Η μέρα μας ξεκίνησε το μεσημέρι, στο Κεφαλάρι. Το ραντεβού μας ήταν στο Abovo. Οι αναγνώστες του FnL θα γνωρίζουν το Abovo από τις κριτικές μου στην πολύ καλή κουζίνα του Μιχάλη Νουρλόγλου, ήρθε όμως η ώρα να το γνωρίσετε και για την Μυρσίνη Σπανέλη, την ταλαντούχα bartender του. Η Μυρσίνη μας περίμενε για να μας παρουσιάσει ένα απολαυστικό dessert cocktail με το έξυπνο όνομα Mr & Mrs Talisker, που υπονοεί τον –κατά κάποιο τρόπο- ερμαφρόδιτο χαρακτήρα της πρότασής της μια και χρησιμοποίησε ένα κατεξοχήν «αντρικό» malt whisky για να δημιουργήσει ένα «θηλυκό» cocktail. Ανέμιξε το Talisker με βερμούτ Carpano Antica Formula, λικέρ Elderflower, σπιτικό σιρόπι τζίντζερ (με την ευκαιρία, η Μυρσίνη Σπανέλη, κάνει θαυμάσια δικά της σιρόπια!) και grapefruit bitters. Το αποτέλεσμα ήταν ένα σύνθετο, έξοχα ζυγισμένο κοκτέιλ, με την πίκρα να κοντράρει άψογα τη γλύκα και τον χαρακτήρα του Talisker παρόντα που συνδυάστηκε πολύ όμορφα με ένα crumble με διάφορα μπαχαρικά, κονφί πορτοκαλιού και γκρέιπφρουτ και αφρό από μασκαρπόνε.
Επόμενος σταθμός –και πάλι, μετά την 1η μέρα- το Apsendi. Μπαίνουμε μέσα γύρω στις 3 και το βρίσκουμε γεμάτο για το γνωστό κυριακάτικο brunch του. Από ότι φαίνεται μάλιστα, το Apsendi, είναι το κυριακάτικο στέκι της αθηναϊκής σκηνής των bartenders, χθες το μεσημέρι μετρήσαμε καμιά δεκαριά από αυτούς να τρώνε τα αβγά τους! Εμείς όμως ήμασταν εκεί για να συναντήσουμε δύο φιλοξενούμενους bartenders. Πρώτος διαγωνίστηκε ο Αλέξανδρος Χονρός από το bar Raymee. Κομψότατος, με 60ς γαλανόλευκο, λεπτόριγο σακάκι και λευκό πουκάμισο-παντελόνι είχε μια τολμηρή πρόταση με βάση την τεκίλα Don Julio Reposado, το όνομα αυτής Fat Duck και πέρα από το διάσημο εστιατόριο του Blumenthal, θα καταλάβετε αμέσως το λογοπαίγνιο. Η τεκίλα λοιπόν που μπήκε στο κοκτέιλ του ήταν fat washed με λίπος πάπιας και συνδυάστηκε με λίγο από το ιδιαίτερα καπνιστό, ιαπωνικό ουίσκι Pure Malt Nikka, σιρόπι από κάρδαμο, τζίντζερ και βανίλια, χυμό λάιμ, Angostura bitters και ασπράδι αβγού. Το αποτέλεσμα ήταν ένα αρκετά καλοζυγισμένο κοκτέιλ που αν και στην αρχή έβγαλε μια ελαφριά «λαδίλα», γρήγορα πήρε κεφάλι η οξύτητα και το ισορρόπησε. Το συνδύασε με τερίνα φουαγκρά με τσάτνεϊ σύκου, όμως αν και η «γέφυρα» που σκέφτηκε ήταν προφανής, η αψάδα της τεκίλας και η οξύτητα του κοκτέιλ δεν συμπεριφέρθηκαν πολύ φιλικά στην τερίνα. Τον διαδέχθηκε ο έμπειρος και άνετος Γιάννης Σαμαράς (φωτογραφία επάνω), ένας από τους τρεις περσινούς φιναλίστ. Ο Σαμαράς, που είναι για την ώρα «άστεγος», ετοιμάζει ένα πολύ φιλόδοξο all-day café-bar στην Κηφισιά, οπότε επέλεξε το Apsendi για να μας παρουσιάσει την πρότασή του. Με μια λιτή, αλλά ουσιαστική εισαγωγή που άντλησε έμπνευση από το φιλόδοξο project της παγκόσμιας γλώσσας Esperando, o Γιάννης Σαμαράς δημιούργησε το Ornamayo (σημαίνει στολίδι στην γλώσσα αυτή). Συστατικά του η Don Julio Bianco, Aperol, χυμός λάιμ, πουρέ μάνγκο, σιρόπι αγαύης και λίγο φρεσκοτριμμένο πιπέρι …όλο το παιχνίδι όμως ήταν στο ποτήρι που ήρθε ντυμένο με άχνη ζάχαρη αρωματισμένη με ανθόνερο και χείλος από αλμυρό φιστίκι Αιγίνης με λεμονοθύμαρο. Καθώς φέρνεις το ποτήρι στα χείλη σου, οι γεύσεις και τα αρώματα διαδέχονται το ένα το άλλο πριν γευθείς ένα δροσιστικό και σύνθετο κοκτέιλ!
Αφήνουμε οριστικά τα βόρεια προάστια και κατεβαίνουμε κέντρο. Επόμενος σταθμός το Gin Joint, από τα κορυφαία cocktail-bars της πόλης. Εδώ μας περιμένουν εκπλήξεις. Καταρχήν βρίσκουμε το μαγαζί κλειστό, με τη σιδεριά μισοκατεβασμένη. Ένας βλοσυρός Βασίλης Κυρίτσης, σε ρόλο μπράβου, μας λέει ότι εδώ δεν είναι μπαρ και φυσικά δεν σερβίρεται αλκόολ. Άλλωστε είμαστε στην καρδιά της ποταπαγόρευσης, στο 1923. Η Άντζελα Μαριδάκη του λέει το σύνθημα blind pig, το αριθμητικό παρασύνθημα και η συμπεριφορά του αλλάζει. Μας βάζει μέσα από μια πλαϊνή είσοδο, κατεβαίνουμε μια μισοσκότεινη σκάλα, περνάμε σε μια υπόγεια αποθήκη διαμορφωμένη σε παράνομο μπαρ του ’23! Ο Δημήτρης Κιάκος μας περιμένει, οι υπόλοιποι θαμώνες (μεταξύ των οποίων οι Παναγιώτης Γρηγορίου του 1900 The Barber Shop & o Γιάννης Κοροβέσης του Osterman) ντυμένοι με ρούχα εποχής σιγοπίνουν το ποτό τους, ακούγοντας μουσική από ένα παλιό πικάπ. Το σκηνικό είναι ατμοσφαιρικό, μυσταγωγικό, μας μεταφέρει πραγματικά αλλού! Ο Δημήτρης Κιάκος διαγωνίζεται στην βότκα Ketel One και αποφασίζει να μας ετοιμάσει μια δική του πρόταση στο κλασικό Dry Martini, το The Cat’s Meow (έκφραση της αμερικάνικης slang των 20ς που σημαίνει στιλάτο). Αναμιγνύει την Ketel One, με το τζιν Nolet’s (από το ίδιο αποστακτήριο με την βότκα!) σε λόγο 6 προς 1 και προσθέτει λίγο Sauternes Ch. De Reynaud 1998 στον ρόλο του βερμούτ. Η γοητεία της απλότητας, μην ξεχνάτε άλλωστε ότι και το κλασικό Dry Martini είναι ένα θεωρητικά «απλό» cocktail. To The Cat’s Meow είναι απλά τέλειο! Έξοχα ζυγισμένο, άψογα ισορροπημένο, καταφέρνει να συνδυάσει την παγωμένη ατσάλινη αίσθηση του τέλειου Dry Martini με την ανεπαίσθητα γλυκιά πολυπλοκότητα του Sauternes και τολμώ να πω ότι ο Δημήτρης Κιάκος δημιούργησε ένα Martini Cocktail που θα ζήλευε ακόμη και το λονδρέζικο Artesian! Το συνδύασε δε εξαιρετικά και πρωτότυπα με δύο γαλλικά τυριά (comte & tete de moine), μαζί με λίγη μαρμελάδα σταφύλι και μας έστειλε… το κερασάκι ήταν τα πούρα Romeo y Julieta Wide Churchill που με τον διακριτικά πικάντικο και ταυτόχρονα ανθώδη χαρακτήρα του ταίριαξαν υπέροχα με όλα τα παραπάνω. Από τις κορυφαίες στιγμές αυτού του διαγωνισμού… όμως δεν περίμενα τίποτα λιγότερο από τον Δημήτρη Κιάκο!
Δεν είχαμε τελειώσει όμως με το Gin Joint…ούτε και με τις εκπλήξεις του. Ανεβήκαμε από το παράνομο καταγώγιο και προχωρήσαμε και καμιά σαρανταριά χρόνια μπροστά, στην δεκαετία του ’60. Βρεθήκαμε έξω, στην πλατεία Καρύτση και ο Κωνσταντίνος Κώτσης μας περίμενε, κομψότατος ως άλλος mr. Replay, γερμένος στο καπό ενός cabrio Panther (!) για να μας μεταφέρει νοερά σε ένα υπέρκομψο πικνίκ! Η ιστορία του μας έβαλε στο κλίμα, το σκηνικό μαγικό (και σκεφτείτε ότι καμιά 200αριά μέτρα πιο μακριά, η συγκέντρωση στο Σύνταγμα ήταν σε εξέλιξη!). Μας ετοίμασε το Los Altos με Don Julio Bianco, Grand Marnier, χυμό λάιμ, λίγο κάρι, bitters, ζάχαρη άχνη και ασπράδι αβγού… το χείλος του ποτηριού έντυσε σοκολάτα biiter. Ενδιαφέρον κοκτέιλ με ωραία ισορροπία που –αυτή την φορά- το πρόδωσε κάπως το αβγό.
Αλλαγή σκηνικού και βρισκόμαστε σε ένα από τα κλασικότερα μπαρ του κέντρου, το 7 Jokers και εκεί μας υποδέχεται ένας πραγματικά εντυπωσιακός …Joker ο Ανέστης Ζαμανόπουλος. Έχει ονομάσει το κοκτέιλ του Sunset in Skye και έχει σαν βάση την Ketel One. Την αναμιγνύει με Aperol, ρούμι Zacapa infused με κεράσια, πουρέ passion fruit, σιρόπι γαρύφαλλο-κανέλα-κάρδαμο και bitters από βαρέλια όπου έχει παλαιώσει ουίσκι. Πριν σερβίρει ψεκάζει ευφυώς το ποτήρι του με Talisker και το αποτέλεσμα είναι ένα σύνθετο, δροσιστικό κοκτέιλ.
Η τέταρτη μέρα και μαζί της ο γύρος της Αθήνας τελειώνουν με τον Αντώνη Ζόντο που μας περιμένει στο ατμοσφαιρικό μπαρ Faust. Μας ετοιμάζει ένα ακόμη τολμηρό κοκτέιλ, το Smoky Sushi Martini, με βάση το Talisker. Έχει ετοιμάσει ένα σιφόν με τόνο, σαφράν, μέλι και ζελατίνη (!)….ο αφρός από το σιφόν προστίθεται σε ένα κοκτέιλ με Talisker, αβοκάντο πολτοποιημένο, χυμό λεμόνι και σιρόπι σφένδαμου. Το αποτέλεσμα είναι πραγματικά ενδιαφέρον και –πιστέψτε με- πολύ καλύτερο από ότι ίσως ακούγεται. Το συνδύασε πολύ πετυχημένα με καπνιστό χέλι που καραμέλωσε ελαφρά με λίγη μαύρη ζάχαρη.
Ήταν ένα απολαυστικό και ιδιαίτερα συναρπαστικό τετραήμερο. Για να δούμε πως θα απαντήσει η Θεσσαλονίκη που έχει και παράδοση στις εντυπωσιακές παρουσιάσεις, αλλά και τα ουσιαστικά κοκτέιλ. Το ταξίδι συνεχίζεται…