Καθώς ο κόσμος αλλάζει συνήθειες με ιλιγγιώδη ταχύτητα ολοένα και πιο συχνά, μετά από ένα τραπέζι μας περισσεύουν μεγάλες ποσότητες κρασιών, που μένουν ανεκμετάλλευτες. Για αυτό ίσως χρειάζεται να έχουμε κατά νου πως θα μπορούσαμε για να το αξιοποιήσουμε μετατρέποντας το σε κάτι νέο. Ιδού κάποιες λύσεις.
Αν οι ποσότητες του κόκκινου ή του λευκού κρασιού που περίσσεψαν είναι μικρές, μπορείτε να τις χρησιμοποιήσετε για να φτιάξετε κάποια σάλτσα για το φαγητό της επομένης ή για τα μελλοντικά σας μαγειρέματα. Σάλτσες που θα χρησιμοποιήσετε για να περιχύσετε το ρύζι ή τα ζυμαρικά σας ή και για να μαγειρέψετε μέσα σε αυτό τα κλασικά φαγητά της κατσαρόλας, τα παραδοσιακά μας μαγειρευτά.
Μια άλλη λύση είναι να το χρησιμοποιήσετε στο ντεγκλασάρισμα. Αυτό σημαίνει ότι όταν ψηθεί το κρέας ρίχνετε το κρασί που έχει περισσέψει (λευκό, ροζέ ή κόκκινο) στο τηγάνι και αφού το αφήσετε να πάρει μια βράση και να συμπυκνωθεί, να μειωθεί, δηλαδή, ο όγκος του, με τη βοήθεια μιας σπάτουλας ξεκολλάτε τις «καραμέλες» που σχηματίστηκαν στον πάτο του τηγανιού, όσο ψηνόταν το κρέας, δημιουργώντας μια λεπτή και ελαφρώς κολλώδη «κρούστα».
Για φαγητά με βάση τη ντομάτα, όπως τα ραγού, σοτάρετε πρώτα τα λαχανικά τους και τα «σβήνετε» με ένα περίπου ποτήρι κόκκινο κρασί που θα προσθέσει οξύτητα, βάθος και μια ευχάριστη γλύκα στη σάλτσα.
Αν σας περίσσεψαν μεγαλύτερες ποσότητες κρασιού, μπορείτε να το καταψύξετε κρασί για τα μελλοντικά σας μαγειρέματα. Το μόνο που θα χρειαστείτε είναι μερικές παγοθήκες για να το βάλετε στην κατάψυξη. Μετά θα μπορείτε να προσθέτετε τα παγάκια του κρασιού απευθείας στο φαγητό σας. Καλό είναι να μαρκάρετε τις παγοκύστες ώστε να θυμάστε τι κρασί καταψύξατε στην κάθε μια.
Αν οι ποσότητες είναι μεγαλύτερες, μπορείτε να φτιάξετε κάποια κρασάτα φαγητά κατσαρόλας, όχι μόνο με κρέας, αλλά και με ψάρια και θαλασσινά —όπως, τα κλασικά, αχνιστά μύδια μαρινιέρ (moules marinière).
Βέβαια μπορείτε να χρησιμοποιήσετε το κρασί που σας περίσσεψε για να φτιάξετε τουρσιά. Τα υλικά της κλασικής συνταγής είναι: λευκό κρασί, λευκή, κρυσταλλική ζάχαρη και ξίδι από και λευκό κρασί, σε ίσες αναλογίες.
Αν φτιάχνετε τουρσί λαχανικών που απαιτούν βράσιμο, όπως για παράδειγμα με παντζάρια ή τα καρότα, θα πρέπει να τα βράσετε μέσα σ’ αυτό το μείγμα, ενώ αν σκοπεύετε να φτιάξετε αγγουράκια τουρσί θα πρέπει να τα ρίξετε κρύα σ’ ένα κρύο μείγμα με τις ίδιες αναλογίες.
Υπάρχει υπάρχουν όμως και τουρσιά με κάπως πιο γλυκιά γεύση, για οποία απαιτείται μια ποσότητα κόκκινου ή και λευκού κρασιού στην οποία προσθέτετε ζάχαρη – περίπου 20% του βάρους του κρασιού. Στη συνέχεια χρειάζεται να βράσετε αυτό το μείγμα μέχρι να δέσει σε ελαφρύ σιρόπι. Στο τέλος η υφή και η πυκνότητα του θα θυμίζουν σιρόπι κόκκινων φρούτων ή φράουλας, αλλά η γεύση του θα είναι σύνθετη και όξινη, τόσο που θα παραπέμπει σε ενισχυμένα κρασιά (fortified wines) τύπου porto ή madeira. Όταν περισσεύει κόκκινο κρασί φτιάχνω ένα τέτοιο κρασάτο σιρόπι το οποίο είναι ιδανικό για να περιχύσετε διάφορα παγωτά, κυρίως, βέβαια, παγωτό βανίλια.
Και μια που μιλάμε για επιδόρπια, θυμήθηκα πόσο υπέροχα είναι τα διάφορα φρούτα – κυρίως αχλάδια, μήλα, ροδάκινα και σύκα – που σιγοβράζουμε (ποσάρουμε) σε γλυκό κρασί.
Τέλος, αν η ποσότητα του κρασιού είναι μεγάλη, μπορείτε να φτιάξετε μέχρι και δικό σας ξίδι αφήνοντας το κρασί που σας περίσσεψε να «ζυμώσει». Αρχικά θα χρειαστείτε μια «μάνα» ξιδιού. Για να τη δημιουργήσετε χρησιμοποιήστε, προσθέστε στο κρασί σας (υπολογίζοντας πως η ποσότητα του κρασιού δεν ξεπερνάει το 1/3 ενός μπουκαλιού), μερικές κουταλιές της σούπας φυσικό ξίδι, κατά προτίμηση από μηλίτη. Μετά καλύψτε το στόμιο του μπουκαλιού με ένα κομμάτι γάζα (τουλπάνι) έτσι ώστε να του επιτρέπετε να παίρνει αέρα (το οξυγόνο μετατρέπει το κρασί σε ξίδι). Το πανί θα προστατεύει ταυτόχρονα το μπουκάλι από τα διάφορα έντομα που συνήθως κυνηγάνε το κρασί. Τοποθετήστε το μπουκάλι σε ένα σκοτεινό ντουλάπι για έναν μήνα, τουλάχιστον.
Το αποτέλεσμα είναι πραγματικά ενδιαφέρον γιατί το ξίδι παίρνει τα αρχικά χαρακτηριστικά του κρασιού που χρησιμοποιήσατε. Θα αντιληφθείτε τη ζωντάνια του κυρίως αν το χρησιμοποιήσετε σε dressing για ωμές σαλάτες.
Αν πάλι σας περίσσεψε αφρώδες κρασί ή σαμπάνια, αξιοποιήσετε το για να φτιάξετε τη σάλτσα της μόδας… μια beurre blanc! Βάλτε σ’ ένα μικρό κατσαρολάκι με βαρύ πάτο το ξίδι, κρεμμυδάκια εσαλότ και ένα κλαράκι φρέσκο θυμάρι. Αφήστε τα να σιγοβράζουν μέχρι να μειωθεί ο όγκος του ξιδιού στο μισό. Προσθέστε το αφρώδες σας ή τη σαμπάνια και μερικά, ψιλοκομμένα μανιτάρια και αφήστε το μείγμα να βράζει μέχρι να μειωθεί ξανά ο όγκος του στο μισό». Αφαιρέστε το θυμάρι, χαμηλώστε τη φωτιά και ενσωματώστε, σταδιακά, κρύο βούτυρο, ανακατεύοντάς το συνεχώς. Προσοχή όμως, η σάλτσα αυτή δεν θα πρέπει να φτάσει στο σημείο βρασμού, αλλιώς υπάρχει κίνδυνος να «κόψει». Αλατοπιπερώστε, χρησιμοποιώντας λευκό πιπέρι και χρησιμοποιήστε τη για να περιχύστε κάποιο ψάρι μαγειρεμένο στον ατμό.
Μια άλλη, πιο απλή, λύση είναι να φτιάξετε με το κόκκινο κρασί που σας περίσσεψε μια sangria.Θα χρειαστεί να το ρίξετε σε μια μεγάλη κανάτα, να του προσθέσετε μια ποσότητα – κατά το δοκούν - ενός ποιοτικού brandy μαζί με λίγο χυμό πορτοκαλιού και να ρίξετε στο μείγμα αυτό φέτες πορτοκαλιού και λεμονιού, με τη φλούδα τους και να αφήστε το μείγμα σας να εκχυλιστεί για μια περίπου ώρα. Αν θέλετε μπορείτε να προσθέσετε και πάγο. Θυμίζω ότι η σαγκρία μπορεί να γίνει και με λευκό κρασί.