Φόρο τιμής στους απανταχού σκληρούς κριτές γεύσεων και υπόσχεση υπέρβασης των προσδοκιών τους αποτελεί η ονομασία του νέου εστιατορικού εγχειρήματος των Χάρη Βέντη, Αγγελική Πανταλέων και Αφροδίτη Βέντη. Το Σαιξπηρικό ταμπεραμέντο των ιδιοκτητών, σε συνδυασμό με την ικανοποίηση που πρόσφερε στην Αγγελική Πανταλέων το αρνάκι που μαγείρεψε ο σεφ, έκλεισαν λοιπόν το όνομα και το πάλαι ποτέ Mexha έγινε Striggla!
Η Striggla του Μαρουσιού εμφανίζεται λιτή με γήινους τόνους, τεράστιες
τζαμαρίες και άνετο patio. Εκεί, ο γνωστός σεφ Θωμάς Μάτσας
(Alemagou (2 αστέρια FNL), Le Sapin, Pappu) δημιούργησε ένα μενού είκοσι περίπου
πιάτων με ελληνικές μόνο πρώτες ύλες, αποδίδοντας οικείες γεύσεις με φινετσάτη
δημιουργικότητα και comfort νοστιμιά. Άξιο επαίνου είναι το υψηλό επίπεδο της αρτιότητας των πιάτων,
μια σχεδόν βδομάδα μετά το άνοιγμα της πόρτας του εστιατορίου.
Μια και ο χειμώνας έχει πλέον κάνει έντονα την εμφάνισή του, η βελουτέ σούπα με πράσο, σουτζούκι και κρέμα γραβιέρας ήταν άψογη αρχή του γεύματος. Τίμησα βέβαια και την ελληνική παράδοση, ρίχνοντας μέσα στη σούπα φρυγανισμένο προζυμένιο ψωμάκι και δημιουργώντας χορταστικές μπουκίτσες απόλαυσης. Εξαιρετικό ήταν το ψητό παντζάρι με σέσκουλα που κρατούσαν το δάγκωμά τους και έκαναν ωραίο παιχνίδι με το καπνιστό γιαούρτι και τα τραγανά ψιλοκομμένα φουντούκια. Το ωμό μαριναρισμένο φαγκρί έπαιρνε γήινα και σικάτα καπνιστά αρώματα από τα καμένα μαρούλια και τον άνηθο, αν και η οξύτητά του ήταν ιδιαίτερα αιχμηρή, όπως ήταν δυστυχώς και ο συνδυασμός αλμυρών και γλυκών στοιχείων στην όμορφα ψημένη σφέλα με μαρμελάδα σύκου και ρόδι. Εξαίσιο πάντρεμα ραφιναρισμένων εντάσεων και υφών γίνονταν στο πιάτο με τα σωτέ μανιτάρια, κρέμα γραβιέρας, φρέσκο θυμάρι και σουτζούκι ενώ τα κεφτεδάκια-μινιατούρα είχαν υποδειγματικό τηγάνισμα και πήγαιναν γάντι με τις τηγανιτές πατάτες, κομμένες σε σχήμα κύβου, την τριμμένη φέτα και τη μεστή σάλτα ψητού, η οποία είχε απόλυτα εθιστική γεύση αλλά περισσότερο βούτυρο από όσο θα ήθελα. Το flatbread παρουσιάστηκε αφράτο με καβουρμά, ανθότυρο, ψητή ντομάτα και αυγό μελάτο στην κορυφή του και το ζουμερό φρυγαδέλι στέκονταν πάνω σε αρωματικό γιαούρτι και λάδι πάπρικας. Τα μελωμένα μοσχαρίσια μάγουλα ήταν λουκούμι και έδεναν όμορφα με τις καλοβρασμένες ταλιατέλες, την τρούφα και τη σάλτσα γραβιέρας ενώ στο τρυφερό αρνάκι ταλιάτα ομολογώ ότι ευχαριστήθηκα ιδιαίτερα τον πουρέ φουρνιστής πατάτας που το συνόδευε. Νοστιμότατο ήταν το γιουβετσάκι με σιγομαγειρεμένα short ribs που έλιωναν στο στόμα και ψιλοτριμμένη φέτα.
Πέρα από την εντοπιότητα, η κουζίνα ακολουθεί και την εποχικότητα. Έτσι, νέα πιάτα θα κάνουν κατά καιρούς την εμφάνισή τους στο μενού. Τα δύο επιδόρπια του καταλόγου είναι δημιουργίες του Λάμπρου Ζαρκαδούλα (Montée). Επέλεξα το όμορφα σιροπιασμένο σαραγλί από καραμελωμένα φύλλα Βηρυτού και βουτυράτη κρέμα βανίλιας για να κλείσω το γεύμα μου. Η λίστα κρασιών ψηφίζει και αυτή Ελλάδα ενώ σίγουρα χρήζει βελτίωσης με προσθήκη ετικετών που να παρουσιάζουν πιο ολοκληρωμένα τη δύναμη του αμπελώνα της χώρας μας.
Info: Αγίου Κωνσταντίνου 56, Μαρούσι, τηλ. 216 0017 188
*Φωτογραφίες: Άννα Τασιούλα
Συνδεθείτε ή Εγγραφείτε για να συμμετάσχετε στη συζήτηση