Αργά και αθόρυβα, το Βεγορίτις έχει αναρριχηθεί στις πρώτες θέσεις ανάμεσα στα οινοποιεία του Αμυνταίου. Κλείνοντας 2 δεκαετίες ζωής, το εγχείρημα του Χρήστου Μπόσκου στον Άγιο Παντελεήμονα καμιά φορά μπορεί να χάνει τις απόλυτες ισορροπίες, όμως πάντα κρατά σε υψηλές στροφές τη βελόνα του ενδιαφέροντος.
Αν είναι μια ετικέτα της συλλογής του την οποία θα έπρεπε να ξεχωρίσω αυτή είναι το «βασικό» Ξινόμαυρο, μια απίθανη κάθετη του οποίου έχω περιγράψει προ τριετίας στο άρθρο μου “Βεγορίτις, The magnificent box of Xinomavro”.
Ίσως κάποιοι να πιστεύουν ότι οι δύο τελευταίες λέξεις της νέας -ΠΟΠ Αμύνταιο- cuvee κάνουν το όνομα …σιδηρόδρομο άνευ λόγου και αιτίας. Όμως η δήλωση της άγριας ζύμωσης και η μαύρη ετικέτα είναι τα μόνα στοιχεία που τη διαφοροποιούν εξωτερικά από το «λευκό» Αμύνταιο Reserve. Βέβαια εδώ η παλαίωση όχι μόνο λαμβάνει χώρα αποκλειστικά σε μεγάλα βαρέλια των 500lt αλλά διαρκεί και 2 ολόκληρα χρόνια, γεγονός που σε κάνει να αναρωτιέσαι γιατί αυτό το 17αρι δεν έχει αξιώσει ένα Grande Reserve status.
Παρόλη την 8ετία του το Ξινόμαυρο αυτό δεν είναι ιδιαίτερα καφετί, κάτι που ίσως οφείλεται και στο αρκετά σκούρο (για τα δεδομένα του συγκεκριμένου terroir) χρώμα του.
Η μύτη είναι μέτρια σε ένταση και συμπύκνωση όμως αλλάζει τόσο πολύ μέσα στο ποτήρι που κάθε οινόφιλος θα βρει κάποια στιγμή μέσα σε αυτό τη γοητεία: οι οπαδοί της ζωντάνιας κεράσι και βιολέτα, αυτοί της ωριμότητας γλυκό ντοματάκι και δέρμα ενώ οι πιο «σκοτεινοί» στάχτη, σκόνη και κακάο!
Το στόμα βρίσκεται ένα σκαλί κάτω, όμως αυτό οφείλεται μόνο και μόνο στο γεγονός ότι η μύτη είναι τόσο εντυπωσιακή. Γιατί αντικειμενικά, η μέσου βάρους γεύση αποτελεί έναν καμβά για μια ωραία μάχη ανάμεσα στην βελούδινη αίσθηση και την βασισμένη στην οξύτητα αγριάδα. Την τελευταία συνδράμουν και λίγες «Ξινομαυρίσιες» τανίνες που κολλάν στην υπερώα.
Το Stolzle Exquisit Burgundy ενισχύει ακόμα περισσότερο τις κορυφαίες αρωματικές επιδόσεις, ενώ οι 13-15οC διασφαλίζουν την απαραίτητη γλύκα. Αυτό το Ξινόμαυρο δεν θα χαλάσει την παράδοση της απόλυτης αρμονίας με αρνάκι η κατσικάκι, όμως θα αποδειχθεί εξίσου απολαυστικό πλάι σε φακές με λουκάνικο.
Το «απλό» Reserve κοστίζει γύρω στα 23€, οπότε αυτή η cuvee των μόλις 600 φιαλών φαντάζομαι πολύ παραπάνω. Βέβαια το “παλαιότερο” δεν σημαίνει απαραίτητα και «καλύτερο», ιδιαίτερα όταν η βασική cuvee θέτει τον πήχη τόσο ψηλά. Όμως σίγουρα σημαίνει διαφορετικότερο και ωριμότερο και αυτό ακριβώς προσφέρει αυτό το ξεχωριστό ερυθρό. Πάντως λάθος με ΠΟΠ Αμύνταιο από το Βεγορίτις δεν κάνεις!
Βαθμολογία: 8/10.