Αν κάποιος μου έλεγε πριν μερικά χρόνια ότι θα ζούσαμε αυτήν την έκρηξη των κοκτέιλ στην Ελλάδα θα τον πέρναγα για τρελό. Θυμάμαι, όχι πολλά χρόνια πίσω, να παραγγέλνω Dry Martini cocktail και να μου έρχεται συνήθως βερμούτ on the rocks! Αναρωτιόμουν τότε «μα καλά ρε παιδιά, ούτε James Bond δεν έχετε δει;!». Εκείνα τα χρόνια (δηλαδή καμιά δεκαριά χρόνια πριν για να μην ξεχνιόμαστε), η μόνη σου ελπίδα να πιεις κοκτέιλ της ανθρωπιάς ήταν σε ξενοδοχειακό μπαρ και σε 2-3 μέρη ακόμη.
Από τότε κύλησε πολύ αλκοόλ στο αυλάκι, ανακαλύψαμε τα premium λευκά spirits, τα κοκτέιλ έκαναν δυναμικό comeback παγκοσμίως, νέοι άνθρωποι με πάθος και μεράκι άρχισαν να ασχολούνται συστηματικά με το «σπορ», οι barmen έγιναν τουλάχιστον bartenders για να μην πω mixologists, εταιρείες ξεκίνησαν να οργανώνουν διαγωνισμούς με κυρίαρχο το Worldclass των Reserve Brands της Diageo που νομίζω ότι αποτέλεσε και τον καταλύτη στην ελληνική, τουλάχιστον, έκρηξη. Η κατανάλωση δεν ακολούθησε αμέσως. Άλλωστε θα έπρεπε σιγά-σιγά να πειστούμε όλοι εμείς να εμπιστευτούμε αυτή την νέα κατηγορία επαγγελματιών, αλλά και να ξεπεράσουμε την εμμονή μας με τα straight ποτά.
Σήμερα, υπάρχουν μερικές δεκάδες αξιόλογων bartenders και συνέχεια αυξάνονται. Ανοίγουν καλά μπαρ και σερβίρονται όλο και περισσότερα προσεγμένα κοκτέιλ. Η μπάρα γίνεται πεδίο δημιουργικής αναζήτησης και πειραματισμού, σιρόπια και εκχυλίσματα παρασκευάζονται από ορισμένους, ακόμη και μοντέρνες «μοριακές» τεχνικές δανείζονται από την μαγειρική. Οι bartenders σήμερα είναι κάτι μεταξύ των sommelier και των chef των αρχών των ‘00s για την Ελλάδα!
Όπως είναι λογικό παρατηρούνται πολλές υπερβολές, πολλοί διάττοντες «αστέρες» και διάφορες φούσκες. Κάθε μόδα τα έχει αυτά. Από την άλλη όμως είναι σίγουρο ότι ο χώρος του κοκτέιλ και του μπαρ δεν θα επιστρέψει ποτέ ξανά στην ασχετοσύνη και την μετριότητα του πρόσφατου παρελθόντος.
Συνδεθείτε ή Εγγραφείτε για να συμμετάσχετε στη συζήτηση