Στην μικρή αυλή του Mockingbird`s

Είχα καιρό να βρεθώ σε αυτή την μικρή, κρυμμένη αυλή του Χαλανδρίου. Μπορεί και να ήταν λίγο πριν τη «μαύρη» περίοδο της καραντίνας. Η αλήθεια είναι ότι είχα ξεχάσει πόση ήρεμη και απομονωμένη είναι. Βλέπετε το Mockingbird`s είναι πιο μακριά από τη βουή και τον πανικό που επικρατεί στο κέντρο του Χαλανδρίου. Και μιλάω για τις δυνατές μουσικές που μπλέκονται η μια με την άλλη, τα τραπεζάκια το ένα κολλητό στο άλλο και τους περαστικούς που προσπαθούν να περάσουν από τους πεζόδρομούς με τις σακούλες από ψώνια. Κοινώς κάτι που μισώ. Αυτό το μπαρ, ενώ είναι στο κέντρο της γειτονίας, είναι κάπως πιο μόνο του θα έλεγα. Σε έναν ήσυχο δρόμο. Στεγάζεται σε ένα ωραίο πέτρινο αρχοντικό του 1920. Αλλά αυτά τα έχουμε πει, μιας και δεν είναι η πρώτη φορά που σας μιλάω για το συγκεκριμένο μπαρ.

Λοιπόν, είχα καιρό να έρθω και μου άρεσε που επέστρεψα. Πολύ κόσμο δεν είχε. Θέλετε γιατί ήταν οι εκλογές – δεν το νομίζω. Θέλετε γιατί είχε ζέστη και όλοι είχαν πάει σε κάποια παραλία; Όπως και να έχει δυο-τρεις παρέες ήταν όλες κι όλες διασκορπισμένες στην λιλιπούτεια αυλή. Ότι έπρεπε για μια χαλαρή βραδιά, για κουβέντα και ωραία ποτά. Και μιας και αναφέρθηκα σε αυτά να σας πω ότι την λίστα επιμελείται ένας εκ των ιδιοκτητών ο Κωνσταντίνος Κολοκοτρώνης μαζί με την ομάδα του, που όντως κάνει νόστιμα ποτά.

Ξεκίνησα το βράδυ μου με ένα Paloma. Τα έχουμε πει, για μένα αυτό το κοκτέιλ σημαίνει καλοκαίρι μαζί με το Piña Colada, αλλά μιας και δεν είχαν στον κατάλογο είπα να μην το διακινδυνεύσω. Όχι ότι δεν θα ήξεραν να το φτιάξουν, αλλά δεν θα ήμουν σίγουρος αν είχαν τα σωστά υλικά. Όπως και να έχει το Paloma που ήρθε ήταν αυτό ακριβώς που ήθελα. Καλοφτιαγμένο με χαρακτήρα και ευχάριστο. Το ίδιο ήταν και η Margarita που ζήτησε μια φίλη και της έκλεψα δυο, τρεις γουλιές για να την δοκιμάσω. Το μόνο αρνητικό ήταν ότι είχαν βάλει πολύ αλάτι γύρω από το ποτήρι – και στο Paloma – που έκανε λίγο δυσάρεστη την πρώτη γουλιά.

Η κουβέντα με τους φίλους, η ζέστη, η χαλαρή ατμόσφαιρα με έκαναν να το τελειώσω σχετικά γρήγορα το ποτό μου και να ζητήσω ένα δεύτερο. Αυτή τη φορά ένα Gin tonic. Και έχουν πολλά, έξι στον αριθμό, που αυτό κάνει την επιλογή λίγο δύσκολη. Διάλεξα το Thomas Dakin με τον αποξηραμένο ιβίσκο και το πορτοκάλι. Καλή επιλογή έχω να σας πω.

Όση ώρα η μιλούσαμε για διακοπές, νησιά, το εκλογικό αποτέλεσμα και την είσοδο της άκρας δεξιάς ξανά στη Βουλή, η αυλή του Mockingbird`s είχε μαζέψει και άλλο κόσμο. Αθόρυβα. Γιατί αν και είχε περισσότερα τραπέζια γεμάτα, φασαρία δεν έκανε κανείς, αλλά ούτε και η μουσική δεν έχει ανεβάσει ντεσιμπέλ για να ακούγεται και να καλύπτει τις φωνές μας. Ήταν μια ωραία ατμόσφαιρα, άκρως καλοκαιρινή και χαλαρή. Και αυτό είναι που μου αρέσει πιο πολύ σε αυτή την αυλή: μπορεί κανείς να απολαύσει την παρέα και το πότο του σε ένα ωραίο και ήρεμο περιβάλλον. Αυτή είναι η όμορφη, πέτρινη αυλή του κοτσυφιού. Να πάτε λοιπόν. 

Info: Σωκράτους 23, Χαλάνδρι, τηλ. 2110120921