Γελάω και γυρίζω αρκετά χρόνια πριν σε ένα μπαρ στο Σάλτσμπουργκ, όταν μετά από ένα Αυστριακό δείπνο με σνίτσελ και διάφορα άλλα, που μου είχαν αφήσει ένα φούσκωμα σαν αυτό που φαντάζομαι ότι θα είχε ο κακός ο λύκος όταν βόγγαγε με τα 7 γουρουνάκια στην κοιλιά, έπρεπε να χωνέψω. Και γρήγορα. Για να πιω και κανένα κοκτέιλ μετά και να συνεχίσει η βραδιά! Ο bartender που πρότεινε ένα Underberg . Μου είπε ότι είναι πικρό. Παρά την προειδοποίηση , ακόμη την θυμάμαι εκείνη την πρώτη γουλιά. Κάτι σαν σφαλιάρα, ή ξαφνική μπουνιά στην μούρη! Μετά ή δεν θέλεις να το ξαναδείς στα μάτια σου ή εθίζεσαι στην έντονη, πολύ έντονη και αρωματική πολύ αρωματική και πικρή, πολύ πικρή γεύση του!
Το Underberg έχει αυτογνωσία όμως. Για να μεταφέρω αυτολεξεί αυτό που λέει το πίσω μέρος του κουτιού απαντώντας στην ερώτηση "τι είναι το Underberg" : “δεν μπορεί να εξηγηθεί : είναι εμπειρία”. Και πως μπορείς να το νοιώσεις; Να το αγοράσεις. Και εκεί συνειδητοποιείς ότι παρότι έχει 44% αλκοόλη και είναι ένα φορητό, φυτικό bitter, θεωρείται περισσότερο ως φαγητό... και σε τέτοια καταστήματα το βρίσκεις.
Από τη στιγμή που έχεις το Underberg, θέλεις ένα λεπτό για να εκτιμήσεις την πραγματικά μεγαλειώδη συσκευασία του. Σαν μια Χάιντι, σ’ ένα έντονα πράσινο χλοερό λιβάδι, με λουλούδια, βότανα και πεταλούδες. Στο υπόβαθρο, ένας ήλιος μάλλον ανατέλλει, ή μήπως δύει, σε ένα βουνό. Ποιο είναι αυτό το τοπίο;Δεν ξέρω,αλλά δεν θέλω ποτέ αυτή η συσκευασία να αλλάξει.(η animated εκδοχή της συσκευασίας από τον ιστοχώρο της Underberg είναι πραγματικά υπέροχη ).
Ανοίγεις λοιπόν τη
συσκευασία και βλέπεις 3 μικροσκοπικά μπουκάλια.Το Underberg πωλείται αποκλειστικά σε μπουκαλάκια μίας δόσης. Είναι κάπου 11 εκατοστά ψηλά και είναι τυλιγμένα σε καφετί χαρτί. Αν υπάρχει κάτι που όλοι εμείς ξέρουμε, είναι πως οτιδήποτε τυλίγεται σε καφετί οικολογικό χαρτί είναι εγγυημένα ή φοβερό ή παράνομο, ή και τα δύο.Αφαιρείς το χαρτί, με λιγάκι την αίσθηση ότι ανοίγεις ένα δώρο, περιστρέφεις το πώμα από την αξιαγάπητη μικροσκοπική φιάλη, και κατεβάζεις όσο
πιο γρήγορα μπορείς -σα σφηνάκι -τις δύο ουγγιές του Underberg. Αλλά -ας
αρχίσουμε με τα βασικά- μην το πείτε γουλιά- γουλιά. Μια φορά το έκανα -επειδή δεν είμαι καλή στο να ακολουθώ οδηγίες-, και δεν ήταν τόσο κακό, όσο το περιγράφουν αλλά το
ευχαριστιέσαι και δουλεύει και καλύτερα αν γύρεις πίσω το κεφάλι και το
κατεβάσεις με τη μία.
Αν δεν είσαι συνηθισμένος να πίνεις Underberg, είπαμε ότι είναι αρκετά έντονο. Πολύ! Με έντονα βοτανικά στοιχεία και έντονο το αλκοόλ. Πολλά έντονα. Πρέπει να παραδεχτώ ξεροκατάπια και έβηξα αρκετές φορές. Και εκεί που είσαι στη φάση του «τι στην οργή ήταν αυτό;». και ενώ βρίζεις, συνειδητοποιείς ότι πραγματικά λειτουργεί. Ηρεμεί το στομάχι και εκεί που είσαι έτοιμος να πάρεις έναν υπνάκο ξαφνικά θέλεις να τρέξεις γύρω από το τετράγωνο, ρίχνοντας γροθιές στον αέρα!
Και τελικά αυτό που σου αρέσει, εκτός από την τέλεια συσκευασία και την γεύση που άπαξ και την συνηθίσεις την αποζητάς, είναι ότι αποκτάς ένα μυστικό όπλο να το πω! Μια μυστική θεραπεία για όλα τα δεινά! Και δουλεύει αποτελεσματικά και πολύ γρήγορα! Και κάνει καλή δουλειά και στο hangover.Χωρίς πλάκα τώρα, αυτό που κάνει ότι ότι βοηθά την παραγωγή των γαστρικών υγρών και έτσι τη διάσπαση των θρεπτικών συστατικών τόσο στο στομάχι όσο και στο λεπτό έντερο.
Πως θα το πιούμε
Το ποτό, απλώνει τον αρωματικό του χαρακτήρα μεταξύ 15° και 18° C. Θα πρότεινα να το δοκιμάσετε στα Original Underberg ποτήρια, που δημιουργήθηκαν από την εταιρία Μουράνο, στην Έκθεση του Παρισιού του 1867. Είχαν ύψος 24 εκατοστών και ήταν φτιαγμένα από χειροποίητο φυσητό γυαλί, ενώ λόγω ύψους δέσποζαν πάνω απ’ όλα τα άλλα ποτήρια στο εορταστικό τραπέζι. Κυκλοφορούν μέχρι και σήμερα.
Πιείτε το άφοβα. Κάθε ένα περιέχει μόνο 53 θερμίδες και μόνο φυσικά σάκχαρα. Θα βρείτε και πολλές συνταγές για κοκτέιλ με Underberg στο Internet αλλά δεν δοκίμασα. Οπότε δεν έχω άποψη!
Όλα ξεκίνησαν, την σκοτεινή εποχή που η Σέλευ έγραψε τον Φρανκεστάιν, από έναν Underberg
Kάπου στη δεκαετία του 1830, ο νεαρός Γερμανός Underberg, φοιτητής και περιηγητής στο Βέλγιο και την Ολλανδία παρακολουθούσε τους διάφορους σπιτονοικοκύρηδές του να φτιάχνουν ένα φυτικό ελιξίριο σε αυτοσχέδια αποστακτήρια. Χρησιμοποιούσαν λογιών βραστήρες και καράφες αλλά και χάλκινους αποστακτήρες, όπου απέσταζαν διάφορα βότανα και μπαχαρικά με βασικό τον άρκευθο.
Αυτή την εμπειρία πήρε τελικά ο φοιτητής Underberg από τις περιηγήσεις του και επιστρέφοντας στη γενέτειρα πόλη του, τη Rheinberg, συνέχισε να πειραματίζεται, ξεκινώντας με μία συστηματική μελέτη των βοτάνων που θα χρησιμοποιούσε στο χωνευτικό bitter του. Βασιζόμενος στις παραδοσιακές συνταγές που συνέλεξε από τα διάφορα μέρη άρχισε να πειραματίζεται αναζητώντας το σωστό συνδυασμό των βοτάνων, ενώ παράλληλα έψαχνε για μία μέθοδο που θα του επέτρεπε να δεσμεύει τα εσάνς / εκχυλίσματα από τα ιδιαίτερα αρωματικά βότανα με τον πλέον ευγενή και λιγότερο παρεμβατικό τρόπο.
Κάτι άλλο που τον απασχολούσε ήταν το γεγονός πως σε όλες τις περιπτώσεις παρασκευής που είχε παρακολουθήσει, οι αναλογίες που χρησιμοποιούνταν ήταν λίγο - πολύ τυχαίες. Κι αυτό είχε σαν αποτέλεσμα την παρασκευή ποτών χωρίς σταθερή σύσταση ή ποιότητα. Γι’ αυτό – Γερμανός γαρ- εστίασε τις προσπάθειές του στο να παρασκευάσει ένα ποτό που θα συνδύαζε τις ευεργετικές ιδιότητες των βοτάνων με τις μοντέρνες για την εποχή μεθόδους παραγωγής που ακολουθούσαν το motto: “Semper Idem” ή πάντοτε να επιτυγχάνεται ίδια ποιότητα και αποτέλεσμα. Το σκούρο καφέ ελιξίριο που προέκυψε από τις προσπάθειες είχε μία μάλλον πικρή bitter γεύση και περιελάμβανε τα extracts εκχυλίσματα από βότανα που φύονται σε 43 διαφορετικές χώρες. Το ελιξίριο διαλυόταν σε αλκοόλη υψηλής συγκέντρωσης που αναμιγνυόταν με φρέσκο νερό πηγής, και στη συνέχεια το τοποθετούσαν σε μεγάλα δρύινα βαρέλια όπου αφηνόταν να ωριμάσει και να σιτέψει για πολλούς μήνες.
Όταν λοιπόν ο Hubert Underberg παντρευόταν την Katharina Albrecht στις 17 Ιουνίου του 1846 ιδρύοντας παράλληλα την εταιρεία Underberg-Albrecht στο Δημαρχείο της Rheinberg ήταν πεπεισμένος ότι και τα δύο θα κρατούσαν για πάντα... Ο γάμος του έληξε ορισμένες δεκαετίες μετά, αλλά το προϊόν του όντως κατάφερε να ξεπεράσει τα χρονικά όρια και μέχρι σήμερα. Η επιτυχία ήρθε γρήγορα και ο Hubert Underberg βραβεύτηκε με τίτλους τιμής όπως Purveyortothe Court., ενώ στις παγκόσμιες Εκθέσεις του Λονδίνου, του Παρισιού και στη Φιλαδέλφεια ο ιδρυτής της εταιρείας κέρδισε διάφορα μετάλλια για το προϊόν του.
Στην προσπάθειά του να προστατεύσει το προϊόν του από τις απομιμήσεις ο Hubert Underberg καταχώρησε την εξωτερική του εμφάνιση -το «σχεδιασμό» του -- στο Εμπορικό Δικαστήριο / Επιμελητήριο του Krefeld την 25 Αυγούστου 1851, 40 χρόνια πριν αποκτήσει νομική βάση η έννοια της κατοχύρωσης εμπορικού σήματος. Το γεγονός αυτό αποτέλεσε άλλον έναν από τους λόγους που το Underberg παραμένει μοναδικό μέχρι σήμερα.
Μετά από μια παύση της παραγωγής-κατά τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο για ποιοτικούς λόγους, ήταν Σεπτέμβριος του 1949 όταν το Underberg επανεκίνησε την λειτουργία με την φίρμα, και ο Emil Underberg., εγγονός του ιδρυτή της εταιρείας , αποφάσισε να εμπορευθεί το “Rheinberg Herbal Digestive” αποκλειστικά σε 2 cl single-portion μπουκάλια. Ένα μοναδικά πρωτοπόρο μπουκάλι που ήταν αδύνατον να το μπερδέψεις με κάποιο άλλο, πράγμα που προστάτευσε το bitter του από τις αντιγραφές μιμητών.
Συνδεθείτε ή Εγγραφείτε για να συμμετάσχετε στη συζήτηση