Τι ωραίο νησί που είναι η Σάμος αλήθεια. Δεν το πολυπερίμενα για να είμαι απόλυτα ειλικρινής, όμως το πράσινο και η μορφολογία δημιουργούν ένα πολύ όμορφο σκηνικό που παραδόξως δεν έχουν καταστρέψει εντελώς τα δικάφορα χωριά! Και είναι όμορφο έτσι όπως παρατηρεί κανείς τις πλαγιές των βουνών, μέσα στο πράσινο και τα δέντρα, που ξεφυτρώνουν διαρκώς κτήματα με αμπέλια. Μην φανταστείτε μεγάλους, ενιαίους αμπελώνες. Μιλάμε για δυο και τρία στρέμματα κάθε φορά, σε επικλινείς πλαγιές με πεζούλες (για να συγκρατούν χώμα και κλήματα) αλλά και κάμπους. Ως επί το πλείστον η ποικιλία που καλλιεργείται είναι Μοσχάτο Σάμου (δηλαδή μικρόρωγο Μοσχάτο) και τα αποτελέσματά του τα γνωρίζουμε όλοι υποθέτω. Η Ένωση Συνεταιρισμών Σάμου είναι ο αποκλειστικός οινοποιός του νησιού με ότι καλό και κακό συνεπάγεται αυτό. Το γεγονός πάντως είναι ότι παράγουν κάποια από τα καλύτερα επιδόρπια κρασιά του κόσμου! Και όμως υπάρχει ανεκμετάλλευτο δυναμικό που το βλέπεις μπρος στα μάτια σου!
Στην Σάμο μας πήγε το Metaxa. Δεν ξέρω αν υπάρχει διεθνώς άλλο τόσο διάσημο brand που στην πραγματικότητα να είναι τόσο άγνωστο! Ειδικά για μας, τους Έλληνες, το Metaxa είναι κάτι με το οποίο γεννηθήκαμε, το ξέρουμε όλοι ως το –μοναδικό ίσως- ελληνικό brand με τόση απήχηση στο εξωτερικό. Έχουμε συνηθίσει να το βλέπουμε να «ντύνει» αεροδρόμια και duty free, έχουμε συνηθίσει να το βλέπουμε παντού στα ράφια. Το ξέρουμε καλά. Κι όμως δεν γνωρίζουμε τίποτα για αυτό. Εντάξει, μην υπερβάλω. Οι περισσότεροι νωρίζουν ότι είναι brandy, απόσταγμα κρασιού δηλαδή. Και βέβαια κάνουν λάθος. Θα μου πείτε για έναν αιώνα στην ετικέττα έγραφε κονιάκ (τα πρώτα του 50 χρόνια) ή brandy (τα επόμενα 50)! Έλα όμως που η νομοθεσία άλλαξε στα τέλη της δεκαετίας του ’80 και το Metaxa πέρασε μια κρίση ταυτότητας. Γιατί; Μα επειδή ποτέ δεν ήταν ένα «απλό», ένα «συνηθισμένο» brandy.
Από την γέννησή του, το Metaxa, υπήρξε …το πρώτο εμφιαλωμένο, παλαιωμένο κοκτέιλ! Η διατύπωση δεν είναι δική μου, το είπαν κάποιοι Γερμανοί bartenders-mixologists που έκαναν το ίδιο πρόγραμμα με εμένα λίγες εβδομάδες νωρίτερα, μου άρεσε όμως και είπα να το κλέψω. Γιατί κοκτέιλ; Μα επειδή το Metaxa είναι ένα blend από απόσταγμα κρασιού, γλυκό Μοσχάτο κρασί (κυρίως από Σάμο και λίγο από Λήμνο) αλλά και ελάχιστα bitters από μια μυστική συνταγή με ροδοπέταλα και μεσογειακά βότανα και μυρωδικά! Το ξέρατε; Στοιχηματίζω πως όχι…το πολύ-πολύ να είχατε ακούσει για το κρασί στο μίγμα. Αποτέλεσμα; Το Metaxa είναι ένα ιδιαίτερα απαλό ποτό που ακόμη και στην απλούστερη εκδοχή του διακρίνεται για την πολυπλοκότητά του.
Θυμάμαι ακόμη την πρώτη φορά, πριν λίγα χρόνια, που επισκέφθηκα τις εγκαταστάσεις τους και είχα την ευκαιρία να καθήσω και να δοκιμάσω ολόκληρη την σειρά. Θυμάμαι την έκπληξή μου. Ομολογώ ότι το σνόμπαρα λίγο, το θεωρούσα τουριστικό, bon pour le ouest (παράφραση του bon pour l’ orient). Πόσο λάθος έκανα. Αν κάποιος αφήσει την όποια προκατάληψή του και δοκιμάσει την γκάμα των Metaxa δεν υπάρχει περίπτωση να μην εντυπωσιαστεί. Ίσως το λάθος να είναι ότι το κρίναμε πάντα σε σχέση με κάτι άλλο, ένα καλό κονιάκ πιθανόν. Ίσως να το νιώθαμε υπερβολικά οικείο για να μπούμε στην διαδικασία να το γνωρίσουμε πραγματικά. Όπως και να έχει η ουσία είναι ότι πρόκειται για ποτό μοναδικό στον κόσμο. Ναι, δύσκολα μπορεί να ενταχθεί σε κάποια κατηγορία και αυτό ίσως είναι ένα εμπόδιο γιατί η ανάγκη της κατηγοριοποίησης είναι υπαρκτή, από την άλλη όμως έχει αυτό το στοιχείο της μοναδικότητας που το ξεχωρίζει από οτιδήποτε άλλο και βέβαια έχει κάτι ακόμη σημαντικότερο; Είναι ένα απολαυστικό αλκοολούχο ποτό! Και για όλους αυτούς τους λόγους όχι μόνο αξίζει να το (ξανά-)γνωρίσουμε αλλά και να το εντάξουμε στην καθημερινότητά μας.
Για το ταξίδι στον κόσμο του Metaxa, αλλά και για το ίδιο το ποτό θα επανέλθω με περισσότερες λεπτομέρειες σε ένα «κανονικό» άρθρο. Αυτές ήταν οι πρώτες, εν θερμώ εντυπώσεις μου μια μέρα μετά την επιστροφή μου.
Συνδεθείτε ή Εγγραφείτε για να συμμετάσχετε στη συζήτηση