Επίσκεψη στην Βουργουνδία 1ο μέρος: Ένα χωριουδάκι που το έλεγαν Chablis….

16 Απριλίου 2015
Η Βουργουνδία αποτελεί για πολλούς την οινική Μέκκα και μια πρόσκληση από το Domaine de la Romanee Conti (DRC) είναι πάντα τιμητική. Με ευκαιρία λοιπόν την πρόσκληση του DRC στις αρχές Απριλίου έκανα ένα road & tasting trip ξεκινώντας από το Chablis


Η βορειότερη περιοχή που ανήκει στο αμπελουργικό διαμέρισμα της Βουργουνδίας είναι το Chablis. Σε τρεις ώρες αν είσαι τυχερός και ξεμπερδέψεις από την κίνηση του Παρισιού βρίσκεσαι στο κέντρο ενός χωριού με 3,000 κατοίκους που είναι παγκοσμίως γνωστό για τα εξαιρετικά λευκά κρασιά του από την ποικιλία Chardonnay που είναι άλλωστε και η κύρια λευκή ποικιλία όλης της Βουργουνδίας.

Μια πρώτη στάση στο ξενοδοχείο Hostellerie des Clos που το προτείνω ανεπιφύλακτα για όποιον θελήσει  να επισκεφτεί την περιοχή. Προσφάτως ανακαινισμένο, 4 αστέρων κατάλυμα με φιλικό service και ένα εξαιρετικό εστιατόριο που προσφέρει εδέσματα βασισμένα στα κρασιά του Chablis κυρίως και μια wine list που θυμίζει τηλεφωνικό κατάλογο.


Εννοείται ότι υπάρχουν οκτώ επιλογές σε ποτήρι από παραγωγούς όπως οι δυσεύρετοι  Dauvissat & Raveneau στα Grand Cru κρασιά τους μεταξύ άλλων. Παρεμπιπτόντως το δυνατότερο σημείο του Hostellerie des Clos είναι το πρωινό του που ακόμα και καφές του είναι  εξίσου απολαυστικός.

Το ραντεβού με τον Fabien Moreau του Domaine Christian Moreau ήταν στις 3. Μετά από μια σύντομη συνομιλία πήγαμε στα αμπέλια και συγκεκριμένα στο υψηλότερο σημείο του Grand Cru Les Clos. To Les Clos είναι το μεγαλύτερο και για πολλούς το καλύτερο από τα 7 Grand Crus. Με πανοραμική θέα σε όλο σχεδόν το Chablis μας εξηγούσε τις διαφορές των Grand Cru από τα Premier Cru και τα απλά Chablis λαμβάνοντας υπόψη τις εκθέσεις των αμπελώνων, τις γεωλογικές διαφορές του υπεδάφους Kimmeridgean (ασβεστόλιθος, πυλός και απολιθωμένα κελύφη οστράκων) και του νεότερου Portlandian που βρίσκονται οι αμπελώνες του Chablis και Petit Chablis. Είναι σημαντικό να καταλάβει κανείς ότι το Chablis αποτελεί την ανατολική πλευρά του ‘ Paris Basin’ που εκατομμύρια χρόνια πριν ήταν υδάτινος όγκος. Σημαντικό στοιχείο επίσης για την διαμόρφωση των κρασιών της περιοχής η ύπαρξη του ποταμού Serein  που διατρέχει την περιοχή και σχεδόν ακουμπάει τα Grand Cru Bougros, Grenouille και Les Clos. Στην συνέχεια επισκεφτήκαμε τον αμπελώνα Valmur ο οποίος έχει διπλή έκθεση τόσο βορινή όσο και νότια και αποτυπώνεται στο κρασί  και το Bougros ο οποίος είναι αμπελώνας χωρίς καμία κλίση. Χαρακτηριστικά ο Fabien έλεγε σε μια εν δυνάμει νέα κατάταξη θα έπρεπε να αναβαθμιστεί ο Premier Cru Fourchaume που πληροί όλες τις προδιαγραφές για Grand Cru, να αναγνωριστεί το La Moutonne που βρίσκεται μεταξύ Preuses & Vaudesir και το Bougros μάλλον να γίνει premier Cru. Μάλλον λίγο δύσκολο να γίνεται άμεσα αλλά η αξία των αμπελώνων σίγουρα εμφανίζεται στα κρασιά τους.


Απέναντι ακριβώς από τους Grand Cru αμπελώνες και σε άψογη κατάσταση οι αμπελώνες που δίνουν τα πολύ γνωστά Premier Cru Vaillons, Cote de Lechet & Montmains ενώ ακριβώς δίπλα από το Blanchot Grand Cru  και σε απόσταση που τα χώριζε μόλις ένα δρομάκι τα αμπέλια του Montee de Tonnerre & Mont de Milieu.

Ένα απίστευτο μωσαϊκό αμπελώνων που κυριολεκτικά σπιθαμή με σπιθαμή έχουν διαφορετική δυναμική και αποτέλεσμα.

Στην συνέχεια πήγαμε στο οινοποιείο το οποίο δεν έχει απολύτως τίποτα εκθαμβωτικό. Όλες οι εγκαταστάσεις εξυπηρετούν το αποτέλεσμα. Γεγονός είναι πάντως ότι η περιοχή του Chablis αποτελεί μια από τις πιο προνομιακές στον κόσμο του κρασιού αφού η παντελής απουσία των ερυθρών κρασιών διευκολύνει τόσο τις υποδομές όσο και την λειτουργικότητα των οινοποιείων. Ευκολία άλλωστε που αποτυπώνεται και στην εμπορική τους κυκλοφορία.

Η δοκιμή με τους δημιουργούς των κρασιών είναι πάντα εκπαιδευτική και χρήσιμη για τις λεπτομέρειες που κάνουν τις ουσιαστικές διαφορές των στυλ κάθε Domaine.

Domaine Christian Moreau

Ξεκινήσαμε με το Chablis 2013 που αποτελεί την επιτομή του στυλ των κρασιών Chablis. Το Chardonnay με την τυπική έκφραση αχλαδιού και πράσινου μήλου στην μύτη και νύξεις μοσχολέμονου ενώ κρυστάλλινο με λεμονάτο τελείωμα που προκαλούσε για δεύτερη γουλιά.

Συνεχίσαμε με το Vaillon 1er Cru 2013 το οποίο προέρχεται από 5 από τις 6 υποπεριοχες του Vaillons. Αρκετά πιο ανθικό στην μύτη. Ελάχιστη παρουσία δρυός αφού γίνεται χρήση μόνο 20% και δεύτερης χρήσης.

Η Vaillon Guy Moreau 2013 παράγεται μόνο από τους πιο παλαιούς ιδιόκτητους  αμπελώνες της οικογένειας και δίνει ένα πιο στρογγυλό κρασί με περισσότερο βάθος που μπορεί να συγκριθεί με Grand Cru.

Το Grand Cru Les Clos 2013 είναι το κρασί  σημείο αναφοράς που μαζί με το Monopole Clos des Hospices Les Clos ένα περιφραγμένο μικρό κομμάτι 10 στρεμμάτων μέσα στο Les Clos δίνει κάθε χρόνο στο Domaine Christian Moreau την αναγνώριση για την ποιοτική  αρτιζάνικη προσέγγιση τους στα κρασιά της περιοχής. Είναι, όπως λεν και οι ίδιοι το αποτύπωμα τους που τους κάνει παγκοσμίως γνωστούς για την πληθωρικότητα, το πάχος αλλά και την φινέτσα των κρασιών τους. 

Για χάριν της επίσκεψης  άνοιξαν να δοκιμάσουμε μαζί από τις ελάχιστες φιάλες που απομένουν ένα Grand Cru Les Clos 2012 & ένα Grand Cru Valmur 2010. Στην παρέα προστέθηκε και ο ίδιος ο Christian Moreau που εξηγούσε την ιστορία της οικογένειας Moreau καθώς περιμέναμε τα Grand Cru να ανοίξουν στο ποτήρι και να ξεδιπλώσουν τις χάρες τους. Εξωστρεφής, κοινωνικός και κοσμοπολίτης όπως τα κρασιά του εντυπωσιάστηκε από την εξέλιξη  του Valmur ενώ βρήκε κλειστό και νεαρό ακόμα το Les Clos.

Στην συνέχεια πήγαμε με για δείπνο όπου δοκιμάσαμε ένα Grand Cru Vaudesir του 2011 Domaine Christian Moreau και ένα Grand Cru Les Clos Dauvissat 2008 συνοδευόμενα με damier d’ asperges vertes με σέλερι και βούτυρο τρούφας Melanosporum και φιλέτο tourbot  doré. Και όλα αυτά σε ένα χωριουδάκι που το έλεγαν Chablis!

Συνεχίζεται …

Σχόλια Χρηστών

Συνδεθείτε ή Εγγραφείτε για να συμμετάσχετε στη συζήτηση

ΝΤΊΝΟΣ ΣΤΕΡΓΊΔΗΣ - 22 Απριλίου 2015

Γιώργο, μπορει το Hostellerie des Clos που σε φιλοξενησε να ειναι ενα ωραιο ξενοδοχειο, αλλά το Σαμπλι ως χωριό ειναι για να κοβεις τις φλέβες σου. Μετά τις 7 το βράδυ κυκλοφορούν μόνο σκύλοι και βρυκόλακες. Καλύτερα να μείνει κανείς στην όμορφη Auxerre ή στην ακόμα πιο όμορφη Beaune 140 χλμ πιο κει.