Πάνε κάμποσα χρόνια από τότε που το Ψυρρή άρχισε να αποκτά έντονη ζωή, στημένη γύρω από καφέ, μπαρ και στέκια με γεύσεις από διαφορετικές γωνιές του κόσμου. Πριν δυο περίπου βδομάδες, σε ένα από τα πλακόστρωτα σοκάκια του, έπιασε πόστο το Asados των Δημήτρη Χύμα, Γαληνού Νικολαΐδη, Νίκου Μαυρέλη και Δημήτρη Μαυρέλη. Μικρό αδερφάκι του γειτονικού μπαρ Dos Gardenias, το Asados ντύνεται και αυτό με έντονα χρώματα και ρυθμούς. Το μενού του, επιμέλεια του Φάνη Μαϊκαντή, είναι μικρό αλλά περιεκτικό, με tapas μα και επιλογές που μπορούν να μοιραστούν. Έχοντας περάσει πολλά φεγγάρια στα ελληνικά νησιά, και συγκεκριμένα στη Σαντορίνη, ο ταλαντούχος σεφ επέστρεψε στην πρωτεύουσα και αποφάσισε στην πρώτη του εμφάνιση στην εστιατορική σκηνή της πόλης να μας ταξιδέψει σε Λατινοαμερικάνικους, κυρίως, γευστικούς προορισμούς.
Με τον Άγγελο Μάλο να εκτελεί χρέη head chef, η κουζίνα έχει κάνει τα πρώτα της μόλις βήματα ενώ συνεχίζει να δοκιμάζει τα πιάτα, τα οποία θα μπορούσαν να επωφεληθούν από την απλοποίηση των συνδυασμών των πρώτων τους υλών. Οι γεύσεις είναι, όμως, σε γενικές γραμμές νόστιμες και προσεγμένες. Καλοσχεδιασμένα και ευχάριστα είναι και τα κοκτέιλς, που καταφθάνουν από το Dos Gardenias. Δοκίμασα το δροσιστικό Tomillo όπου η βοτανικότητα από το λικέρ θυμάρι έδενε υπέροχα με τις γλυκόξινες νότες από τον πουρέ passion fruit και λάιμ.
Στην πρόσφατη επίσκεψή μου στο Asados, ξεκίνησα το γεύμα μου με γευστικότατο ζεστό προζυμένιο ψωμί που συνοδεύονταν από ελαιόλαδο και τριμμένη φρέσκια ντομάτα σε αγουρίδα. Σε highlights της βραδιάς αναδείχθηκαν τα πικάντικα με εξαίσιες καπνιστές νότες και βαθιά umami γεύση banderillas. Τα φανταχτερά καλαμάκια, που έχουν πάρει το όνομά τους από τα βέλη των ταυρομάχων, παρουσιάζονται στο Asados με χταπόδι, μύδια, αντζούγια, πιπεριές και πράσινη ελιά. Θα επέστρεφα στο εστιατόριο για να γευθώ ξανά τόσο αυτά όσο και τη γαρίδα σε ωμή και ragu παρασκευή με φινόκιο, μάραθο και εσπεριδοειδή που σκορπούσε πλούσια αρώματα και πάντρευε όμορφα τη φυσική γλυκύτητα της ωμής γαρίδα με τις σικάτες εντάσεις της γαρίδας ragu. Τα χρυσαφένια empanadas με μοσχαρίσια ουρά, γλυκοπατάτα, γιαούρτι και μυρωδικά ήταν σωστά τηγανισμένα – τραγανά εξωτερικά με πλούσια και λιχούδικη γέμιση – και η τυροκροκέτα μαρτυρούσε τη μαεστρία της κουζίνας στο τηγάνι αλλά η φέτα χαμόν που στέκονταν στην κορυφή της ήταν μικροσκοπική, με αποτέλεσμα να απουσιάζει, σχεδόν, από το γευστικό συνολικό.
Νόστιμη ήταν και η τορτίγια πατάτας με πιπεριές padron και piquillo aioli καθώς και τα πράσινα φασόλια με κολοκύθι, καλαμπόκι, ajo blanco και πεπόνι, το οποίο δεν πρόσθετε πόντους στη γεύση, ούτε όμως και αφαιρούσε. Το μενού περιέχει και δύο paellas – μια με κόκκινη γαρίδα, μύδια, λαυράκι και σαφράν και μια με μοσχαρίσιο διάφραγμα και άγρια μανιτάρια – από τις οποίες έλειπε δυστυχώς το γευστικό βάθος και η φινετσάτη πολυπλοκότητα που χαρακτηρίζει αυτή τη δημοφιλή δημιουργία της Ισπανικής κουζίνας ενώ το λαυράκι, που ήρθε άψογα ψημένο, με κρατσανιστή πετσούλα και ζουμερό κρέας, θα μπορούσε να προσφέρει μεγαλύτερη απόλαυση αν απουσίαζε η πολυφωνία των υλικών που το συνόδευαν, ανάμεσά τους λευκά φασόλια, σάλτσα σύκο, αυγοτάραχο και τηγανητό kale. Στον αντίποδα, στο χοιρινό iberico γίνονταν ωραίο παιχνίδι ανάμεσα στην οξύτητα της ρομέσκο, τη γλυκύτητα της Χ.Ο. ανανά και την καπνιστή γεύση της σάλτσας βουτύρου με σκόρδο.
Στα επιδόρπια, η φλαν κάρδαμο ήταν γευστική και ωραία εκτελεσμένη ενώ η γλυκιά ελιά και το παγωτό ελαιόλαδο έδιναν έναν ξεχωριστό χαρακτήρα στο πιάτο.
Info: Ναυάρχου Αποστόλη 14, Αθήνα, Τηλ.: 694 4337 234
*Φωτογραφίες: Άννα Τασιούλα
Συνδεθείτε ή Εγγραφείτε για να συμμετάσχετε στη συζήτηση