Αίολος 2018: Από Champagne έως Boal!

17 Οκτωβρίου 2018
Το φετινό οινικό ταξίδι του Αιόλου προσέφερε και φέτος πολλές συγκινήσεις τόσο από τον Ελληνικό όσο και τον διεθνή αμπελώνα.

Με σημαντικές νέες συνεργασίες -όπως το Κτήμα Αργυρού και ο Taylor’s- αλλά και εξαιρετικές “κλασσικές” παρουσίες στον κατάλογό του τα κρασιά ήταν πολλά και καλά. Και η επιλογή των παρακάτω δυσκολότερη από ποτέ…


Αφρώδη κρασιά.

Gosset, Champagne Extra Brut NV: Μπορεί η ετικέτα της Extra Brut διόλου να μην εμπνέει, όμως το περιεχόμενο πείθει πέρα για πέρα. Γιατί συνδυάζει flavor μπαμπά και ξηροκαρπάτο χαρακτήρα με γευστική δύναμη και νεύρο. ( * * * ½ )

Gratien & Meyer, Cuvee Flamme Brut Rose NV: Ανάβει φωτιές η Cuvee Flamme με την παρουσία τσουκνίδας και αποξηραμένων φρούτων στη μύτη. Αλλά και με το αυστηρό ξηρό στόμα που ωστόσο διαθέτει γλυκύτατο flavor. ( * * * )


Λευκά κρασιά

Cuilleron, Condrieu La Petite Cote 2016: Διόλου petite αυτή η πλαγιά, τουλάχιστον ποιοτικά! Γιατί το Viognier αυτό από τον σπουδαίο τόπο είναι μαλακό, πυκνότατο και μελένιο με το άρωμα το βερίκοκου να καρφώνεται στη μνήμη. ( * * * * )

Vincent, Pouilly Fuisse Marie Antoinete 2016: Μια Βουργουνδία με τα όλα της, που φέρνει στο ποτήρι την παρφουμαρισμένη με ακακία και κίτρινα φρούτα καπνιστή πληθωρικότητα. Η νεότητα πάντως αποζητά 2-3 χρόνια ακόμα στη φιάλη. ( * * * ½ ) 

Σκούρας, Viognier Eclectique 2017: Όλη η λιπαρότητα, η στρογγυλάδα και ο βερυκοκένιος χαρακτήρας εκφράζονται τυπικότατα σε αυτό το κορυφαίο δείγμα της ποικιλίας. Όμως αυτό γίνεται χωρίς κανένα σκόντο στην φρεσκάδα… ( * * * ½ ) 

Χατζηδάκη, Αηδάνι 2017: Φόρος τιμής στην αγαπημένη ετικέτα του Χαρίδημου το ΄17. Πυκνό, γεμάτο κίτρινα φρούτα και μέλι φέρνει τανίνες πλάι στην επίμονη στρογγυλάδα και το κρεμώδες αποτύπωμα. +3-5 χρόνια. ( * * * ½ )

Ανατολικός, Fine Assyrtiko 2017: “Άγρια” όχι μόνο η ζύμωση αλλά και η παρουσία αυτού του αφιλτράριστου Ασύρτικου. Η γλύκα του ζαχαρωμένου ανανά ρεφάρεται από περίσσεια οξύτητα και τανίνες απαιτώντας 5 χρόνια στο κελάρι. ( * * * ½ )

Πιερία Ερατεινή, Ευχές Ερατεινές 2017: Η Μαλαγουζιά “τραγουδά” πιο δυνατά από ποτέ σε αυτό το blendαπό την Κατερίνη. Ως εκ τούτου αναμενόμενη η εκφραστικότητα, το σκέρτσο και το …κρατς μέσα στο στόμα. ( * * * )

Λαλίκος, Joker 2017: Αν και πλέον παράγει εξαιρετικά κατάξηρα κρασιά, ο Κώστας Λαλίκος συνεχίζει να τιμά το στυλ με το οποίο ταυτίστηκε με αυτό το υπέροχο ημίγλυκο Μοσχάτο. Ένα …πιο Gewurztraminer από το Gewurztraminer του! ( * * * )


Ροζέ κρασιά

Chene Blue, Le Rose 2017: Ένα υπέροχα αυστηρό blend από το Ροδανό, με ορυκτά, ξινά φρούτα και πετροκέρασο να κυριαρχούν αρωματικά. Το σώμα είναι πλούσιο, όμως η οξύτητα και το στιφούτσικο τελείωμα εκτονώνουν το βάρος. ( * * * ½ )

Σκούρας, Πέπλο 2017: Αγιωργίτικο, Syrah και Μοσχοφίλερο οινοποιημένα με 3 τρόπους μάχονται για την κυριαρχία στο blend. Το τελευταίο τα καταφέρνει καλύτερα, όμως τα άλλα 2 προσδίδουν υπέροχο μάκρος και όγκο. ( * * * ½ )

Λαλίκος, Variete Rose 2017: Συνήθως τα ημίγλυκα ροζέ είναι βαριά αρωματικά και ανισσόροπα γευστικά. Όμως αυτό το δροσερό, γλυκόξινο blend Grenache και Μοσχόμαυρου με τα αρώματα λουκουμιού δεν είναι η περίπτωση! ( * * * )


Ερυθρά κρασιά

Cuilleron, Cote Rotie Bonnievieres 2016 (φωτό): Πόση συμπυκνωμένη, πικάντικη δύναμη μπορεί να κρύβουν 12,5 βαθμοί; Υπογράφοντας με τομπάκο, μούρα, πιπέρια και τέλειες τανίνες, αυτό το ύψιστο cru απαντάει “άπειρη”! +20 χρόνια ( * * * * ½ )

Castellare di Castellina, Chianti Classico RiservaIl Poggiale 2015: Το εκτενές όνομα δεν αφήνει χώρο για λεπτομερή περιγραφή αυτού του single vineyard Chianti. 3 λέξεις ωστόσο αρκούν: αριστοκρατικό, αυστηρό, ατελείωτο! +20 χρόνια. ( * * * * )

Καρυδάς, Νάουσα 2015: Μια χρονιά ύψιστων επιδόσεων για αυτό το Ξινόμαυρο –πρότυπο που προικίζει τη μύτη με κλάση λουλουδιών και κερασιού. Επιπρόσθετα βάζει στο στόμα κορυφαίες τανίνες και ατελείωτο μάκρος. +10 χρόνια ( * * * * )

Σκούρας, Νεμέα Grand Cuvee 2014: Μια Νεμέα που κάθε χρόνο αποδεικνύεται όλο και πιο φίνα. Ξύσμα μολυβιού, κρέας και πιπέρια τονίζουν τον όξινο, ντελικάτο χαρακτήρα του κρασιού, που απαιτεί μια 10ετία για την απόλυτη αρμονία. ( * * * ½  )

Cuilleron, Cornas Le Village 2015: Πυκνό πλην λίγο εσωστρεφές, αυτό το υπέροχο Cornas βάζει ορυκτά, μαύρο φρούτο και μελάνι πλάι στην πιπεράτη αρμονία και τις νόστιμες τανίνες. Γοητευτικό σήμερα, γεμάτο ευγνωμοσύνη το 2025. ( * * * ½ )

Χατζηδάκης, Μαυροτράγανο 2014: 5τονα βαρέλια φέρνουν …αιθέρα πλάι στο rustic χαρακτήρα αυτού του Μαυροτράγανου. Σύκο, φράουλα και φασκόμηλο στην μύτη, ελαφράδα, έντονο flavor και σοβαρές τανίνες στο στόμα. +5 χρόνια ( * * * ½ )

Ανατολικός, Natural Red 2017: Σύνθεση από Μαυρούδι και Λημνιό που παρέμεινε για 270 μέρες σε αμφορείς. Ντροπαλά αρώματα βιολέτας και φρέσκου βύσσινου αλλά και βασισμένη σε άφθονη οξύτητα αγριάδα στο στόμα. Από το ΄22. ( * * * ½ )

Errazuriz, Aconcagua Alto Carmenere 2015: Και το ΄15 αυτό το ορεινό single vineyard Carmenere προσφέρει αυτό που ξέρει να κάνει  τόσο καλά: να συνδυάζει την ζουμεράδα “τόνων” cassis με δροσιά, ισορροπία και σοβαρότητα. ( * * * ½ )

Alvaro Palacios, Camins de Priorat 2017: Πιο πυκνό και λιγότερο φίνο από το ΄15, το βασισμένο στην Garnacha Camins εντυπωσιάζει με την βαριά, λουλουδάτη μύτη, το γλυκόπιοτο αλλά όχι γλυκερό στόμα και το πλούσιο σώμα του . ( * * * ½  )

Ντούγκος, Ραψάνη 2016: Η Old Vine είναι λίγο καλύτερη, αλλά αυτό το “λίγο” εξηγεί πόσο καλή είναι η απλή Ραψάνη του Ντούγκου! Ακόμα σκληρή και άγρια- με λουλούδια, δαμάσκηνο και σοκολάτα στην στιβαρή δομή του- θα ηρεμήσει το 2024 ( * * * )

Λαλίκος, Μέγα Σύμβολο 2012: Εκφραστική τυπικότητα Cabernet(με χόρτο, κέδρο και κοκκινόμαυρο φρούτο),  γευστική ισορροπία και υπέροχα δουλεμένες τανίνες σε ένα αρμονικό σύνολο, που επιπρόσθετα διαθέτει και απίθανη τιμή. ( * * * )

Αβέρωφ, Rossiu di Munte Βλάχικο 2015: Τίποτα δεν μπορεί να ξεπεράσει το ξεμυάλισμα ενός Βλάχικου από καλή χρονιά. Ένας μύλος πιπεριού είναι το ΄15, γεμάτος ελαφράδα και έντονο flavor. Ακόμα κλειστό, θα “ανθίσει” το 2022. ( * * * )


Γλυκά κρασιά

Fonseca, Guimaraens Vintage Port 2004: Ένα best buy Vintage Port που παράγεται τις χρονιές που το σταφύλι είναι εξαιρετικό μεν, μαλακό δε. Χαρακτηριστική μύτη εστέβας, βελούδινο στόμα και πιπεράτο τελείωμα. +3-5 χρόνια. ( * * * * )

Πιερία Ερατεινή, Ευχές Ερατεινές Γλυκές 2014: Μια γλυκιά Μαλαγουζιά που ξεμυαλίζει με την συμπύκνωση του mi-cuit βερίκοκου και του δυόσμου, την εξαιρετική ισορροπία αλλά και την τέλεια ενσωμάτωση της αλκοόλης. ( * * * * )

Henriques & Henriques, Boal 10 Years Old Madeira: Mε 75gr/lt αζύμωτων σακχάρων αυτή η Madeira έχει γλύκα που θα ικανοποιούσε και μωρό. Όμως δίνει πακέτο  βελούδινη οξείδωση, επίμονο flavorκαφέ και μοναδική οξύτητα. ( * * * ½ )

Αργυρός, Vinsanto 2010 4 Years Old: Το πιο προσιτό από τα ελιξήρια του Αργυρού δεν έχει (σχεδόν) τίποτα να ζηλέψει από τα μεγαλύτερα, ακριβοθώρητα αδελφάκια του, αφού η συμπύκνωση και το flavorαπό γλυκό καρυδάκι είναι εκεί. ( * * * ½ )

Πηγή:  https://simosgeorgopoulosblog.wordpress.com