Η πρώτη είναι γνωστή με πολλές ονομασίες όπως Traditional method, Champagne method, ή methode Classique, με την τελευταία να είναι πλέον και η επίσημη σύμφωνα με την Ευρωπαϊκή Ένωση.
Εδώ κρασί, σάκχαρα και ζύμες μπαίνουν σε μια χοντρή φιάλη, μέσα στην οποία λαμβάνει χώρα η δεύτερη ζύμωση. Αυτή είναι υπεύθυνη για την δημιουργία του CO2 (που ευθύνεται για τον αφρισμό) αλλά και των οινολασπών. Αυτά τα “υπολείμματα” της ζύμωσης παραμένουν για ένα διάστημα –που ποικίλει από ελάχιστους μήνες ως και 10 χρόνια!- με το κρασί προσδίδοντας πολυπλοκότητα και γευστικό μάκρος αλλά και τα χαρακτηριστικά αρώματα ζυμαριού, φρυγανισμένου ψωμιού, μπριός ή μπισκότου που συμπληρώνουν αυτά του σατφυλιού. Οι Σαμπάνιες, τα Γαλλικά Cremant (που προέρχονται από άλλες περιοχές εκτός Καμπανίας όπως η Αλσατία ή ο Λίγηρας), τα Ιταλικά Franciacorta, τα Ισπανικά Cava αλλά και τα Ελληνικά ΠΟΠ Ζίτσα και Ρόδος είναι φημισμένα κρασιά που παράγονται με αυτή τη μέθοδο, που ως εκ τούτου θεωρείται η καλύτερη για την παραγωγή αφρωδών.
Από την άλλη πλευρά η μέθοδος Charmat –που ονομάζεται και μέθοδος κλειστής δεξαμενής (cuve closed), tank method, metodo Italiano ή metodo Martinotti–θέλει την παραπάνω διαδικασία να λαμβάνει χώρα εξ’ ολοκλήρου σε ενισχυμένες ανοξείδωτες δεξαμενές και τις οινολάσπες να απομακρύνονται μετά την ολοκλήρωση της αλκοολικής ζύμωσης. Αποτέλεσμα αυτής της διαδικασίας είναι πιο φρουτώδη και απλά αφρώδη, που επίσης είναι και πιο οικονομικά στην παραγωγή τους. Τα Ιταλικά Prosecco και Asti Spumante, τα περισσότερα Γερμανικά Sekt αλλά και τα ΠΟΠ Αμύνταιο ανήκουν σε αυτή την κατηγορία.