. Άνοιξε μόλις το Σάββατο, δεν έχω πάει ακόμη αλλά μαθαίνω ότι έχει πολύ ενδιαφέρουσα μπάρα και ωραία tapas και ισπανικά πιάτα.θα επανέλθω σύντομα με εντυπώσεις.
Συνδεθείτε ή Εγγραφείτε για να συμμετάσχετε στη συζήτηση