Ο Dirk Oehlerking δημιουργεί μοτοσυκλέτες για συλλέκτες και μουσεία

09 Οκτωβρίου 2025
Στέλιος Πενταρβάνης
Με μεγάλη εμπειρία από τη συμμετοχή του σε αγώνες motocross, αλλά και την κατασκευή και λιανική πώληση νέων μοτοσικλετών, ο Dirk Oehlerking, αντλεί από το πολύπλευρο ιστορικό της προϋπηρεσίας του, γνώση για την κατασκευή μοναδικών custom made δίκυκλων, απίστευτης ομορφιάς και αρτιότητας που απευθύνονται σε συλλέκτες και παράγονται φυσικά, μόνο σε ένα και μόνο εκθεσιακό, αλλά λειτουργικό αντίτυπο.
  • Ο DIRK OEHLERKING ΔΗΜΙΟΥΡΓΕΙ ΜΟΤΟΣΥΚΛΕΤΕΣ ΓΙΑ ΣΥΛΛΕΚΤΕΣ ΚΑΙ ΜΟΥΣΕΙΑ | Objects of Desire

Μετά από πολλά χρόνια εμπειρίας σε πολλούς και διαφορετικούς τομείς της, το 2010, άρχισε να αισθάνεται ότι ο κύκλος του ως εργαζόμενος σε αυτήν τελείωσε. Είχε αρχίσει ήδη να σκέφτεται το επόμενο βήμα του, όμως αυτή τη φορά το όραμα του είχε να κάνει με τη δημιουργικότητα. Όπως δήλωσε πριν από χρόνια: «Ήμουν στην Έκθεση Custombike στο Bad Salzuflen στη Γερμανία και βλέποντας όλες αυτές τις custom μοτοσικλέτες, εμπνεύστηκα πάρα πολύ. Αποφάσισα να πουλήσω την επιχείρησή που είχα τότε, μια αντιπροσωπεία μοτοσικλετών Yamaha, επειδή ήθελα να σχεδιάζω και να κατασκευάζω ξανά μοτοσικλέτες, αυτή τη φορά με τα δικά μου χέρια και τις ιδέες μου, ιδρύοντας την Kingston Custom». Αρχικά η Kingston Custom ξεκίνησε κατασκευάζοντας ιαπωνικές μοτοσικλέτες σε στυλ new wave, bobber, scrambler, cafe racer και brat. Στη συνέχεια όμως συνέχισε με την παραγωγή μοναδικών κατασκευών οι οποίες τώρα βασίζονται κυρίως σε μοτοσυκλέτες BMW. Το 2018, ο Dirk μετέφερε το στούντιο κατασκευής μοτοσικλετών του σε ένα ανακαινισμένο σιδηρουργείο 100 ετών στο Γκελζενκίρχεν της Γερμανίας που βρίσκεται στην περιοχή του Ρουρ. Το Γκελζενκίρχεν ήταν κάποτε γνωστό ως η πόλη των χιλίων φωτιών, μια ονομασία που της είχε δοθεί για τον μεγάλο αριθμό χαλυβουργείων, φούρνων και ορυχείων άνθρακα. Ένα κατάλληλο κέντρο για έναν καλλιτέχνη που εργάζεται με μέσο δημιουργίας το μέταλλο. Μετέτρεψε το σιδηρουργείο σε έναν χώρο καλλιτεχνικού στούντιο, καθώς έχει ψηλή οροφή και είναι διακοσμημένο σε vintage στυλ όπου μπορώ να εργάζομαι δημιουργικά για 8 έως 16 ώρες κάθε μέρα, αλλά παράλληλα να βρίσκομαι σε ένα περιβάλλον που μου αρέσει». Το σιδηρουργείο είναι πολύ καλά εξοπλισμένο και αυτάρκες και όπως ο ίδιος λέει: «Μπορώ να κάνω τα πάντα μόνος μου, τόρνευση, φρεζάρισμα, τρύπημα, συγκόλληση, επεξεργασία λαμαρίνας, επεξεργασία πλαστικού και πολλά άλλα», «Απλά ό,τι επιθυμεί η καρδιά του πελάτη και το στυλ που του αρέσει».


White και Black Phantom

Ο Dirk Oehlerking έχει ένα χαρτοφυλάκιο απίστευτων κατασκευών, αλλά υπήρχαν δύο μηχανές που μέχρι πριν λίγα χρόνια ξεχώριζαν. Η White Phantom (Photo 1)  και η Black Phantom (Photo 2). Δύο κλασικές BMW boxer που o Dirk αναδημιούργησε με εξαιρετικών τεχνικές χειροποίητες προδιαγραφές, ένα αμάξωμα με απρόσμενο art deco twist. Και οι δύο μηχανές, εκτέθηκαν το 2019 στο Μουσείο Μοτοσυκλέτας Haas στο Ντάλας, αποσπώντας μάλιστα διθυραμβικά σχόλια, με κατάληξη να είναι τα κυριότερα εκθέματα της εκδήλωσης. Εξαιτίας αυτού του γεγονότος, ο συλλέκτης μηχανών Bobby Haas (δημιουργός του Μουσείου) και η διευθύντρια το, Stacey Mayfield, τον ρώτησαν εάν ήταν δυνατόν να κατασκευάσει μια Τρίτη Phantom, ώστε να δημιουργηθεί μια τριλογία, μια οικογένεια στην οποία η τελευταία μηχανή, σε φιλοσοφικό επίπεδο, θα λειτουργούσε ως φύλακας των άλλων δύο. Για αυτό τον λόγο, θα έπρεπε να ήταν πιο γρήγορη, πιο επιβλητική και να ονομαστεί Ghost. Αποδεχόμενος την πρόταση, ο Oehlerking εργάστηκε έναν ολόκληρο χρόνο πριν παρουσιάσει την Good Ghost, μια απίστευτη δημιουργία που ολοκλήρωσε την τριλογία και θεωρήθηκε ένα αριστούργημα πρωτοφανούς ομορφιάς και μηχανικής αρτιότητας.


Good Ghost

Καθώς είχε χρησιμοποιήσει την BMW R80 ως βάση για τις δύο πρώτες Phantom, αυτή τη φορά προμηθεύτηκε μια BMW R100 RS του 1980. Η πρώτη μοτοσικλέτα της τριλογίας,  White Phantom, είχε αμάξωμα που άφηνε και τους δύο τροχούς εκτεθειμένους. Ενώ στη δεύτερη, Black Phantom, κάλυπτε το πίσω μέρος, αλλά άφηνε το μπροστινό μέρος ανοιχτό. Στην περίπτωση της Good Ghost (Photo 3), το εξολοκλήρου χειροποίητο αμάξωμα καλύπτει και τις δύο ρόδες, ενώ στο επάνω μέρος της, η προσαρμοσμένη δερμάτινη σέλα, εκτείνεται μέχρι το τιμόνι. Ο σχεδιασμός περιλαμβάνει ένα προσαρμοσμένο ταμπλό, με μια σειρά από μετρητές με το εμπορικό σήμα Kingston, άψογα ενσωματωμένους στο δέρμα, ενώ όλη δερμάτινη κατασκευή, κρύβει θήκες για ένα μπουκάλι κρασί και ένα ποτήρι. Παράλληλα, υπάρχουν ένα τιρμπουσόν, ένα εφεδρικό μπουζί ενσωματωμένα στον μηχανισμό ανύψωσης της μοτοσυκλέτας. Αυτό το σχεδιαστικό θαύμα, διαθέτει ακόμα δύο αρθρωτά πάνελ στο πίσω μέρος με δερμάτινα κουμπώματα ασφαλείας. Αριστερά αναδιπλώνεται για να αποκαλύψει ένα κιτ εργαλείων, ενώ δεξιά φιλοξενεί κάτι απρόβλεπτο, μια συλλογή από vintage ασημικά που θα μπορούσαν να συνοδεύσουν ένα ρετρό πικνίκ.  Όπως και τα άλλα δύο μέλη της τριλογίας, η Good Ghost είναι μια πραγματική αγωνιστική μοτοσικλέτα για τζέντλεμαν που όχι μόνο φαίνεται εντυπωσιακή, αλλά φέρεται να είναι και απολαυστική στην οδήγηση (παρά τον περιορισμένο κύκλο στροφής της). Ειπώθηκε από τους ειδικούς που επισκέφτηκαν την έκθεση, αλλά και τον Bobby Haas, τον συλλέκτη που την παράγγειλε και δοκίμασαν την λειτουργικότητα της, πως όταν την οδηγείς, νιώθεις σαν να βρίσκεσαι σε μια διαφορετική εποχή, μια εποχή που δεν μπορείς να τοποθετήσεις χρονικά. Μπορεί να βρίσκεται στο παρελθόν αλλά και στο μέλλον. Tο όνειρο του δημιουργού της Dirk Oehlerking, είναι κάποια στιγμή να στην οδηγήσει ο ίδιος στο φεστιβάλ ταχύτητας Goodwood.


Homage στη μνήμη του Bobby Haas

O Bobby Haas, απεβίωσε τον Σεπτέμβριο του 2021, υπήρξε θαυμαστής των δυνατοτήτων του Dirk και παράλληλα αγαπημένος του φίλος. Λίγο πριν το θάνατο του, του είχε ζητήσει να δημιουργήσει μία ακόμα συλλεκτική μηχανή-έκθεμα για το μουσείο του, ενώ παράλληλα, του παραχώρησε μέσω της διαθήκης του, τις τρεις μηχανές της περίφημης τριλογίας. Η Mayfield, διευθύντρια του μουσείου και σύζυγος του Haas, πρότεινε η νέα μουσειακή δημιουργία να ονομαστεί Essenza. Η απώλεια του φίλου του όμως, οδήγησε τον συντετριμμένο Dirk να μη μπορεί να εργαστεί για αρκετές εβδομάδες. Κάποια στιγμή και ενώ του «έφταιγε» για κάποιο λόγο το όνομα Essenza, τηλεφώνησε στην Mayfield λέγοντας της ότι: «θα ξεκινήσω να εργάζομαι, αλλά θέλω η νέα μηχανή να ονομαστεί Homage (Photo 4), καθώς θα είναι ένας φόρος τιμής στον Bobby Haas». Η νέα Homage BMW R100, έχει ολοκληρωθεί και μάλλον, αν και καθαρόαιμη αγωνιστική μοτοσυκλέτα, δεν θα διανύσει αρκετά χιλιόμετρα, καθώς θα πάρει τη θέση της ανάμεσα στα εκθέματα του μουσείου. Το νέο χειροποίητο κομψοτέχνημα, είναι η μεγαλύτερη σε μήκος custom boxer που έχουμε ποτέ αντικρύσει. Ο Dirk, ξεκίνησε τη διαδικασία με τον ίδιο τρόπο που κάνει συνήθως, σχεδιάζοντας αρχικά με μανία τα αμέτρητα σχέδια που στριφογύριζαν στο κεφάλι του. Στη συνέχεια, απογύμνωσε τo πρόπλασμα της μοτοσικλέτας και τοποθέτησε μεγάλα χαρτόνια στο πλαίσιο της, βασικά για να σχεδιάσει τα πάντα σε κλίμακα 1:1, σύντομα ολοκλήρωσε την ιδέα του στο πρώτο στάδιο με κατασκευαστικό αφρό, σμιλεύοντας ουσιαστικά το σχέδιο που θα ακολουθούσε κατασκευαστικά. Η έμπνευση προήλθε από τη δεκαετία του 1930, «όταν η υψηλή ταχύτητα, η αεροδυναμική και η κομψότητα συνδυάζονταν». Η ιδέα του art deco στυλ που αρέσει στον δημιουργό, αυτή τη φορά το έφτασε στα άκρα. Το επίμηκες χειροποίητο αμάξωμα είναι κατασκευασμένο από αλουμίνιο 2mm.  Χωρισμένο σε τέσσερα κύρια τμήματα, είναι στην πραγματικότητα αξιοσημείωτα εύκολο να αποσυναρμολογηθεί. Κατασκεύασε επίσης ένα ζευγάρι καλύμματα μπροστινών τροχών για να προσδώσει στο αμάξωμα μια ομοιόμορφη ενιαία όψη, αλλά τα σχεδίασε με τέτοιο τρόπο, ώστε να περιστρέφονται μαζί με τους τροχούς.


Η χειροποίητη μεταλλική κατασκευή είναι πραγματικά εντυπωσιακή, αλλά αυτό που ουσιαστικά κάνει αυτό το αεροδυναμικό μοντέλο να ξεχωρίζει είναι η ποικιλία των κομψών λεπτομερειών. Στο μπροστινό μέρος υπάρχει μια ειδικά κατασκευασμένη μάσκα με τις προδιαγραφές της BMW, με έναν σοφά κρυμμένο προβολέα στο πίσω στο πίσω μέρος. Εκεί, υπάρχει και ένα φως από vintage αυτοκίνητο BMW 700. Από τα πλαϊνά πάνελ προεξέχουν οι χαρακτηριστικοί κύλινδροι της boxer, συνδεδεμένοι με προσαρμοσμένες εισαγωγές αέρα κάτω από το αμάξωμα. Η ανάφλεξη με κλειδί και το τσοκ είναι όλα ενσωματωμένα με άψογο τρόπο. Και αν ρίξετε μια πιο προσεκτική ματιά στα καλύμματα των μπροστινών τροχών, θα παρατηρήσετε μικρές εγκοπές για πρόσβαση στις δαγκάνες των φρένων, σε περίπτωση που χρειαστεί να εξαερώσετε το σύστημα. Το μεγαλύτερο μέρος της μοτοσικλέτας-δότη βρίσκεται άθικτο κάτω από το αμάξωμα, αλλά, με μερικές αξιοσημείωτες τροποποιήσεις. Το εργοστασιακό ρεζερβουάρ καυσίμου έχει αντικατασταθεί από ένα δοχείο αλουμινίου χωρητικότητας τριών γαλονιών. Το ψαλίδι έχει επεκταθεί, με ένα ζευγάρι άκαμπτων αμορτισέρ να αντικαθιστά την πίσω ανάρτηση. Ο Dirk μας υπενθυμίζει: «Η μοτοσικλέτα είναι αγωνιστική, δεν είναι απλώς μια μοτοσικλέτα επίδειξης». Ίσως το μουσείο να επιτρέψει τη χρήση της σε κάποιον αγώνα, αν και αυτή η προοπτική μοιάζει απίθανη.

Σχόλια Χρηστών

Συνδεθείτε ή Εγγραφείτε για να συμμετάσχετε στη συζήτηση