Η αλήθεια είναι ότι ο espresso προσφέρει μια μοναδική συμπύκνωση και δύναμη που κανένας άλλος καφές δεν μπορεί να προσφέρει, και ως εκ τούτου εύκολα εντυπωσιάζει. Όμως δεν έχει μόνο πλεονεκτήματα αλλά και αδυναμίες με πρώτη και καλύτερη την αναγκαιότητα για τέλεια παρασκευή, μιας και ένα κακοφτιαγμένο φλιτζάνι προσφέρει μια δυσάρεστα πικρή και χορτώδη εμπειρία. Επιπρόσθετα η αρωματική ένταση είναι χαμηλή λόγω του υψηλότατου επίπεδου συμπύκνωσης, ενώ ο espresso απαιτεί και…espresso κατανάλωση, αφού κάθε δευτερόλεπτο που περνά τον καθιστά όλο και πιο επιθετικό!
Αντίθετα οι καφέδες φίλτρου συγχωρούν περισσότερα λάθη, χωρίς αυτό να σημαίνει ότι ένα τέλεια φτιαγμένο brew δεν προσφέρει μια σαφώς ανώτερη εμπειρία. Ανώτερη πάντως είναι και η εκφραστικότητα των αρωμάτων λόγω της μεγαλύτερης αραίωσης, γεγονός που φέρνει στο νου το ουίσκι του οποίου τα αρώματα “ανεβαίνουν” με την προσθήκη λίγου νερού. Άλλωστε και οι καφέδες του cupping, της γευσιγνωσίας του καφέ, βρίσκονται σαφώς εγγύτερα σε αυτούς του φίλτρου παρά στους espresso. Και για να κάνουμε ακόμα πιο αμφίρροπη την κόντρα να τονίσουμε ότι το brew επιτρέπει μια πιο αργή απόλαυση, όχι μόνο λόγω της ποσότητας αλλά και της ικανότητάς του να μας δίνει διαφορετικά αρώματα και γεύσεις όσο κρυώνει.
Συνεπώς δεν υπάρχει καλή και κακή μέθοδος παρά μόνο καλοί και κακοί καφέδες, με τον espresso και το brew -τις δύο ύψιστες παρασκευές του καφέ- να προσφέρουν η κάθε μια τις δικές της μοναδικές συγκινήσεις!