Palmitas Pop Up Bar: Μια υπερπαραγωγή των The Clumsies

02 Δεκεμβρίου 2015
Palmitas The Clumsies Λευτέρης Γεωργόπουλος Θάνος Τσουνάκας Βασίλης Κυρίτσης Νίκος Μπάκουλης Γιώργος Καίσαρης Madame Ginger Μαριλού Παντάκη Αλμπέρτος Σιμμιλίδης
Εντυπώσεις από το πρώτο Pop Up Bar στην Ελλάδα το οποίο συγκεντρώνει όλα εκείνα τα στοιχεία που κάνουν στο σύνολό τους, ένα τέτοιο εγχείρημα μοναδικό και ασυναγώνιστο.


Η γοητεία της κορυφής εκτός από τον λογικό ίλιγγο μπορεί να επιφέρει σπουδαία αποτελέσματα και προοπτικές και για αυτούς που την κατακτούν και για εκείνους που απολαμβάνουν απλώς την θέα της. Οι πρώτοι, οι συντελεστές δηλαδή, επιδίδονται μεταξύ άλλων σε μια μορφή πρωταθλητισμού ενώ οι δεύτεροι, οι θεατές, βιώνουν κυτταρικά μια σπάνια και ίσως πρωτόγνωρη εμπειρία. 

Δεν θέλω να σας κουράσω με θεωρίες που ίσως να μην απασχολούν κανένα αλλά μπαίνοντας το βράδυ της Παρασκευής στο εντυπωσιακό Palmitas, έκανα για τους δημιουργούς του ακριβώς αυτή τη σκέψη. Οι The Clumsies μόνο τυχαίοι και αδέξιοι δεν είναι. Και όχι, δεν περίμενα το Palmitas για να το καταλάβω αν και είναι από τα ωραιότερα και πιο ολοκληρωμένα fun concepts μπαρ που έχουν φτιαχτεί ποτέ στην πόλη. Αυτό λέει από μόνο του αρκετά. Ας πάρουμε όμως τα πράγματα από την αρχή.


Το Palmitas είναι το πρώτο pop up bar που έγινε στην Ελλάδα. Pop up λέγεται ένα εστιατόριο, ένα μπαρ ή και τα δυο μαζί, που είναι προσωρινό, έχει δηλαδή προκαθορισμένη διάρκεια, ημέρες, ώρες και τρόπο λειτουργίας. Ένα άλλο χαρακτηριστικό γνώρισμα των Pop Ups είναι η πρωτοτυπία της θεματικής και ασφαλώς η υπογραφή τους από μια ομάδα επαγγελματιών του χωρού που έχουν ως βάση ένα μόνιμο και επιτυχημένο συνήθως project. 

Το Λονδίνο έχει σίγουρα μια από τις πρωτιές, αν σκεφτείτε ότι μέσα στο 2015 εγκαινιάστηκαν πάνω από 30 pop up restaurant bars. Η καταγωγή τους όμως προέρχεται κατά πολλούς από την Αμερική και την Κούβα με τα περίφημα food trucks να αποτελούν τα πρώτα pop ups που έκαναν την εμφάνισή τους. 

Το Palmitas δανείστηκε το όνομά του από μια κακόφημη αλλά ιδιαιτέρως street artist γειτονιά της πόληs Πατσούκα στο Μεξικό. Η dream team του The Clumsies, ο Λευτέρης Γεωργόπουλος, ο Θάνος Τσουνάκας, ο Βασίλης Κυρίτσης, ο Νίκος Μπάκουλης και ο Γιώργος Καίσαρης μεταμόρφωσαν στην κυριολεξία τον τέταρτο όροφο ένος κτιρίου στην Ιερά Οδό, σε μια μικρογραφία αυτής της μεξικάνικης συνοικίας. Η αρμονική προσαρμογή από τους Nine Designs είναι παραπάνω από εντυπωσιακή μιας και στον ίδιο χώρο συνυπάρχουν ένα τοπικό barber shop εν δράση, ένας χώρος για tattoos, μια πανέμορφη καντίνα, ο τοίχος που είναι αφιερωμένος στην μεξικανική Ημέρα των Νεκρών, ένα τεράστιο μπαρ με φόντο την Ακρόπολη και μια μπάντα που παίζει μουσικές. Έμεινα στην κυριολεξία με το στόμα ανοιχτό και πιστέψτε με, η θέα της Ιερού Βράχου είναι από τα τελευταία πράγματα που παρατήρησα εκεί μέσα. 

Εν τω μεταξύ όλα και όλοι λειτουργούν ρολόι και μπορούν μεταξύ τους να αλληλεπιδράσουν. Δεν υπάρχουν φόρμες και τύποι στο Palmitas. Μπορείς κάποιος να κουρευτεί πίνοντας ένα Mezcal. Κάποιος άλλος να τρώει tacos στο άνετο τραπέζι του, ενώ ένας τρίτος,  μπορεί και από την παρέα του, να χαζεύει από την μπάρα με σφηνάκια τεκίλας την συγκλονιστική θέα του φωτισμένου Παρθενώνα. 

Την λίστα των cocktails η οποία χωρίζεται σε τέσσερις κατηγορίες, υπογράφει το δίδυμο-εγγύηση Κυρίτσης-Μπάκουλης ενώ πίσω από το μπαρ ο Γιώργος Τσιρίκος, ο Γιώργος Σαρμαντάς και ο Παναγιώτης Κανατσούλης εγγυώνται την άψογη εκτέλεση τους. Κάθε τόσο επίσης, πολύ αξιόλογοι bartenders της εγχώριας σκηνής όπως ο Μανώλης Λυκιαρδόπουλος, η Λορέτα Τόσκα και ο Γιώργος Μπάγκος, κάνουν guest εμφανίσεις, επισφραγίζοντας με το κύρος τους το concept ενώ τα cocktails που δοκίμασα εκείνο το βράδυ, ετοίμασε ο ταλαντούχος Steve Ajulo. Εξυπηρετικός, πρόσχαρος, απίστευτα γρήγορος και αποτελεσματικός.  

Το ωραιότερο cocktail κατά την γνώμη μου, ήταν το Dia de los Muertos. Ένα εκρηκτικό homey blend από agaves spirits, με passion fruit, σοκολάτα και μπαχαρικά. Από τις μαργαρίτες τους η Picante, με το Μεξικάνικο Ρούμι, το jalapeños, την μαύρη αγαύη και το lime ήταν ενδιαφέρουσα ενώ πιο κοντά στα δικά μου γούστα βρήκα την εξαιρετική Amarga. Η Don Julio Reposado δηλαδή, αναμιγνύεται με σιρόπι από μπύρα Corona, Aperol και lime δημιουργώντας ένα fun αλλά στιβαρό cocktail που σε ταξιδεύει. Η Paloma τους τέλος, είναι σταθερά προσεγμένη ενώ όλα τα cocktails κυμαίνονται από €8-12 εκτός από το Buene Suerte, το οποίο η φινετσάτη Don Julio 1942 το ανεβάζει στα €25.


Για το tex mex μενού που επιμελείται η Μαριλού Παντάκη και ο σεφ Αλμπέρτος Σιμμιλίδης δεν έχω προς το παρόν ολοκληρωμένη άποψη. Αν κρίνω όμως από το πληθωρικό και πολύ νόστιμο fajita combo με το chilli con carne και το κοτόπουλο fajitas που δοκίμασα, είναι παραπάνω από αξιοπρεπές και αρκετά υποστηρικτικό τόσο στα cocktails όσο και στη γενικότερη αύρα και καταγωγή του. 

Μου άρεσε πολύ το Palmitas. Το βρήκα πρωτότυπο, πανέμορφο, με πολύ ενδιαφέροντα ποτά, αξιοπρεπές φαγητό και μια ατμόσφαιρα που παρόμοια της, τουλάχιστον εγώ, δεν έχω συναντήσει στην Αθήνα. Ένιωσα τον κόσμο γύρω μου ευτυχισμένο και με παλμό. Να χορεύει, να γελάει, να πίνει, να φλερτάρει και να ευχαριστιέται την κάθε του στιγμή όπως το κάνουν προφανώς οι Μεξικάνοι. 

Η τουλάχιστον...κάπως έτσι. 

Info: Ιερά Οδός 7-13, Αθήνα τηλ, 6980303935. 

Ανοιχτό κάθε Παρασκευή και Σάββατο από τις 20:00 μ.μ.